| « Bombyx mori - Jedwabnik m.. | Lepidoptera - Motyle.. »  Opisy gatunków » Owady (Insecta) » Motyle (Lepidoptera) » |
|
Barciak większy, mól woskowy (Galleria mellonella, Linnaeus 1758)
Morfologia: Galleria mellonella to przedstawiciel rzędu Lepidoptera należący do rodziny omacnicowatych (Pyralidae). Barciaki są owadami niewielkich rozmiarów. Dorosłe osobniki posiadają szarobrunatne lub popielatoszare ubarwienie i osiągają wielkość do 2cm długości i ok. 3cm rozpiętości skrzydeł. Gąsienice są większe i mogą osiągać ponad 2,5cm długości. Są kremowo-białe lub biało-brązowe z ciemniejszą puszką głowową. Biologia i ekologia: Galleria mellonella jest szeroko rozprzestrzenionym gatunkiem. Swoim pierwotnym zasięgiem obejmował on Eurazję, obecnie spotykany jest w wielu miejscach globu. Jego występowanie jest szczególnie skorelowane z zasięgiem pszczoły miodnej (Apis mellifera) w której gniazdach pasożytuje. Prowadzi nocny tryb życia. W nocy, gdy robotnice pszczół są nieaktywne, samica odnajduje ul i składa w nim do 1500 jaj. Po niecałym tygodniu (średnio 3-7 dni) z jaj wylęgają się gąsienice. Przez okres larwalny intensywnie żerują, przechodząc kilka linień, których liczba jest zależna m.in. od warunków mikroklimatycznych. W temperaturze 30°C cykl rozwojowy trwa ok. 3-4 tygodni. W temperaturze 15°C rozwój wydłuża się do kilku miesięcy, a owady nie przepoczwarczają się. Gąsienice odżywiają się woskiem pszczelim, który rozkładają do substancji łatwo przyswajalnych, przy udziale symbiotycznych bakterii w przewodzie pokarmowym. Po osiągnięciu ok. 25mm długości zaczynają prząść jedwabny kokon, w którym przechodzą przeobrażenie. Szybkość tego procesu uzależniona jest od temperatury i w 30°C trwa to 1-2 tygodnie. Jedwabne kokony są opuszczane przez dorosłe motyle, które są gotowe do dalszego rozrodu. Żyją one ok. 14 dni i nie pobierają pokarmu. Przy dużym zagęszczeniu owady te wywołują znaczne szkody w hodowlach pszczół. Niszczą w ulach plastry z czerwiem. Hodowla: Do hodowli można wykorzystywać wszelkiego rodzaju plastikowe lub szklane pojemniki. W zależności od wielkości hodowli mogą mieć od kilkunastu do kilkudziesięciu centymetrów długości. Nie muszą być wysokie, gdyż w zupełności wystarczy nawet 10cm. Pojemnik koniecznie wymaga dobrej przykrywki. Zarówno dorosłe owady jak i ich larwy, mogą opuścić terrarium, bądź to wspinając się po ściankach, bądź to wylatując z niego. Drobne larwy wcisną się w każdą szczelinę, dlatego wszelkie otwory wentylacyjne należy zabezpieczyć siatką o bardzo drobnych oczkach (ok. 1mm). Galleria mellonella to owad preferujący wysoką temperaturę i podwyższoną wilgotność. Optymalne warunki to ok. 30°C i 60-70% wilgotności. Hodowla powinna posiadać dobrą wentylację. Wysoka wilgotność i słaby przepływ powietrza sprzyjają rozwojowi pleśni i roztoczy, które są w stanie uśmiercać wszystkie stadia rozwojowe owadów. Co 2-3 miesiące można uprzątać pojemniki, usuwając nagromadzone odchody, resztki niezjedzonego pokarmu i martwe osobniki. Pokarm: Barciaki można hodować na naturalnym wosku pszczelim w postaci plastrów. Wraz z ich stopniową konsumpcją, wkładamy barciakom nowe, nieużywane plastry. Warto wcześniej przetrzymywać je w zamrażarce, dzięki czemu są trwalsze i pozbawione nieproszonych gości w postaci roztoczy i innych bezkręgowców. Plastry woskowe są najłatwiejszą, ale niekoniecznie najtańszą metodą hodowli. Można je zakupić bezpośrednio od pszczelarzy lub w wielu różnych miejscach w sieci. Możliwe jest również stosowanie sztucznych pożywek. Istnieje szereg różnorodnych przepisów, oto trzy przykładowe: (wg. John Skillcorn - The BioDiversity Group): Należy przygotować dwie mikstury. W skład pierwszej powinno wchodzić 300ml płynnego miodu i 400ml gliceryny. Druga pożywka powinna składać się z: 200g mleka w proszku, 200g mąki, 100g drożdży, 100g zarodków pszennych, 400g otrębów. Mikstury należy przygotować oddzielnie, a następnie miksturę 1 można dodać do mikstury 2 (można też uzupełnić odrobiną wosku i mineralnych suplementów). Po dokładnym wymieszaniu substrat powinien mieć półpłynną konsystencję. Może on starczyć na jedną dużą lub dla kilku drobnych hodowli. (wg. Reptile Forums) Zmieszać otręby z miodem i lekko podgrzać na patelni. Całość musi mieć półpłynną konsystencję. Rozprowadzić ciepłą masę na blachę wyłożoną folią aluminiową i poczekać, aż wystygnie. Stwardniały materiał można rozkruszyć i wrzucić na dno pojemnika z ćmami. Resztę można zamrozić na później. Mieszanina wymaga określonych proporcji. Rozkruszyć 7 części suchego psiego pokarmu, dodać 1 część wody i 2 części miodu. Mieszaninę rozprowadzić na blachę i po stwardnieniu (po 24 godzinach nie powinna się już kleić) dać owadom. Nadmiar substratu można zamrozić. Wartość odżywcza: Barciaki stanowią doskonałe źródło pokarmu dla wielu zwierząt. Są dość ruchliwe, mają spore rozmiary i łatwo się mnożą. Wyrośnięta larwa to ponad 16% białka, 20% tłuszczu, 2,5% węglowodanów, 13 mg wapnia w 100g suchej masy. Uwagi: W karmieniu kręgowców, ze względu na wysoką zawartość tłuszczu, należy stosować barciaki jako uzupełnienie diety, a nie główne źródło pokarmu. Opracowali: Dariusz Kucharski, Kornelia Kucharska na podstawie własnych doświadczeń oraz źródeł: http://chamownersweb.net/insects/waxworms.htm http://www.thebdg.org/library/feeding/waxmoths.htm http://aqualandpetsplus.com/Live%20Food,%20Wax%20Worms.htm http://www.reptileforums.co.uk/forums/feeder/35430-waxworm-culturing.html |
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 14.03.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||