|
|
|
|
|
| « Ephebopus murinus.. | Ephebopus uatuman.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Ephebopus spp. » | ||||||||
Ephebopus rufescens (Marschall, West, 2000)
 Młoda samica Na wolności występuje w Gujanie Francuskiej. Opisany w 2000 roku przez West’a i Marschall’a. Angielskie nazwy tego gatunku to Red Skeleton tarantula i Yellow Flameknee tarantula. Należy do średniej wielkości ptaszników – dorasta do 5 cm ciała. Z rozpostartymi odnóżami mierzy 12-14 cm. Prowadzi zdecydowanie nocny tryb życia – dnie spędza w ukryciu. Młode i dorosłe osobniki różnią się ubarwieniem. Małe pająki są bardziej kolorowe – odwłok mają zielony, odnóża czarne (poza ostatnią parą, która jest różowa), tarczkę grzbietową zaś złocistą. Osobniki dorosłe są ciemno brązowe, na kończynach występują żółte paski, a odwłok połyskuje na fioletowo. Terrarium powinno mieć wymiary 35/20/20 cm (wys./dł./szer.). Jako podłoże można zastosować torf kwaśny lub substrat kokosowy (około 5 cm). Do terrarium można włożyć gałęzie i korę – ptasznik użyje ich do budowy podziemnej kryjówki. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-80%. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 23-26 stopni (nocą może spadać do 20-22°C). Młode ptaszniki karmimy larwami mącznika młynarka, muchami oraz wylęgiem świerszczy, starszym i dorosłym podajemy odpowiedniej wielkości świerszcze, duże muchy, mniejsze karaczany i owady łąkowe. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Jest mniejszy od samicy i ma bardziej owłosiony odwłok. Samce dojrzewają po 1,5-2 latach, samice po 2-2,5 roku. Rzadko rozmnażany w niewoli. W kokonie znajduje się 70-120 jajeczek, z których wylęgają się dość spore nimfy – mierzą około 1 cm wielkości. Ze względu na swą dużą szybkość i skoczność gatunek ten nie nadaje się na pierwszego pająka. Powinny zajmować się nim osoby, które mają już pewne doświadczenie w trzymaniu gatunków nadrzewnych. Nie wyczesuje włosków parzących i bardzo rzadko przybiera pozycję grożącą. Autor: Awikularia Literatura: N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.tarantulas.ru; Własne doświadczenia.
|
||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
