|
|
|
|
|
| « Eupalaestrus spinosissimu.. | Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Eupalaestrus spp. » |
|
Eupalaestrus weijenberghi (Thorell, 1894)
Na wolności występuje w Argentynie i Urugwaju. Sklasyfikowany w 1894 roku przez Thorell’a. Inne nazwy to Eurypelma saltator, Weyenberghia weijemberghi, Weyemberghiana weijemberghi, Pterinopelma wejienberghi, Pterinopelma saltator i Lasiodora weijenberghi. Angielska nazwa tego gatunku to White-collared Tarantula. Dorasta do 5 cm ciała, a rozpostartymi odnóżami mierzy około 15 cm. Podstawową barwą tego ptasznika jest bardzo ciemny brąz do czarnego, czasem z niebieskawym połyskiem. Na kończynach występują słabo widoczne jaśniejsze kreseczki. Odwłok porośnięty długimi, ciemnymi włoskami. Młode są szare z ciemną plamką na odwłoku. Ubarwienie dorosłych osobników pojawia się około 6 wylinki. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/20 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Młode tego gatunku lubią kopać. W terrarium powinna znaleźć się kryjówka w postaci kawałka kory lub korzenia. Gatunek ten dobrze się czuje w przedziale 28-33 stopni (nocą temperatura może spadać do 18-20 stopni). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Samce żyją 4-5 lat, samice dożywają 18 lat. Przy dopuszczaniu samica nie jest agresywna w stosunku do samca. Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka, muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Pająk ten nie ma jadu niebezpiecznego dla człowieka. Jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka, jednak większość osobników tego nie robi. Należy uważać, aby nie przesadzić z wilgotnością – młode tego nie lubią i mogą szybko zakończyć życie w takich warunkach. Nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1. 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; Własne doświadczenia. |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 13.06.2006
Data modyfikacji: 18.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
