Artykuł w kategoriach: Wije – Opisy

Scolopendra morsitans


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Scolopendra morsitans – skolopendra

Scolopendra morsitans (Linnaeus, 1758) została opisana przez Linneusza już w 1758 roku jako drugi gatunek, zaraz po Scolopendra gigantea. Jest to gatunek kosmopolityczny, występujący prawie na wszystkich kontynentach, również synantropijny, w wiele lokalizacji zawleczony właśnie dzięki działalności człowieka. Jest niewielkim gatunkiem, dorosłe osobniki osiągają 8,5 do 13 cm długości ciała.


Z powodu tak szerokiego zasięgu występowania istnieje mnogość form i wariacji barwnych, jednak najczęściej spotykamy w handlu osobniki pod nazwą ‚Egyptian Emerald Centipede’, są to osobniki ze wschodniego Egiptu, na pierwszy rzut oka przypominające Scolopendra cingulata. Nogi pomarańczowe lub żółte, głowa wraz z segmentem zagłowowym żółtawo-zielonkawa, podobnie pozostałe tergity, tylko że posiadają jeszcze czarne obwódki. Ostatnia para nóg w kolorze czerwonym. Ilość łysych członów anten jest dość znacznie zmienna, wynosi od 6 do 9, zazwyczaj mają jednak 9, łączna ilość wszystkich członów wynosi od 20 (rzadko 17-19) do 21 (rzadko 22-23) członów. Charakterystyczna dla tego gatunku jest budowa ostatniej pary nóg, możemy zaobserwować, szczególnie dobrze u samców podłużne rowki biegnące wzdłuż nóg, stanowiące jakoby przedłużenie bocznych krawędzi tergitów (zaczynają się one zazwyczaj przed a czasem na 18 tergicie).

Podgatunki

Wyróżniamy trzy podgatunki:

  • Scolopendra morsitans coerulescens (Cragin, 1885) – Kansas, USA
  • Scolopendra morsitans morsitans (Linnaeus, 1758)
  • Scolopendra morsitans scopoliana (C.L. Koch, 1841) – Algeria

Synonimy

Z okazji swojego rozprzestrzenienia oraz mnogości formy i barwy, wyróżniono bardzo wiele synonimów:

  • Eurylithobius slateri Butler, 1876)
  • Scolopendra afzelii (Porat, 1871)
  • Scolopendra angulipes (Newport, 1844)
  • Scolopendra attenuata (Porat, 1871)
  • Scolopendra bilineata (Brandt, 1840)
  • Scolopendra brachypoda (Peters, 1862)
  • Scolopendra brandtiana (Gervais, 1837)
  • Scolopendra carinipes (Humbert & Saussure, 1870)
  • Scolopendra chlorocephala (Porat, 1871)
  • Scolopendra cognata (Porat, 1871)
  • Scolopendra compressipes (Wood, 1862)
  • Scolopendra crassipes (Brandt, 1840)
  • Scolopendra elegans (Brandt, 1841)
  • Scolopendra erythrocephala (Brandt, 1840)
  • Scolopendra fabricii (Newport, 1845)
  • Scolopendra formosa (Newport, 1845)
  • Scolopendra fulvipes (Brandt, 1841)
  • Scolopendra grandidieri (Saussure & Zehntner, 1902)
  • Scolopendra impressa (Porat, 1876)
  • Scolopendra infesta (C.L. Koch, 1847)
  • Scolopendra intermedia (Porat, 1871)
  • Scolopendra leachii (Newport, 1844)
  • Scolopendra limbata (Brandt, 1840)
  • Scolopendra lineata (Saussure & Zehntner, 1902)
  • Scolopendra longicornis (Newport, 1844)
  • Scolopendra modesta (Wood, 1862)
  • Scolopendra mossambica (Peters, 1862)
  • Scolopendra pella (Wood, 1861)
  • Scolopendra picturata (Porat, 1871)
  • Scolopendra pilosella (Porat, 1871)
  • Scolopendra planipes (C.L. Koch, 1847)
  • Scolopendra platypoides (Newport, 1844)
  • Scolopendra platypus (Brandt, 1840)
  • Scolopendra porphyratainia (Wood, 1861)
  • Scolopendra richardsoni (Newport, 1845)
  • Scolopendra saltatoria (Porat, 1871)
  • Scolopendra spinosella (Saussure & Zehntner, 1902)
  • Scolopendra tigrina (Newport, 1845)
  • Scolopendra tongana (Gervais, 1847)
  • Scolopendra tuberculidens (Newport, 1844)
  • Scolopendra vaga (Porat, 1871)
  • Scolopendra varia (Newport, 1845)
  • Scolopendra wahlbergi (Porat, 1871)
  • Scolopendra morsitans amazonica (Bücherl, 1946)
  • Scolopendra morsitans calcarata (Daday, 1891)
  • Scolopendra morsitans fasciata (Attems, 1930)
  • Scolopendra morsitans procera (Haase, 1887)
  • Scolopendra morsitans sulcipes (Haase, 1887)
  • Trachycormocephalus jodhpurensis (Khanna, 1977)

Biotop

Scolopendra morsitans występuje na Antylach, w Południowej Ameryce, potwierdzony przypadek w Miami, USA, Południowej, Wschodniej, Zachodnia oraz Północna Afryka, Indie, Indonezja.

Temperatura

Temperatura w dzień 22-28°C, w nocy 18-21°C.

Wilgotność

Wilgotność powietrza 60-80%.

Terrarium

Odpowiednie duże terrarium czyli standardowo dwie-trzy długości ciała na jedną – dwie. Dla osobnika ~10cm terrarium powinno mieć wymiary w podstawie minimum 25×15. Wysokość większa od długości skolopendry. Dobre, szczelne i nieprzegryzalne przykrycie. Obowiązkowo poidełko na wodę oraz kryjówka, na przykład kawałek kory, odpowiednio wyprofilowany kamień. Jako podłoże używamy włókna kokosowego, bądź torfu, zmieszane z piaskiem oraz wermikulitem, w stosunku 1:1:1. Terrarium możemy udekorować żywymi bądź sztucznymi roślinkami.

Dymorfizm płciowy

Scolopendra morsitans jako jedna z niewielu ma wyraźny, zewnętrzny dymorfizm płciowy. Jak można zauważyć na zdjęciach (samiec u góry), samiec ma bardzo wyraźne rowki na ostatniej (terminalnej) parze nóg, bardzo dobrze widoczne na prawie całej długości nóg, samica z kolei ma zdecydowanie grubszą tę parę nóg, przy czym rowki nie są tak silnie zaznaczone.

Rozmnażanie

W Polsce brak doniesień, wśród hodowców zagranicznych udane.


 

Opracowanie i źródła informacji
Opracował: Grzegorz Pełka (2007) na podstawie własnych doświadczeń i literatury:
Dr. Graf Attems. 1930. Das Tierreich – Scolopendromorpha;
J.G.E. Lewis. 1981. The biology of centipedes, Cambridge University Press;
Rowland M. Shelley. 2006. Catalog of the New World species of Scolopendra” Zootaxa 1253: 1–50.
Oraz stron:
http://www.scolopendra.eu
http://atshq.org
http://scolopendra.be

Zdjęcia
Zdjęcia dzięki uprzejmości: Steven Lenaerts (www.scolopendra.be),
Vincent Wisse, Brett Allen oraz Andreas Gneist (www.dasspinnenhaeuschen.de).

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu