|
|
|
|
|
| Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Augacephalus spp. » | ||||||||
|
Augacephalus junodi (Simon, 1904)
Gatunek sklasyfikowany w 1904 roku przez Simon’a, na podstawie samicy. Na wolności występuje we Wschodniej i Południowej Afryce. Inne nazwy to Pterinochilus junodi i Coelogenium nigrifemur. Dorasta do 5 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 12 cm. Pokrojem ciała i ubarwieniem przypomina ptaszniki z rodzaju Pterinochilus. Ciało tego pająka jest brązowo żółte. Na tarczce grzbietowej znajduje się czarny wzór w kształcie gwiazdy. Odwłok jest szary, z domieszką żółci. Znajdują się na nim czarne, nieregularne plamy. Odnóża są żółte z domieszką brązu. Występują na nich słabo widoczne, białawe paseczki. Wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to 20/20/20 cm. Jako podłoże można zastosować torf lub substrat kokosowy, a na kryjówkę doskonale nadaje się kawałek kory lub korzeń. Pająk wkrótce swoje terytorium pokryje warstwą sieci. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 26-28 stopni. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie około 60-70%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne, tzw. bulbusy, a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Dorosłe osobniki chętnie jedzą świerszcze i karaczany. Młodym pająkom podajemy małe owady i ich larwy (np. mącznika młynarka czy much.). Większość osobników tego gatunku jest agresywna, dlatego gatunek ten nie nadaje się dla początkujących terrarystów. Zdarzają się także oczywiście spokojne osobniki. Pająk ten dysponuje silnym jadem, który może stanowić pewne niebezpieczeństwo dla zdrowia człowieka. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; www.giantspiders.com; www.exotic-animals.org; www.tarantulacanada.ca;
|
||||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
