|
|
|
|
|
| « Avicularia azuraklaasi.. | Avicularia braunshanseni.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Avicularia spp. » |
|
Avicularia bicegoi (Mello-Leitão, 1923)
Gatunek opisany w roku 1923 przez Mello-Leitão. Zamieszkuje lasy deszczowe Brazylii.  Nazwa angielska: Redrump Pinktoe Bird Eater
)
L6 płeć nieokreślona. Fot. Robert Kądziołka )
L6 płeć nieokreślona. Fot. Robert Kądziołka )
L7 młody samiec. Fot Robert Kądziołka
WYGLĄD Bardzo duży i atrakcyjnie ubarwiony gatunek. Młode osobniki ciemniejsze od większości innych przedstawicieli rodzaju. Około 4-5 wylinki na nogach widoczne już lekko pomarańczowe obrączki, odwłok złocistego koloru. Na 7-8 wylince pająk nabiera brązowego koloru na całym ciele, charakterystyczne dla gatunku jaskrawe obrączki są już bardzo dobrze widoczne. Młode samice i niedorosłe samce względnie jednolitego , brązowego koloru, na odnóżach bardzo dobrze widoczne jaskrawo pomarańczowe tzw. „obrączki” i „podkówki”. U starszych samic kolor zmienia się na ciemniejszy, zdecydowanie bardziej fioletowy, na odwłoku, w przedniej części i po bokach włoski czerwonawe z jaśniejszymi końcówkami, bardzo charakterystyczne, sprawiające wrażenie niezwykle sztywnych. Na całym ciele białe zakończenia włosków, optycznie bardzo silnie powiększające pająka. Pojawiają się dobrze widoczne „żeberka” na przednich odnóżach, na udach kolor zmienia się na bardziej niebieski (potocznie mówi się o tzw. „opalizujących udach”). Odwłok nabiera charakterystycznego kształtu, po najedzeniu się rośnie przede wszystkim na szerokość, a nie tak jak np. u A.aurantiaca na długość. Dorosłe samce intensywnie fioletowe, z doskonale widocznymi w dalszym ciągu podkówkami i obrączkami na odnóżach, oraz białymi zakończeniami włosków niemal na całym ciele. Samice osiągają nawet 7,5- 8 cm długości ciała, samce zwykle nie przekraczają 5 cm długości ciała. TEMPERAMENT: Gatunek niezwykle rzadko przejawiający agresję, dorosłe, starsze samice to pająki wybitnie spokojne, poruszające się z niezwykłą majestatycznością i spokojem. Gatunek ten posiada dość słaby jad, ale należy pamiętać że przy takich rozmiarach nawet przypadkowe „suche” ukąszenie może być bardzo bolesne. DŁUGOŚĆ ŻYCIA: Samice dożywają co najmniej 6-7 lat, samce minimum pół roku po ostatniej wylince. ROZMNAŻANIE: Rozmnażanie tego gatunku sprawia dość duże problemy. W pełni udany kokon, z którego uzyskamy zdrowe osobniki L1 należy do rzadkości. Samice osiągają dojrzałość płciową około 10 – 11 wylinki, przy około 5 cm długości ciała wykazują gotowość do rozrodu, niemniej jednak lepiej poczekać z kopulacją aż samica dobije do pełnych 5,5 a nawet 6 cm długości ciała. Trwa to zazwyczaj nie mniej niż pełne dwa lata. Samce dojrzewają dość późno jak na rodzaj Avicularia – czasami zajmuje im to nawet niecałe dwa lata. Posiadają haki na przednich parach odnóży którymi podczas kopulacji przytrzymują samicę. Napełnionego samca umieszczamy w terrarium samicy, kontrolując cały przebieg kopulacji i w razie potrzeby asekurując samca. Po zakończonej kopulacji samca przekładamy do osobnego pojemnika. Dopuszczanie powtarzamy 2-3 razy napełnionym samcem. Kokon budowany jest zwykle od 1,5 do 4 miesięcy po kopulacji. Zostawiamy go z samicą na minimum 3,5 tygodnia, po czym odbieramy (po tym czasie w kokonie powinny być już nimfy II) Samica składa zwykle 70 – 150 jaj, choć zdarzają się także większe kokony. HODOWLA: Młode Avicularia bicegoi karmimy niewielkim, aktywnie poruszającym się pokarmem np. karaczanami szarymi, tureckimi wylęgiem świerszcza. Starsze chętnie jedzą wszelkiego typu karaczany, można urozmaicić dietę drewnojadami, lub szarańczą, duże samice tego gatunku poradzą sobie nawet z karaczanami madagaskarskimi. Młode utrzymujemy w pojemnikach wyższych niż szerszych, dobranych do wielkości malucha. Dorosłe osobniki wymagają terrarium o minimalnych wymiarach 20x20x35cm, ale dla naprawdę dużych samic warto postarać się o większe terrarium. Umieszczamy w nim sztuczne, lub naturalne, ale wyłącznie niepleśniejące elementy wystroju takie jak liście i korzenie. Dbamy o dobrą wentylację terrarium zapobiegającą tworzeniu się pleśni. Wilgotność na poziomie 75 – 85%. Raz na kilka dni zraszamy ścianki terrarium, przedstawiciele rodzaju Avicularia bardzo chętnie pobierają z nich wodę. Utrzymujemy temperaturę na poziomie 25 – 29°C, z nieznacznymi spadkami nocnymi (2-3°C). Ważne aby pająk miał możliwość wyboru najkorzystniejszego pod względem temperatury miejsca w terrarium. Dbamy o regularnie usuwanie resztek pokarmu. POPULARNOŚĆ: Gatunek znany w Polsce od wielu lat, jednak jego popularność pozostaje względnie stała. Ma to związek przede wszystkim z problematycznym rozmnażaniem. Populacja europejska, w tym także polska została najprawdopodobniej „zanieczyszczona” przez krzyżowanie tego gatunku z bardzo podobnym gatunkiem Avicularia huriana, w wyniku czego część z obecnie widywanych pająków nie wygląda już tak samo jak np.5 lat temu. KATARZYNA PAŚ "PASIA" opracowano na podstawie własnych doświadczeń
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 02.06.2006
Data modyfikacji: 19.10.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA
|
|
Zobacz altana ogrodowa projekt na www.projektoskop.pl i wybierz coś dla siebie! Nie wiesz co to są odsetki ustawowe. Koniecznie skorzystaj z naszego serwisu. Nie wiesz jak wypromować firmę? Może notesy firmowe będą idealne? Czytałeś oni rządzą światem? Sprawdź na www.albertus.pl.
Kwiaciarnia Wrocław | Paintball Wrocław
© 2001-2010 Copyright by terrarium.com.pl
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
