|
|
|
|
|
| « Grammostola grossa.. | Grammostola mollicoma.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Grammostola spp. » | ||||||
|
Grammostola iheringi (Keyserlinng, 1891)
Gatunek sklasyfikowany w 1891 roku przez Keyserling’a. Na wolności występuje w południowej części Brazylii. Inne nazwy to Eurypelma iheringii, Agathostola iheringi, Citharoscelus iheringi, Grammostola jheringi, Grammostola gigantea i Grammostola iheringii. Angielska nazwa tego pająka to Entre Rios Tarantula.  Młoda samica Dorasta do 5-6 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15 cm. Bardzo ładnie ubarwiony ptasznik. Tarczka grzbietowa i kończyny są czarne. Odnóża dość gęsto owłosione. Odwłok jest czarny, porośnięty dłuższymi, czerwonymi włoskami. Na odwłoku ciemniejsze lusterko z trójkątnym wzorem. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Wymaga terrarium o wymiarach 25/25/25 cm. Jako podłoże nadaje się substrat kokosowy lub torf. Na kryjówkę można użyć kawałka kory lub korzenia. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie ok. 75%, a temperatura powinna mieścić się w granicach 25-30 stopni, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni.  Młody osobnik Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Młodym pajączkom podajemy owady i ich larwy (np. much czy mącznika młynarka). Podrostki i dorosłe osobniki karmimy świerszczami, karaczanami i szarańczą. Jad Grammostola iheringi nie jest niebezpieczny dla człowieka. Niektóre osobniki wyczesują włoski parzące z odwłoka. Pająk ten nadaje się dla początkujących terrarystów. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; http://geagallerie.free.fr/galerie4.htm;
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
