|
|
|
|
|
| « Lasiodora klugi.. | Lasiodora pleoplectra.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodora spp. » |
Lasiodora parahybana - ptasznik olbrzymi (Mello-Leitão, 1917)
)
Fot. Michał Kula (Michal302) )
Fot. Michał Kula (Michal302) )
Samica Fot. Mateusz Krzeszewski 'Krzeszol' Na wolności występuje w Brazylii. Zamieszkuje suchsze tereny w lasach i na stepach, gdzie znajduje kryjówki. Gatunek został opisany w 1912 roku przez Mello-Leitao.  Angielska nazwa tego pająka to Brazilian Salmon Pink Bird Eater.
Pająki te są zaliczane do największych na świecie, osiągają z rozpostartymi kończynami wielkość ponad 20 cm, z tym, że dorosłe samce mają wielkość ciała około 7 cm, a samice dorastają do 10 cm. Z racji swej wielkości potrzebują dużego terrarium - 40x40x30 cm (dł. x szer. x wys.). Podłożem może być torf kwaśny lub substrat kokosowy. W terrarium należy umieścić miseczkę z wodą i kawałek kory, która posłuży za schronienie. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 24-26°C, a wilgotność powinna wynosić około 65-70%. Młode tego gatunku są różowe z ciemną plamką na odwłoku. Około 8-miesięczne osobniki mają już ubarwienie ptaszników dorosłych, to znaczy są czarne z jaśniejszymi, długimi włoskami. Kilkuletnie pająki mają na odnóżach (na rzepkach) słabo widoczne szare paski. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy. Dojrzałe samce są mniejsze i smuklejsze, mają dłuższe odnóża. Na nogogłaszczkach mają narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej parze odnóży krocznych haczyki. Spotkałam kilka osobników Lasiodora parahybana o ubarwieniu rudym. Jeżeli spotkacie się z takim ubarwieniem, oznacza to, że najprawdopodobniej pająki nie miały w swoich pojemnikach żadnej kryjówki, natomiast były wystawione na działanie silnego światła. Jednak nie należy się tym martwić, po zrzuceniu wylinki ptaszniki powracają do czarnej barwy. Młode pajączki karmimy larwami mącznika młynarka i małymi świerszczami, osobniki wyrośnięte nie mają większych problemów z upolowaniem sporej myszy. Rozmnażanie nie jest zbyt trudne. Przed kopulacją należy oba ptaszniki dobrze nakarmić. Samice czasami atakują swoich partnerów – są takie, które mają na koncie co najmniej kilku niedoszłych partnerów. Po około 2-3 miesiącach samica wytwarza kokon, w którym znajduje się duża liczba jaj. Lasiodory są "słynne" ze składania ponad 1000 jaj. Ale, oczywiście, nie dzieje się tak za każdym razem. Zdarzają się kokony, w których jest do 500 jaj. Starsze, kilkunastoletnie samice potrafią złożyć ich około 1400-2000 sztuk. Pierwsze stadium larwalne przebiega w kokonie. Nimfy stają się pajączkami nierzadko aż po 2 miesiącach. W stosunku do swoich „dorosłych” rozmiarów są niezmiernie malutkie. Przy temperaturze około 30 stopni bardzo szybko rosną, natomiast przy niższej ciepłocie ich rozwój przebiega wolniej. Samce dojrzewają po około 2 latach, samice kilka miesięcy później. Samice Lasiodora parahybana są długowieczne, często żyją ponad 20 lat. Pająki te wyczesują włoski parzące z odwłoka. Niektóre osobniki mogą być agresywne, jednak najczęściej poprzestają na postawie grożącej, nie próbując ukąsić. Literatura: L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; M. Toran, Amatersky arachnolog, 2/2002; M. Toran, Bezobratle potvurky, 2004; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.tarantulas.ru; www.cyriocosmus.com; własne doświadczenia;
|
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 13.05.2006
Data modyfikacji: 21.12.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
)
)
)
)
)
)
)
