|
|
|
|
|
| Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Sphaerobothria spp. » |
|
Sphaerobothria hoffmanni (Karsch, 1879)
Gatunek sklasyfikowany w 1879 roku przez Karsch’a. Na wolności występuje na Kostaryce. Inna nazwa to Sphaerobothria hoffmanii. W naturze buduje długie, nierzadko metrowej długości nory pomiędzy korzeniami drzew lub pod kamieniami. Angielska nazwa tego ptasznika to South American Horned Spider. Jest to średniej wielkości ptasznik – dorasta do 4-5 cm ciała. Pająk ten należy do tzw. ptaszników rogatych. Posiada on na tarczce grzbietowej mały, charakterystyczny wyrostek. Jego barwę można określić jako kawa z mlekiem. Odwłok jest ciemniejszy, porośnięty rzadkimi, dłuższymi brązowymi włoskami. Odnóża dość gęsto owłosione. Róg na tarczce grzbietowej jest od niej o ton ciemniejszy. Jest on o wiele bardziej okazały u samic, niż u samców. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców, aczkolwiek widziałam zdjęcia bardzo ciemno ubarwionych tych pierwszych (Peters). U młodych pająków wyrostek ma barwę tarczko grzbietowej. Młode są różowe z szarym odwłokiem. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20/25/20 cm (dł./wys./szer.). Wsypujemy do niego kilkunastocentymetrową warstwę podłoża. Dodatkowe wyposażenie terrarium nie jest potrzebne, ponieważ pająk sam wykopie sobie norę. Oczywiście jeżeli ktoś chce, może włożyć tam kawałek kory lub korzeń. Optymalna temperatura dla tego ptasznika to 24-27 stopni (z nocnymi spadkami do 18-20 stopni), a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-75%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tzw. bulbusy. Młode pająki chętnie polują na larwy much i mącznika młynarka, starszym i dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, średniej wielkości karaczany i szarańczę. Rzadko bywa agresywny. Nie sprawia kłopotów w utrzymaniu. Dość rzadki w niewoli. Do tej pory nie zanotowano rozmnożenia w niewoli. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; http://geagallerie.free.fr/galerie6.htm; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 21.07.2007
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
