|
|
|
|
|
| « Ceratogyrus darlingi.. | Ceratogyrus meridionalis.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Ceratogyrus spp. » |
Ceratogyrus marshalli (Pocock, 1897)
)
Fot. 1. Samica 3,5cm DC )
Fot. 2. Podrostek L4 )
Fot. 3. Maluch L2 )
Fot. 4. Ceratogyrus marshalli )
Fot. 5. Ceratogyrus marshalli )
Fot. 6. Spermateka samicy )
Fot. 7. Spermateka samicy  Nazwa angielska: Straight Horned Baboon
Synonimy: Ceratogyrus cornuatus Występowanie: Zimbabwe, Mozambik Biotop: Gatunek ten zamieszkuje suche lasy i sawanny. Raczej nie kopią norek, swoje kryjówki budują za pomocą dużej ilości pajęczyny w którą wplatają elementy podłoża. Wygląd i wielkość: Samica dorasta do około 6cm (tj. długość głowotułowia + odwłoka ), samce do 4-5cm (ale nie ma zasady może nam sie trafić mniejszy albo większy. W ubarwieniu dominuje kolor szary taki też jest odwłok, pokrywają go czarne oraz brązowe cętki. Karapaks na środku posiada bardzo charakterystyczny dla tego gatunku wyrostek tzw. Róg (skierowany do góry) od którego promieniście odchodzą na przemian czarne i szare pasma. Odnóża masywne. Uda czarne lub ciemnoszare, dalsze człony odnózy jaśniejsze. Jak u innych Ceratogyrus występuje wokół oczu charakterystyczne czarne znamię w kształcie litery "U". Samce zwykle smuklejsze, posiadają ciemniejsze ubarwienie od samic. Na przednich odnóżach występują haczyki służące przytrzymywaniu samicy podczas kopulacji oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Ciekawostki: Gatunek opisany w 1897 roku przez Pocock’a. Temperament: Gatunek bardzo agresywny, zdenerwowany przeważnie atakuje. Dysponuje dość dużą siłą jadu. Według badań, współczynnik LD50 dla tego gatunku wynosi 0,1mg/kg. Śmierć u badanych gryzoni występowała na skutek paraliżu mięśni oddechowych. Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka, co jest istotną informacją dla alergików. Długość życia: Samice żyją około 10 lat, samce przeważnie 1-2 lata po ostatniej wylince. Charakteryzuje się dość szybkim tempem wzrostu i dojrzewania. Warunki hodowli: Młode pająki oraz podrostki można trzymać w różnego typu pojemnikach plastikowych czy też szklanych. Dla dorosłych osobników będzie odpowiednie terrarium o wymiarach 30/30/20 cm. Jako podłoza używamy np. włókna kokosowego, torfu lub ziemi ogrodowej, można je również wymieszać z piaskiem. Wszelkiego rodzaju korzenie, liany itp., które włożymy do terrarium dla ozdoby posłużą jedynie jako rusztowanie dla wyjątkowo gęstej sieci pajęczyny, którą pająki te wytwarzają. Wilgotność: utrzymujemy na poziomie 50-60%. Temperatura: 27-29°C ze spadkiem do 24°C w nocy. Żywienie: Dorosłe karmimy świerszczami, szarańczami karaczanami itp. Młode larwami much, wylęgiem świerszczy, karaczanów (oczywiście odpowiednio dobranymi do wielkości pająka) itp. Gatunek żarłoczny, rzadko urządzający głodówki. Rozmnażanie i odchów młodych: Rozmnażanie bardzo ławe. Dorosłe samice bardzo chętnie kopulują i rzadko starają się zabić samca. Po udanej kopulacji i upływie około 1-2 miesięcy samice składają jaja w kokonie który wbudowywują w ściany kryjówki. Po upływie około 4 tyg w kokonie pojawiają się Nimfy I po kolejnych 10-15 dniach Nimfy II, polującymi pająkami stają się po kolejnym linieniu (około 3 tyg). Samica po ponownym odkarmieniu dosyć często potrafi złożyć kolejny „zdrowy” kokon. Wojtek Pałasz (charliie), na podstawie własnych doświadczeń, informacji otrzymanych od bezpośrednich obserwatorów w środowisku naturalnym oraz: N. I. Platnick, The World Spider Catalog; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 21.05.2012
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
