Eupalaestrus spinosissimus (Mello-Leitao, 1923)
Gatunek sklasyfikowany w 1923 roku przez Mello-Leitao. Na wolności występuje w południowej Brazylii. Inne nazwy to Pamphobeteus holophaeus i Eupalaestrus tarsicrassus. Angielska nazwa tego ptasznika to Pinheiro Green Stout Hind Legged Tarantula.
Dorasta do 6-8 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 14-17 cm. Niektóre źródła podają, że pająki te mogą dorastać do 9-10 cm ciała (Peters).
Podstawową barwą ciała tego pająka jest ciemny brąz. Tarczka grzbietowa szarawa, z ciemniejszym trójkątem od strony oczu, odwłok jest podłużny z jaśniejszymi włoskami. Kończyny są prawie czarne, mocno owłosione, z jasnymi kreseczkami na drugim członie. Nasada kłów jadowych szaro brązowa.
Optymalne wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 25/25/25 cm. Jako podłoże można użyć torf lub substrat kokosowy o kilkucentymetrowej warstwie. Większość osobników lubi kopać w podłożu. Jako kryjówka nadaje się kawałek kory. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-30 stopni (z nocnymi spadkami do 18-20 stopni). Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-90%.
Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki.
Młode pajączki są żarłoczne i karmienie ich nie sprawia żadnych problemów. Podajemy im larwy much i mącznika młynarka oraz mniejsze świerszcze. Starsze osobniki chętnie jedzą duże świerszcze, karaczany i szarańczę.
Jest to gatunek spokojny, nadający się dla początkujących. Jego jad nie jest niebezpieczny dla człowieka. Jego jedyną obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka.
Autor: Awikularia
Literatura:
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005;
www.cyriocosmus.com;
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 14.06.2006
Data modyfikacji: 18.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA
|