Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [5]
Loading...
Kategorie: Rośliny owadożerne – Opisy

Byblis sp. – byblis jednoroczne, o niskim poziomie trudności w uprawie

Byblis sp. – byblis jednoroczne, o niskim poziomie trudności w uprawie

(Richard Anthony Salisbury, 1808r.)

Byblis to grupa roślin owadożernych zamieszkujących głównie Australię oraz Nową Gwineę. Ich pokrój łudząco przypomina Drosera indica jednak byblis od rosiczek odróżnia budowa kwiatu (specyficzne ułożenie pylników i słupka względem siebie) oraz brak zdolności aktywnego ruchu gruczołów produkujących lepką ciecz. Byblis zwana czasem „rainbow plant” swoją nazwę zawdzięcza kolorowym rozbłyskom słońca na kroplach lepkiej cieczy którą pokryta jest cała roślina.

W naturze byblis występuje na wilgotnych piaskach lub bagnistym podłożu. Byblis aquatica, jako wyjątek, rośnie zanurzona częściowo w wodzie.

Do niedawna znane były wyłącznie dwa gatunki: Byblis gigantea, Byblis liniflora. Lata 90 XX wieku przyniosły jednak kolejne odkrycia które pozwoliły wyłonić cztery nowe gatunki: Byblis rorida, Byblis lamellata, Byblis aquatica, Byblis filifolia.

Biolodzy do dnia dzisiejszego mają wątpliwości co do możliwości wytwarzania enzymów trawiennych przez byblis. Podejrzewa się, że w trawieniu ofiar pomagają symbiotyczne grzyby, bakterie lub owady. Najprawdopodobniej jednak organizmy symbiotyczne pomagają swoimi enzymami w „otwarciu” chitynowego pancerzyka złapanego owada. Resztą zajmują się już sama roślina.

Gatunki Byblis o niskim poziomie trudności w uprawie

Byblis liniflora – Australia północna, Papua-Nowa Gwinea.

Wygląd

Roślina o niewielkich rozmiarach – 5 do 25cm.

Długość życia

Roślina jednoroczna. Zapewniając odpowiednio dużo światła oraz utrzymując optymalną temperaturę i wilgotność roślina przeżywa czasem 1,5 do 2 lat.

Nasłonecznienie

Roślina wymaga bardzo dużej ilości światła. Doświetlanie może okazać się niezbędne.

Podlewanie

Byblis wymaga stale bardzo wilgotnego podłoża lecz nie może stać przez cały czas w wodzie. Konieczne jest stosowanie podłoża z dobrym drenażem dla zapewnienia dostępu odpowiedniej ilości powietrza do korzeni.

Wilgotność otoczenia

Wilgotność powietrza powinna być utrzymywana na poziomie 60-80%. Niektórzy hodowcy zalecają wilgotność na poziomie 50-60%.

Temperatura

Zalecana temperatura latem: 15 – 22°C.

Okres spoczynku

Brak – roślina jednoroczna.

Nawożenie

Byblis nie nawozimy.

Przesadzanie

Byblis to roślina szczególnie wrażliwa na przesadzanie. Dlatego zaleca się stosowanie jednego, odpowiednio dużego, pojemnika hodowlanego przez całe życie rośliny. Nasiona sadzimy w dużej doniczce aby uniknąć przesadzania.

Podłoże

Mieszanka piasku i torfu lub sam mech torfowiec.

Rozmnażanie

  • Sadzonki pędowe – wykonujemy je z młodych odrostów posiadających kilkanaście liści. Po oddzieleniu od rośliny macierzystej sadzimy do torfowego podłoża. Metoda mało skuteczna.
  • Podział kłącza – dotyczy tylko wieloletniego Byblis gigantea oraz Byblis lamellata.
  • Nasiona – Roślina nie wymaga zapylenia krzyżowego. Pyłek przenosimy małym pędzelkiem z jednego kwiatu na znamię słupka innego (można przenosić pyłek pomiędzy kwiatami tej samej rośliny). Stratyfikacja nasion nie jest wymagana. Nasiona wysiewamy na powierzchni mocno wilgotnego torfu. Nasiona kiełkują na świetle (wymagane silne oświetlenie) w związku z czym nie powinny być przykrywane nawet cienką warstwą podłoża. Nasiona kiełkują po około 14 dniach inkubacji w temperaturze około 20°C przy podwyższonej wilgotności powietrza.

Kwitnienie

Kwiaty zygomorficzne (o jednej płaszczyźnie symetrii), najczęściej purpurowe lub jasnofioletowe. Znana jest również odmiana Byblis filiforia o kwiatach białych. Kwiaty pojedyncze na długich szypułkach, zebrane po pięć lub więcej na szczycie łodygi. U niektórych gatunków byblisu w kwiatach występuje tak zwana protandria (przedprątność) polegająca na wcześniejszym dojrzewaniu pręcików niż słupków. Mechanizm ten uniemożliwia samozapylenie. Wykształcona torebka nasienna zawiera około 20-50 kolczastych nasion. Rośliny osiągają dojrzałość i kwitną dość szybko – po około 3-4 miesiącach od wysiania.

Roślina nie wymaga zapylenia krzyżowego. Pyłek przenosimy małym pędzelkiem z jednego kwiatu na znamię słupka innego (można przenosić pyłek pomiędzy kwiatami tej samej rośliny).

Problemy

W hodowli byblis spotkamy się z szeregiem problemów:

  • bardzo duże wymagania świetlne,
  • szczególna wrażliwość na ataki grzybów,
  • problemy z uzyskaniem nasion (nie dotyczy B. liniflora),
  • problemy z kiełkowaniem nasion (nie dotyczy B. liniflora).

Stopień trudności uprawy

Ze względu na możliwość samozapylania, dobre kiełkowanie nasion i szybki wzrost, jako stosunkowo łatwą w hodowli określa się Byblis liniflora. Pozostałe gatunki sprawiają sporo problemów nawet bardzo doświadczonym hodowcom.

Uwagi

Byblis charakteryzuje się szczególną wrażliwością na atak grzybów. Aby zminimalizować ryzyko zachorowania zaleca się stosowanie bardzo dobrej wentylacji terrarium.
Byblis ma dość delikatny system korzeniowy. Jeśli dojdzie do uszkodzenia korzeni przez przesadzanie lub szkodniki żerujące w ziemi roślina bardzo szybko więdnie i traci życie. Zaleca się aby nasiona sadzić do odpowiednio dużego naczynia tak aby uniknąć późniejszego przesadzania.

Torebki nasienne po mimo tego że są już dojrzałe czasem nie chcą się same otworzyć. Powodem jest niska wilgotność powierza. Aby otworzyły się samoczynnie wystarczy zrosić je niewielka ilością wody.

 

Opracowanie i źródła informacji

Roman Cechowski

  1. „Rośliny mięsożerne – zwane też owadożernymi”, Zbigniew Podbielkowski, Barbara Sudnik-Wójcikowska, Wydawnictwo: MULTICO
  2. „Savage garden”, Peter D’Amato, Wydawnictwo: Ten Speed Press;
  3. „Carnivorous plants of the world” , James and Patricia Pietropaolo, Wydawnictwo: Timber press;
  4. „Growing Carnivorous Plants”, Barry Rice, Wydawnictwo: Timber press;

 

Powiązane wpisy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu