|
|
|
|
|
| « Haplopelma aureopilosum.. | Haplopelma longipes.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Haplopelma spp. » | ||||||
Haplopelma lividum (Smith, 1996)
 Samiec L7  Samiec L4  Dorosła samica "dark form" tuż po linieniu Na wolności zamieszkuje lasy Tajlandii i Birmy. Starsza, nieużywana nazwa tego gatunku to Melopoeus lividum. Gatunek został sklasyfikowany w 1996 roku przez Smith’a. Na jego temat jeszcze stosunkowo niewiele wiadomo. Angielska nazwa tego ptasznika to Cobalt Blue Tarantula. Jest to duży azjatycki ptasznik osiągający wielkość około 6-7 cm ciała, dorasta do 15 cm z rozpostartymi odnóżami. Pająk ten potrzebuje większej warstwy podłoża w terrarium, ponieważ buduje sobie system nor i korytarzy. Z tego względu niepotrzebne są korzenie lub skorupa orzecha kokosowego jako kryjówka. Jeżeli jednak chcemy mieć urozmaicone terrarium, można włożyć korzeń, a wtedy pająk zbuduje sobie wokół niego korytarze. Z powodu podziemnego trybu życia Haplopelma lividum radziłabym nie robić żadnego tła w pojemniku - można wtedy obserwować tryb życia naszego pupila. Gatunek ten prowadzi głównie nocny tryb życia. Podłożem może być torf lub substrat kokosowy. Ptasznik ten wymaga specjalnych warunków hodowli - należy mu zapewnić dość wysoką temperaturę (bez spadków nocnych), a przy tym wysoką wilgotność sięgającą 85%. Trudno jest zachować takie warunki nie "hodując" sobie niechcianej pleśni. Z tego powodu polecam ten gatunek doświadczonym hodowcom. A na pleśń te pająki są wrażliwe.  Nimfy I  Nimfy I Młode pajączki są brązowe, nabierają niebieskiego odcienia w trakcie wzrostu. Odcień ten mają nawet niedojrzałe samce. Dobrze karmione szybko rosną. Dojrzałość płciową samice osiągają przy wielkości ciała około 5-6 cm. Niektóre samce dojrzewają już po roku, samice po około 2 latach. Dorosłe samce są o wiele mniejsze od samicy, mają na przedniej parze odnóży krocznych haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Poza tym dorosłe ptaszniki różnią się ubarwieniem: samica ma niebieskawe odnóża, brązowy głowotułów i odwłok, a samiec jest brązowy; na odwłoku ma silnie zaznaczony ornament, który u samicy jest słabo widoczny. Niektóre dorosłe, starsze samice są dość ciemne i nie widać ich charakterystycznego, niebieskiego ubarwienia. W ostatnich latach odkryto kilka odmian barwnych tego gatunku, stąd rozbieżności w ubarwieniu. Nie są wybrednymi smakoszami, chętnie jedzą różnego rodzaju owady. Dorosłym samicom można podać od czasu do czasu małą mysz. Rozmnażanie tego gatunku jest dość trudne. Najlepiej jest wpuścić do terrarium samicy samca i zostawić go tam 2-3 dni. O ile para chętnie kopuluje, to samica późno wytwarza kokon i najczęściej szybko go niszczy. Należy go odebrać wkrótce po kopulacji i umieścić w inkubatorze. W kokonie bywa mało jajeczek, do 150 sztuk. Jajeczka są stosunkowo duże - osiągają średnicę 0,5 cm. Haplopelma lividum jest agresywnym i szybkim ptasznikiem, atakuje bez wahania, a jego jad może być potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Samego wbicia kłów można nie zauważyć. Po ukąszeniu mogą wystąpić bóle i zawroty głowy oraz osłabienia. Objawy te przechodzą po kilku godzinach. Jako plus można wymienić to, że nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Literatura: L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; M. Toran, Bezobratle potvurky, 2004; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.tarantulas.ru; www.cyriocosmus.com; własne doświadczenia;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
