|
|
|
|
|
| Haplopelma aureopilosum.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Haplopelma spp. » | ||||||
Haplopelma albostriatum (Simon, 1886)
 Dorosła samica  Młoda samica Gatunek sklasyfikowany w 1886 roku przez Simon’a. Na wolności występuje w Mianmarze, Tajlandii i Kambodży, w lasach deszczowych. W naturze kopie głębokie nory. Inne nazwy to Haplopelma albostriata, Selenocosmia albostriata i Melopoeus albostriatus. Angielska nazwa tego ptasznika to Edible bird eating spider. Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 13-15 cm. Dorosłe osobniki mają czarny odwłok, brązowo czarną tarczkę grzbietową i czarne kończyny, na których znajdują się prawie białe kreseczki. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców, aż do ostatniej wylinki tych ostatnich. Wtedy samce są mniej barwne i o wiele mniejsze od swoich partnerek. Mają czarny wzór na szarawym odwłoku. Młode po 1 wylince są ciemno szare, o wielkości ciała ok. 1 cm. Wymaga terrarium o wymiarach 20/30/20 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy o kilkucentymetrowej warstwie. Podłoże musi być stale lekko wilgotne. Haplopelma albostriatum bardzo chętnie kopie w podłożu. Jako kryjówkę można włożyć do terrarium kawałek kory. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 20-25°C. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie ok. 80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest poza tym sporo mniejszy od samicy. Przy dopuszczaniu należy uważać, ponieważ samice wykazują dość dużą agresję w stosunku do swojego partnera. W kokonie bywa 100-170 jajeczek. Młode karmimy małymi świerszczami i larwami mącznika młynarka. Starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Haplopelma albostriatum to gatunek żarłoczny i nie ma problemów z pobieraniem przez nie pokarmu. Nie nadaje się dla początkujących terrarrystów. Jest szybki i agresywny. Posiada silny jad, który może być potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; V. Honsa, Sklipkan Haplopelma albostriatum, SKLIPKAN, nr 5-6/2001; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; http://geagallerie.free.fr/galerie4.htm; własne doświadczenia
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
