Artykuł w kategoriach: Haplopelma, Ptaszniki – Opisy

Haplopelma lividum – ptasznik kobaltowy


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...

Haplopelma lividum – ptasznik kobaltowy

Starsza, nieużywana nazwa tego gatunku to Melopoeus lividum. Gatunek został sklasyfikowany w 1996 roku przez Smith’a. Na jego temat jeszcze stosunkowo niewiele wiadomo. Angielska nazwa tego ptasznika to Cobalt Blue Tarantula.


Występowanie

Na wolności zamieszkuje lasy Tajlandii i Birmy.

Jadowitość

Jad może być potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Samego wbicia kłów można nie zauważyć. Po ukąszeniu mogą wystąpić bóle i zawroty głowy oraz osłabienia. Objawy te przechodzą po kilku godzinach.

Wygląd

Jest to duży azjatycki ptasznik osiągający wielkość około 6-7 cm ciała, dorasta do 15 cm z rozpostartymi odnóżami. Młode pajączki są brązowe, nabierają niebieskiego odcienia w trakcie wzrostu. Odcień ten mają nawet niedojrzałe samce.

Terrarium

Pająk ten potrzebuje większej warstwy podłoża w terrarium, ponieważ buduje sobie system nor i korytarzy. Z tego względu niepotrzebne są korzenie lub skorupa orzecha kokosowego jako kryjówka. Jeżeli jednak chcemy mieć urozmaicone terrarium, można włożyć korzeń, a wtedy pająk zbuduje sobie wokół niego korytarze. Z powodu podziemnego trybu życia Haplopelma lividum radziłabym nie robić żadnego tła w pojemniku – można wtedy obserwować tryb życia naszego pupila. Gatunek ten prowadzi głównie nocny tryb życia.

Podłożem może być torf lub substrat kokosowy. Ptasznik ten wymaga specjalnych warunków hodowli – należy mu zapewnić dość wysoką temperaturę (bez spadków nocnych), a przy tym wysoką wilgotność sięgającą 85%. Trudno jest zachować takie warunki nie „hodując” sobie niechcianej pleśni. Z tego powodu polecam ten gatunek doświadczonym hodowcom. A na pleśń te pająki są wrażliwe.

Dymorfizm płciowy

Dorosłe samce są o wiele mniejsze od samicy, mają na przedniej parze odnóży krocznych haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Poza tym dorosłe ptaszniki różnią się ubarwieniem: samica ma niebieskawe odnóża, brązowy głowotułów i odwłok, a samiec jest brązowy; na odwłoku ma silnie zaznaczony ornament, który u samicy jest słabo widoczny. Niektóre dorosłe, starsze samice są dość ciemne i nie widać ich charakterystycznego, niebieskiego ubarwienia. W ostatnich latach odkryto kilka odmian barwnych tego gatunku, stąd rozbieżności w ubarwieniu.

Żywienie

Nie są wybrednymi smakoszami, chętnie jedzą różnego rodzaju owady dostosowane do wielkości

Rozmnażanie

Rozmnażanie tego gatunku jest dość trudne. Najlepiej jest wpuścić do terrarium samicy samca i zostawić go tam 2-3 dni. O ile para chętnie kopuluje, to samica późno wytwarza kokon i najczęściej szybko go niszczy. Należy go odebrać wkrótce po wytworzeniu i umieścić w inkubatorze. W kokonie bywa mało jajeczek, do 150 sztuk. Jajeczka są stosunkowo duże – osiągają średnicę 0,5 cm. Młode dobrze karmione szybko rosną. Dojrzałość płciową samice osiągają przy wielkości ciała około 5-6 cm. Niektóre samce dojrzewają już po roku, samice po około 2 latach.

Uwagi

Haplopelma lividum jest agresywnym i szybkim ptasznikiem, atakuje bez wahania. Jako plus można wymienić to, że nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka.


 
Opracowanie i źródła informacji
Literatura:
L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998;
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001;
E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
M. Toran, Bezobratle potvurky, 2004;
Rick C. West, www.birdspiders.com;
www.poecilotheria.com;
www.tarantulas.ru;
www.cyriocosmus.com;
własne doświadczenia;

Post Comment