|
|
|
|
|
| Eupalaestrus spinosissimu.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Eupalaestrus ssp. » | ||||||
Eupalaestrus campestratus (Simon, 1891)
 Niedojrzały samiec Na wolności występuje w Paragwaju i północnej Argentynie oraz w jednej prowincji w Brazylii. Gatunek opisany w 1891 roku przez Simon’a. Inne nazwy to Eurypelma campestratum, [i]Lasiodora campestrata, Eupalaestrus pugilator, Eupalaestrus tennuitarsus, Eupalaestrus tenuitarsus, Pamphobeteus pugilator oraz Eupalaestrus tarsicrassus[/i]. Nazwy angielskie tego gatunku to Giant Paraguay stripe Leg tarantula oraz Pink Zebra Beauty tarantula. Jest to dość duży ptasznik, dorasta do 7 cm ciała, ale spotykane są osobniki dorastające do 10 cm. Z rozpostartymi odnóżami mierzy około 25 cm. Aktywny głównie o zmierzchu. Młode do 4 wylinki są różowe z ciemną plamką na odwłoku. Po tym czasie ciemnieją, ale plamka pozostaje widoczna do około 6 wylinki (aczkolwiek bardzo słabo). Podrostki i osobniki dorosłe są brązowe, na kończynach występują jaśniejsze, podwójne paseczki. Ich odwłok porastają długie jaśniejsze włoski. Tylna para odnóży jest gęsto owłosiona (szczególnie u samic). Wymaga dość dużego terrarium o wymiarach 30/35/30 cm (wys./dł./szer.). Dobrym podłożem jest torf lub substrat kokosowy. Jako kryjówki można użyć dużego kawałka kory lub konaru. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 28-30 stopni, ale może też być niższa – od 25°C(nocą około 20-22°C). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 75-85%. Pająki karmimy larwami mącznika młynarka i larwami much (tzw. białymi robakami). Starsze chętnie polują na świerszcze, karaczany, owady łąkowe. Młode są żarłoczne, ale dość wolno rosną. Dojrzałe samce mają na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Rozmnażanie tego gatunku nie jest do końca poznane. Osobniki tego gatunku bardzo rzadko przejawiają agresję. Nadaje się dla początkujących terrarystów. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.giantspiders.com; http://gea.free.fr/fiche%20eupal-campestratus.htm; Własne doświadczenia.
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
