|
|
|
|
|
| « Brachypelma klaasi.. | Brachypelma smithi - Ptas.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Brachypelma spp. » |
Brachypelma sabulosum (Cambridge, 1897) Brachypelma sabulosum Gatunek sklasyfikowany w 1897 roku przez Cambridge’a, na podstawie samicy. Na wolności występuje w Gwatemali i Nikaragui. Inne nazwy to Eurypelma sabulosum i Delopelma sabulosum. Angielska nazwa tego ptasznika to Guatemalan Red Rump Tarantula. Dorasta do 7-8 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami mierzy ok. 17 cm. Jest to ptasznik uderzająco podobny do Brachypelma vagans i niemal od niego nie do odróżnienia. Można rozróżnić po kształcie spermateki u dorosłej samicy, u B.vagans jest ona głęboko podzielona na dwie wyraźne części (nadal jest pojedyncza, nie są to dwie spermateki), natomiast u B.sabulosum jest wyższa z lekko zaznaczonym podziałem na samym szczycie. W naturze zdarzają się krzyżówki pomiędzy Brachypelma sabulosum a Brachypelma vagans. Tarczka grzbietowa jest brązowo czarna z jasnym obrzeżem, takie same są odnóża i nasada kłów jadowych. Odwłok czarny, porośnięty długimi czerwonymi włoskami. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Optymalne wymiary terrarium dla osobnika dorosłego to 25/25/25 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę doskonale nadaje się kawałek kory lub korzenia. Wymaga temperatury w granicach 28-32 stopnie, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Młodym pająkom podajemy małe owady i ich larwy (np. much czy mącznika młynarka), starsze osobniki chętnie polują na świerszcze, karaczany, pasikoniki oraz szarańczę. Jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Jad nie jest niebezpieczny dla człowieka. Ptasznik objęty ochroną gatunkową (znajduje się w II załączniku CITES). Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.poecilotheria.com; http://geagallerie.free.fr/galerie3.htm; Uwagi na temat rozróżniania między B.vagans a B.sabulosum zamieścił Ebuke na podstawie własnych obserwacji |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: II Aneks UE: B Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 28.05.2006
Data modyfikacji: 06.05.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
