|
|
|
|
|
| « Harpactira curvipes.. | Harpactira tigrina.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Harpactira spp. » | ||||||
|
Harpactira gigas (Pocock, 1898)
Gatunek sklasyfikowany w 1898 roku przez Pocock’a, na podstawie samicy. Na wolności występuje w Republice Południowej Afryki. Angielska nazwa tego ptasznika to Transvaal banded baboon spider. Dorasta do 6-7 cm ciała. Pająk podobny do ptaszników z rodzaju Pterinochilus. Tarczka grzbietowa jest czarna, z jasnym wzorkiem w kształcie gwiazdy. Odwłok jest brązowo pomarańczowy z czarnymi plamkami. Kończyny są szaro brązowe, u niektórych osobników stopy są pomarańczowe. Spód ciała czarny, z pomarańczowym obrzeżem wokół otworu płciowego. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20/20/20 cm. Jako podłoża można użyć torfu lub substratu kokosowego. Na kryjówkę można zastosować kawałek kory lub korzenia. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-29 stopni (z nocnymi spadkami do 22-25 stopni), a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-70%. Bardzo dobrze się wspina, pomimo tego, iż nie jest zaliczany do ptaszników nadrzewnych. Pomagają mu w tym podobne spody kończyn, jak u ptaszników z rodzaju Avicularia. Plecie sporo sieci. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest poza tym sporo mniejszy od samicy. Młodym pająkom podajemy muszki owocówki, wylęg świerszcza i larwy mącznika młynarka. Starsze i dorosłe osobniki chętnie polują na duże świerszcze, karaczany i szarańczę. Ptasznik agresywny i szybki, nie nadaje się dla początkujących terrarystów. Jad tego gatunku nie jest niebezpieczny dla człowieka, a po ukąszeniu nie występują żadne skutki uboczne (wg Klaas’a). Posiada narządy strydulacyjne. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
