Artykuł w kategoriach: Gekonowate, Phyllodactylidae, Jaszczurki – Opisy

Ptyodactylus guttatus – gekon wachlarzopalcy*


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [26]
Loading...

Ptyodactylus guttatus – gekon wachlarzopalcy*

Nazewnictwo

Nazwa angielska: Sinai Fan-fingered Gecko


Nazwa polska: Gekon wachlarzopalcy* (* uwaga nazwa polska jest nazwą potoczną, zaleca się używanie nazwy łacińskiej)

Wygląd

Ptyodactylus guttatusgekon wachlarzopalcy (Heyden, 1827) to średniej wielkości gekon, dorastający do 12 cm.

Ich chropowata, ale delikatna skóra jest koloru od żółtego do piaskowego z wieloma białawymi i brązowymi plamkami. Jak sama nazwa wskazuje ich palce są rozłożyście zakończone. Na ich spodniej części znajdują się lamele; jest to idealne przystosowanie do biegania po pionowych powierzchniach. Głowa duża z żółtymi typowymi dla gekonów oczami. Ogon paskowany, natomiast od dołu jednolity, stosunkowo chudy – mimo iż pełni funkcje magazynujące. Tylne kończyny wydłużone. Ptyodactylus guttatus nieczęsto pojawia się w handlu, zazwyczaj są to osobniki z odłowu – w tym przypadku konieczne jest badanie kału.

Długość życia

Dożywają do około 8 lat.

Występowanie

W naturze zamieszkuje kamieniste tereny północnej Afryki, czyli: Egipt, Sudan oraz blisko leżący Izrael a nawet Syrię czy Jordanię.

Terrarium

Gekony te, mogą być trzymane w wysokich szklanych terrariach o wysokości MINIMUM(!) 50 cm na 30 cm (długości), 30 cm (głębokości). Osobiście jednak polecam większe, szczególnie jeśli będziemy hodować osobniki z odłowu. Najodpowiedniejszym podłożem do użycia wewnątrz jest grubo granulowany piasek. Jeśli jednak komuś nie zależy na wystroju, dla bezpieczeństwa warto jest użyć ręczników papierowych – szczególnie dla młodszych osobników. Ważne jest zapewnienie ścianki ze styropianu bądź kamieni jako tło i wykonanie w niej wielu kryjówek co pozwoli uniknąć problemów ze stresowaniem jaszczurki (jest na niego bardzo podatna). Dobrze kiedy inne elementy terrarium są dobrane pod jeden biotop i ułatwiają schowanie się zwierząt. Wszelkie wodopoje są raczej zbędne, zwierzęta te wolą zlizywać krople wody ze ścianek, dlatego tez należy pryskać 1-2 razy w tygodniu kilka miejsc, w których woda nie zostanie wchłonięta lub za szybko nie wyparuje. Jako zwierzęta nocne, nie wymagają specjalistycznego oświetlenia, jednak należy zadbać o to by miały dostęp do światła dziennego bądź sztucznego w celu podtrzymania prawidłowej pracy ich zegara biologicznego. W przeciwnym wypadku zegar przestawia się stopniowo, zaburzając rytmy biologiczne.

Czas oświetlenia należy stopniowo zmieniać odpowiednio od pory roku, około 15-16 godzin latem oraz 9 zimą. Używając oświetlenia sztucznego, dobrze jest kontrolować czas naświetlania elektronicznie.

Gekon wachlarzopalcy wymaga wysokiej temperatury, która zmierzona powinna wynieść około 27°C a na wyspie ciepła 35°C, należy też mieć na uwadze spadki temperatury w nocy, powinna ona wtedy wynosić o około 10°C mniej niż za dnia. Temperatury te można osiągnąć poprzez podłączenie maty grzewczej – tej natomiast do termostatu (znajdującego się poza terrarium) lub manualnie – wtedy należy testować moc żarówek oraz mat grzewczych tak aby temperatura utrzymywała się na stałym poziomie.

Dla odczytu prawidłowej temperatury polecam zweryfikować funkcjonalność termometru porównując jego wyniki z innym, najlepiej cyfrowym.


Żywienie

Odpowiedniej wielkości świerszcze mogą stanowić podstawę ich diety, jednak dla lepszego rozwoju należy stosować dietę jak najbardziej urozmaiconą – w ten sposób dostarczymy wiele niezbędnych minerałów. Można wykorzystać powszechnie dostępną karmówkę taką jak: mączniki, karaczany, małe szarańcze i tym podobne. Nadaje się również plankton łąkowy (ćmy, motyle, koniki polne itd.). Zaleca się żywienie przyszłej karmówki świeżymi warzywami, owocami i wysokoodżywczymi produktami. Ponadto karmówkę przed podaniem należy obsypywać wapniem – 1-3 razy w tygodniu, oraz witaminami w proszku (+D3)- raz w tygodniu. W terrarium można umieścić małą miseczkę z niewielką ilością wapnia w proszku – zwierzęta uzupełnią w ten sposób ewentualne braki, jest to szczególnie ważne dla ciężarnych samic.

Rozmnażanie

Są stosunkowo łatwe do wyseksowania, samce za kloaką posiadają dwa dobrze widoczne
zgrubienia – są to hemipenisy; u samic to miejsce jest prawie gładkie, nieuwypuklone. Samce osiągają też nieco większe rozmiary od samic.

Samice dojrzewają płciowo w wieku około 12 miesięcy, przed upływem tego czasu nie należy ich dopuszczać do samca, ponieważ istnieje ryzyko obciążenia fizycznego, co może skończyć się śmiercią zwierzęcia. Przed dopuszczeniem samice powinny być w dobrej kondycji bez żadnych zapadnięć i wystających kości w okolicy miednicy. Sezon lęgowy trwa zazwyczaj od maja do sierpnia (w tym czasie samce są bardzo terytorialne). Przez cały ten czas samice składają najczęściej po dwa jaja- w odstępach 2- 4 tygodni- do sześciu razy (zazwyczaj pięć), te natomiast są dobrze ukryte i przyklejone do powierzchni w terrarium. Jeśli zostały przyklejone do elementu, którego nie da się wyciągnąć, należy je zostawić. Można spróbować osłonić je małą, przyklejona doniczką, jednak z tego co dotychczas zauważono matka chroni jaja przed zagrożeniami, więc jest to raczej zbędne. W przypadku kiedy jaja są przyklejone na elemencie, który można wyciągnąć z terrarium dla pełnego bezpieczeństwa umieszczamy go w inkubatorze, bądź pojemniku, w którym panują warunki podobne do tych w terrarium (bez spadków temperatur). Młode wylęgają się po 60-80 dniach. Dotychczas u tego gatunku nie zauważono skłonności do kanibalizmu.

Cechy szczególne

Często mylony z tylko teoretycznie dostępnym w handlu Ptyodactylus hasselquistii. Gatunki te łatwo można rozróżnić po barwie skóry, przy czym u Ptyodactylus hasselquistii jest ona o wiele jaśniejsza, sprawia wrażenie gładszej. Zauważalny jest mniejszy kontrast kolorystyczny, a odcienie są bardziej pomarańczowe. Ptyodactylus hasselquistii osiąga też większe rozmiary.

Opracowanie i źródła informacji

Opracował LA_01 na podstawie:
www.thelizardwizard.co.uk
oraz własnych doświadczeń.


Post Comment