| « Haplopelma lividum.. | Haplopelma minax.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Haplopelma spp. » |
|
Haplopelma longipes (von Wirth & Striffler, 2005)
Gatunek sklasyfikowany w 2005 roku przez duet Volker von Wirth i Boris Striffler, na podstawie samca (holotyp). Oryginalna deskrypcja zawiera od razu opis samicy (paratyp). Starsza nazwa robocza i handlowa to Haplopelma sp. "longipedum". Występowanie: Zakres występowania tego gatunku obejmuje Tajlandię i Kambodżę. Wielkość: Jest to średniej wielkości ptasznik osiągający około 6-7 cm długości ciała i około 15cm rozpiętości odnóży. Ubarwienie: Ubarwienie samicy jest zazwyczaj ciemne. Przednie kończyny zwykle przybierają z wierzchu kolor szaro-brązowy. W zależności od oświetlenia i czasu, którym minął od ostatniej wylinki, może pojawiać się na nich dosyć intensywne niebieskie zabarwienie. Na udach przednich kończyn, od spodu widoczne są liczne, krótkie, czerwone włoski. Tylne nogi są zwykle znacznie ciemniejsze niż reszta ciała. Głowotułów jest również szaro-brązowy. Na wierzchniej stronie odwłoka powinien znajdować się, mniej lub bardziej widoczny, wzór prążków układający się w "jodełkę". Barwa oraz widoczność wzoru na odwłoku oczywiście również w dużym stopniu zależeć będzie od czasu, który upłynął od ostatniej wylinki. Z czasem kolory mogą wypłowieć, dlatego też nie należy się opierać wyłącznie na nich przy ewentualnej identyfikacji tego gatunku. Ubarwienie niedorosłego samca jest identyczne jak ubarwienie samicy. Po osiągnięciu dorosłości samiec przybiera typowo szaro-brązowe ubarwienie typowe dla tej grupy ptaszników. Terrarium i opieka: Jako że ptasznik wiedzie podziemny tryb życia, to najlepiej do jego hodowli nadają się wysokie zbiorniki, w których możemy zapewnić ptasznikowi grubą warstwę podłoża. Osobiście dla ptaszników tego typu stosuje terraria o wymiarach 10cm x 25 cm x 40 cm (szerokość x długość x wysokość) i zapewniam im warstwę podłoża o grubości około 30cm. Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego o kilkucentymetrowej warstwie. Z powodzeniem można użyć także gliny, lub jej mieszanki z torfem/włóknem kokosowym. Wystrój takiego zbiornika jest raczej zbędny. Pająk nie potrzebuje kryjówki, jako że sam powinien wykopać sobie głęboką norę, w której będzie przeważnie przebywał. Przy utrzymaniu odpowiedniej wilgotności podłoża zbędny też będzie pojemnik z wodą. Temperatura w ciągu roku, w jego środowisku naturalnym waha się od 15°C nocą (w najchłodniejszych miesiącach, takich jak grudzień/styczeń) do 30°C (i więcej) w ciągu dnia dla miesięcy najcieplejszych (marzec, kwiecień i maj). Dzienna dobowa amplituda temperatur w ciągu całego roku wynosi około 10°C. Pora deszczowa z bardzo obfitymi opadami zaczyna się w maju i trwa do października. Od grudnia do lutego opady praktycznie zanikają i nastaje wtedy pora sucha. Uwagi: Jest to ptasznik, który jest bardzo szybki i potrafi być bardzo agresywny, jeśli nie zapewnimy mu odpowiednich warunków bytowania (a w szczególności warunków do wykopania nory, w której będzie mógł znaleźć schronienie, gdy poczuje się zagrożony). Posiada jad, który może być niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Powinni zajmować się nim terraryści, którzy mają już pewne doświadczenie w hodowli ptaszników Starego Świata. Ptasznik często błędnie oferowany w handlu jako Cyriopagopus paganus. Często też pod nazwą Haplopelma longipes oferowane są ptaszniki pochodzące z Wietnamu i należące do zupełnie innego gatunku (lub gatunków). Są nimi Haplopelma sp. Vietnam i Haplopelma vonwirthi. Także i one często bezpodstawnie oferowane są pod nazwą Cyriopagopus paganus. Literatura:
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Aneks UE: Nie Informacje o artykule
Data utworzenia: 12.08.2006
Data modyfikacji: 17.11.2010
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |