Witaj! Zaloguj się lub Zarejestruj się jeśli nie masz konta.
Wiedza   Forum   Giełda   Galeria   Spis   Czat(3 )  
  Przypomnienie hasła Regulamin   FAQ   Minimapa     Sklep zoologiczny
Moderacja tematów na niektórych listach, czytaj dział Informacje
« Pamphobeteus ornatus..Pamphobeteus vespertinus.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Pamphobeteus spp »
Pamphobeteus ultramarinus (Schmidt, 1995)

Gatunek sklasyfikowany w 1995 roku przez Schmidt’a. Na wolności występuje w Ekwadorze. Angielska nazwa tego ptasznika to Ecuadorian Purple Femur Bird Eater.

Dorasta do 9-10 cm ciała, do 16-18 cm z rozpostartymi odnóżami.

Ładnie ubarwiony ptasznik. Samica tuz po linieniu ma piękny, fioletowy odcień na pierwszym członie odnóży, a na ciemno brązowej tarczce grzbietowej różową plamkę w okolicach oczu. Reszta kończyn jest brązowa, odwłok tej samej barwy, porośnięty rzadkimi, jaśniejszymi włoskami. Przed linieniem samice są z reguły rudawo brązowe. Młode są czarne, z brudno pomarańczowymi kończynami. Około 4-5 wylinki ich ubarwienie zmienia się na bardziej rude, a odwłok porośnięty jest już długimi, pomarańczowawymi włoskami.

Wymaga sporego terrarium o wymiarach 40/40/40 cm. Potrzebuje dość dużej warstwy podłoża (torfu lub substratu kokosowego) – 7-10 cm – ponieważ zawzięcie w nim kopie. Jako kryjówki można użyć kawałka kory lub korzenia. Wymaga temperatury w granicach 28-33 stopni, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-80%.

Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tzw. bulbusy, a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest poza tym ubarwiony nieco inaczej, niż samica – jego barwa to brąz, z bardzo wyraźnymi, jasnymi kreseczkami na kończynach. Uda mają fioletowy połysk.

Młode chętnie jedzą małe świerszcze i larwy mącznika młynarka, starszym osobnikom podajemy duże świerszcze, karaczany i szarańczę.

Jego najczęstszą formą obrony jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Bardzo rzadki w hodowli.

Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
Rick C. West, www.birdspiders.com;
www.poecilotheria.com;
www.cyriocosmus.com;
www.tarantulaspiders.com;
www.giantspiders.com
;
Skala jadowitości2
Skala trudności hodowli2
Skala dostępności6
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu


Współpraca | Napisz do nas | Usługi | Reklama | Redakcja | Wsparcie
Zobacz: Gady-gady | Szrek | Euro-zoo
© 2001-2008 Copyright by terrarium.com.pl. Serwerem zarządza firma PROMEDIA | Nakarm głodne dziecko
Kwiaty z dostawą - Kwiaciarnia Wroclaw