|
|
|
|
|
| « Avicularia azuraklaasi.. | Avicularia geroldi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. » | ||||||||||
|
AVICULARIA BICEGOI (MELLO-LEITAO 1923)
NAZEWNICTWO Angielska nazwa tego ptasznika to Redrump Pinktoe Bird Eater. ŚRODOWISKO NATURALNE Na wolności występuje w Brazylii. WYGLĄD Tarczka grzbietowa i odnóża są czarno szare z lekkim połyskiem. Stopy różowe. Kończyny są dość mocno owłosione, z żółtawymi obręczami na stawach. Odwłok jest czarny, porośnięty dłuższymi, czerwonawymi włoskami. Młode są ubarwione inaczej, niż osobniki dorosłe. Od 1 do 4 wylinki ich tarczka grzbietowa jest czarna a kończyny różowe z czarną stopą. Około 5 wylinki ich ubarwienie zaczyna się zmieniać: tarczkę grzbietową i odnóża mają beżowe, odwłok jest czerwony z czarnymi kreseczkami. Samica dorasta do 5-6 cm ciała. Samce są smuklejsze i mniejsze WARUNKI HODOWLANE Optymalne wymiary terrarium dla tego gatunku to 30/30/40 cm (dł./szer./wys.). Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Konieczne są gałęzie i sztuczne (bądź żywe) rośliny, na których pająk zbuduje pajęczynowe gniazdo. Wymaga temperatury 24-28 stopni i wilgotności utrzymującej się na poziomie 80-90%. KARMIENIE Młode pajączki niechętnie jedzą larwy mącznika młynarka i much, natomiast przepadają za owadami latającymi i skaczącymi. Bardzo lubią muchy i małe świerszcze. Starsze i dorosłe osobniki bez problemu jedzą świerszcze i młodą szarańczę. DYMORFIZM PŁCIOWY Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), nie posiada natomiast haczyków na przedniej parze kończyn krocznych. ROZMNAŻANIE GALERIA  Podrostek ok. 5 wyl.  Samica L12 LITERATURA Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.poecilotheria.com; http://geagallerie.free.fr/galerie2.htm;
|
||||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
