|
|
|
|
|
Pterinochilus lugardi (Pocock, 1900)
)
Fot. 1. Michał Kula (Michal302) )
Fot. 2. Michał Kula (Michal302) Na wolności występuje w Botswanie i Afryce Południowej. Sklasyfikowany w 1900 roku przez Pocock’a. Inne nazwy to Idiothele pluridentatum i Eucratoscelus tenuitibialis.  Nazwa angielska: Grey Starburst Baboon
Dorasta do 15 cm z rozpostartymi odnóżami. Jest to pająk dość podobny do Pterinochilus murinus. Podstawową barwą ciała jest jasny brąz. Na tarczce grzbietowej występuje słabo widoczny, gwiaździsty wzór. Odwłok jasnobrązowy, z niewielką ilością czarnych plamek. Odnóża w kolorze całego ciała. Bardzo charakterystyczne są dwie czarne kropki na odwłoku. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Ptasznik ten występuje w kilku odmianach barwnych – jedna z nich to golden striped form (w tym przypadku przeważa żółta barwa). Terrarium dla dorosłej samicy powinno mieć wymiary 25/25/25 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy. Na kryjówkę nadaje się kawałek kory lub korzenia. Optymalna temperatura dla tego ptasznika to 25-30°C, a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-75%. Wytwarza dość znaczne ilości pajęczyny. Młodym ptasznikom podajemy larwy owadów: much, mącznika młynarka oraz muszki owocowe. Starszym i dorosłym pająkom podajemy świerszcze, karaczany i szarańczę. Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze odnóży krocznych haczyki. Jest o wiele mniejszy od samicy. Przy dopuszczaniu należy wpuścić samca do terrarium samicy. Nie powinna ona przejawiać agresywności w stosunku do swojego partnera. Jak wszystkie ptaszniki afrykańskie, Pterinochilus lugardi posiada jad, który może stanowić pewne niebezpieczeństwo dla człowieka. Większość osobników tego gatunku jest agresywna. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; H. J. Peters, Afrika’s Vogelspinnen, 1998; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.cyriocosmus.com; Własne doświadczenia.  Pterinochilus lugardi |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 21.12.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
