|
|
|
|
|
| « Heterodon simus .. | Lampropeltis triangulum -.. » Opisy gatunków » Gady (Reptilia) » Węże (Serpentes) » Węże właściwe (Colubridae) » |
Wąż królewski (Lampropeltis getula Linnaeus, 1766)
Wielkość Osiąga do 180, zazwyczaj jednak 150 cm długości (w zależności od podgatunku). Długość życia Zazwyczaj w terrarium do 15 lat, choć zdarzały się przypadki, że dożywały 24 lata. Wygląd Średniej wielkości wąż o "szczupłej" budowie ciała. Głowa owalna niewyraźnie oddzielona od ciała, oczy o okrągłych źrenicach. Ubarwienie różne w zależności od podgatunku zazwyczaj czarne, z różnego rodzaju jasnymi plamkami, prążkami lub bez nich. Znane są osobniki albinotyczne, hypomelanistyczne, melanistyczne i o określonym wzorze barwnym. Osiągnięto takie odmiany barwne dzięki analizie dziedziczenia tych cech. Brzuch różnie ubarwiony zazwyczaj w plamy układające się we wzór przypominający szachownicę. Podgatunki Najpopularniejszymi w hodowli terrarystycznej są:
Poniżej przedstawiam przegląd wszystkich znanych podgatunków tego węża, nazwy polskie nie są ujednolicone więc należy je traktować jako propozycje nazewnictwa polskiego:
Występowanie Od południowego Oregonu i Kalifornii po wschodnie wybrzeże USA i północnych terenów Meksyku. Nazewnictwo (Lampropeltis sp.) węży królewskich i mlecznych. Synonimy lancetogłowy, pseudokoralówki Odwiedź opis węża mlecznego Cechy szczególne Wąż ten nazywany jest "królewskim" ze względu na to, że w skład jego diety wchodzą inne węże i gady. Znany jest z tego, że poluje na gatunki jadowite - grzechotniki, mokasyny - i jest uodporniony na ich jad. Może bez problemu zjeść węża swojej wielkości, a nawet nieco większego. Duże ofiary dusi w splotach ciała, małe zjada żywcem. Jest to wąż mało wymagający dość płochliwy. Przestraszony stara się uciec, ale gdy nie ma takiej możliwości wydziela z kloaki cuchnącą ciecz, która odstrasza napastnika. Podenerwowany intensywnie uderza końcówką ogona o podłoże wydając szeleszczący - bzyczący dźwięk Rzadko kiedy broni się kąsaniem. Po jakimś czasie oswaja się dość dobrze i pozwala karmić się z ręki lub pincety Aktywność Prowadzi głównie nocny, ukryty tryb życia, w promieniach słońca wygrzewa się tylko wczesnym rankiem, nie oddalając się od swojej kryjówki, do której ucieka przy najmniejszym zaniepokojeniu i rozgrzaniu ciała. W terrarium zazwyczaj unika ostrego światła i wychodzi ze swych kryjówek dopiero o zmroku i poszukuje pokarmu. Czasami zachęcony podanym zwierzęciem karmowym wyjdzie z ukrycia za dnia ale po konsumpcji od razu chowa się. Biotop Zasiedla różne środowiska, tak nizinne jak i spotykany jest na terenach wyżynnych do 2100 m n.p.m. zazwyczaj bytuje w lasach mieszanych o zróżnicowanej wilgotności (choć preferuje tereny wilgotne i podmokłe), zadrzewionych terenach stepowych, wyschniętych korytach rzek, bagnach i rozlewiskach. Prowadzi skryty tryb życia ukrywając się za dnia w norach drobnej zwierzyny, pośród korzeni i w załomach skał. Terrarium O dużej powierzchni podłoża, które powinno składać się z mieszaniny piasku i ziemi leśnej, torfu z piaskiem. Warstwa podłoża powinna wynosić około 10 cm bo często zakopuje się w podłożu, gdy nie ma gdzie się ukryć lub robi to ot tak po prostu. Urządzamy w terrarium kryjówki, za którą może posłużyć "płat" kory, wydrążony pieniek, pęknięta i położona doniczka lub ukrycie skonstruowane ze scementowanych kamieni, a nawet tekturowe pudełko. Miska z wodą jest niezbędnym elementem wyposażenia, bo w niej węże "moczą" się przed zrzuceniem wylinki, a także piją (zwłaszcza po posiłku). Tak więc woda musi być zawsze świeża i odstana. Gałęzie lub małe konary są wymagane, bo wąż będzie się po nich wspinał (choć w naturze rzadko wspina się wyżej niż metr nad ziemie chyba, że gdzieś tam w górze jest "coś do schrupania"), wąż też będzie się po nich wspinał, by zrzucić wylinkę. Wielkość terrarium W zależności od ilości i wielkości trzymanych węży będzie to odpowiednio. Dla dorosłej pary 100/50/50 cm (dł./szer./wys.), dla młodych osobników odpowiednio mniejsze, a dla większej ilości tych węży (ale nie polecam trzymania tych węży nawet parami, dlaczego? - patrz uwagi) odpowiednio większe. Oświetlenie Czas oświetlenia powinien wynosić 10-12h na dobę i jego długość jest uzależniona od pory roku i cyklu rocznego węża. Ze względu na nocny tryb życia tego węża oświetlenie nie może być zbyt intensywne. Temperatura Od 25 do 30°C, a pod promiennikiem ciepła temperatura może dochodzić nawet do 33°C, nocą około 20°C. Wilgotność Powinna się utrzymywać na poziomie około 50-60% dlatego powstrzymujemy się od spryskiwania terrarium. Jedynym "nawilżaczem" powinien być basen. Żywienie Jego naturalny pokarm to głównie drobne ssaki, ptaki, węże oraz jaszczurki, w warunkach terrarium karmimy go myszami i małymi szczurami często niektóre osobniki podjadają ptaki (pisklaki jednodniówki, przepiórki). Można go szybko przyzwyczaić do przyjmowania karmy martwej lub żywej bezpośrednio z ręki lub pincety. Gdy trzymamy więcej osobników w jednym terrarium należy uważać by dwa węże nie złapały tej samej ofiary, bo jeden z nich może się stać "dodatkiem" do posiłku. Lepiej by wszystkie osobniki zjadły w jednym czasie, bo może się zdarzyć ze wąż, który zjadł ofiarę i nosi jeszcze na sobie zapach ofiary stanie się z tego względu atrakcyjnym kąskiem osobnika, który jeszcze nie jadł. Rozpoznawanie płci Samce mają szerszą nasadę ogona, a sam ogon jest dłuższy niż u samic o około 1/3. Metodą dająca większą (ale nie zawsze 100% pewność) jest sondowanie nasady ogona węża ale tę czynność powinna wykonać doświadczona osoba, bo łatwo uszkodzić półprącie nieumiejętnym sondowaniem. U samca sonda wchodzi na głębokość około 8 łusek podogonowych u samic na 3-4 łuski (o 2-3 razy płyciej). Rozmnażanie W warunkach naturalnych pora godowa przypada na marzec - kwiecień, po około 2 miesiącach (czerwiec - lipiec) samica składa jajka w ilości zależnej od jej wieku i kondycji tzn. 6-12 sztuk. Małe wężyki królewskie o długości 25-30 cm wylegają się w zależności od warunków atmosferycznych po 65-120. W warunkach terrarium pora godów przypada podobnie (najczęściej 3 tygodnie po "odzimowaniu"). Samica na 2-3 tygodnie przed zniesieniem jaj zaprzestaje przyjmowania pokarmu (może jednak nie jeść od razu po kopulacji) i na dwa dni przed zniesieniem jaj szuka miejsca gdzie mogłaby to zrobić. Przygotowujemy w tym celu pudełko wypełnione wilgotnym mchem torfowcem i torfem. Po zniesieniu jajek samica opuszcza je i już więcej się nimi nie interesuje. Inkubujemy jajka we wcześniej przygotowanym inkubatorze w którym panują warunki: wilgotność 80-90% i temperatura 27-29°C. Przy takich parametrach wylęg następuje po około 65-70 dniach. Pierwsza wylinka następuje po około 10-14 dniach i wtedy też zaczynają przyjmować pierwszy pokarm noworodki mysie. Niekiedy młode osobniki odmawiają przyjmowania pokarmu przyczyn może być kilka. Młode wężyki są dość płochliwe i nagłe "zaskoczenie" ich może zniechęcić je do jedzenia, wężyk jest zbyt mały by dać rade "zbyt dużemu" noworodkowi, warunki panujące w terrarium (wilgotność, temperatura) nie odpowiadają wymaganiom wężyków i czują się one obco w terrarium (a jak tu jeść w nieprzychylnych warunkach). Należy w miarę szybko podjąć interwencje bo mały wężyk nie ma takich zapasów jak dorosłe osobniki. Próbujemy podawać noworodki wieczorem w pobliże kryjówki węży, podajemy jak najmniejsze noworodki i ewentualnie "zdzieramy" im nosek by pojawiła się kropelka krwi, której zapach pobudza apetyt węży w końcu weryfikujemy warunki w terrarium (młode getuluski) lubią trochę wyższą wilgotność. Dobrze karmione (na początku dwa razy w tygodniu potem raz w tygodniu i pokarmem coraz większego kalibru) dojrzewają zazwyczaj w trzecim roku życia. Zimowanie Zalecam zimowy spoczynek trwający 2-4 miesiące (w naturze może trwać nawet 6 miesięcy), w obniżonej temperaturze 8-10°C. Najlepiej od listopada do końca lutego. Przygotowujemy węże do zimowania stopniowym obniżaniem temperatury w terrarium i skracaniem czasu oświetlenia. Na około miesiąc przed zimowaniem należy wężom podać ostatni posiłek i przypilnować by się wypróżniły, bo zalegające resztki pokarmowe w jelitach węża o zmniejszonym metabolizmie mogą spowodować zatrucie węża. Tak przygotowane węże umieszczamy w pojemnikach z dużą ilością luźnego podłoża z kępkami mchu torfowca i małą miseczką z wodą w pomieszczeniach suchych bez przeciągów np. spiżarki, suche piwnice. Co jakiś czas np. raz w tygodniu sprawdzamy delikatnie stan węży. Niektórzy hodowcy nie stosują typowego zimowania tylko przetrzymują węże królewskie w terrariach z obniżona temperatura do około 15°C i wyłączeniem światła z delikatnym podniesieniem wilgotności do 70% i uzyskiwali młode zdrowe osobniki. Pamiętać należy że zimowanie w naturze ma też funkcję selekcji i osobniki słabe jej nie przeżywają dlatego w warunkach terrarium nie zimujemy osobników pierwszym roku ich życia i węży chorych. Uwagi W naturze żywią się także wężami (też swego gatunku i o wielkości zbliżonej do własnej), zalecam więc trzymanie ich pojedynczo, a łączenie tylko na czas godów. W związku z tym trzymanie ich z innymi wężami czy gadami nie jest wskazane bo powoduje "ubytki" w mieszkańcach terrarium. Opracowanie Opracował Witold Borkowski na podstawie własnych doświadczeń i poniższej literatury: R. Markel: Kingsnakes and milk snakes. T.f.h 1990 Kocourek: Nejedovati hadi v prirodie a v terariich. Ratio 1998 Kudriacew: Reptili w terrariumie. Sielskaja Now 1995 Coborn J.: Atlas węży Świata. Muza 1993 Griehl K.: Schlangen. Gräfe und Unzer 1991 Cerha V.: Uźovky - prirućka pro teraristy. Polaris 2001 |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 15.06.2006
Data modyfikacji: 16.05.2007
Narzędzia użytkownika
Po lekturze artykułu, zapraszamy na nasze forum dyskusyjne 
|
||||||||||||
