| Lasiodora fracta.. »  Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Lasiodora spp. » | ||||||||
|
Lasiodora difficilis (Mello-Leitao, 1921)
Na wolności występuje w Brazylii, w lasach deszczowych. Gatunek opisany w 1921 roku (Klatil, Peters) przez Mello-Leitao. Późniejszą o dwa lata datę – 1923 rok (ten sam odkrywca) – podaje Kovarik. Angielska nazwa tego gatunku to Brazilian Fire Red Bird Eater. Jeden z mniejszych przedstawicieli rodzaju. Dorasta do 8 cm ciała. Samce z rozpostartymi odnóżami dorastają do 16 cm, chociaż zdarzają się większe osobniki. Tarczka grzbietowa jest ciemno brązowa, jasne włoski na niej układają się w gwiaździsty wzór. Odwłok jest prawie czarny z długimi, jasnymi włoskami. Kończyny są szare z białawymi włoskami. Każdy staw na kończynach jest obramowany białym pierścieniem. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. Młode są różowe z ciemną plamką na odwłoku. W miarę wzrostu plamka zanika i około 6-7 wylinki ptasznik przypomina osobniki dorosłe. Wymaga dość dużego terrarium o wymiarach 30/30/30 cm. Wygodnym podłożem jest substrat kokosowy lub torf. Jako kryjówkę można włożyć do terrarium kawałek kory lub korzeń. Można także włożyć do pojemnika z pająkiem miseczkę z wodą. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 24-27 stopni, a wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 70-80%. Jeżeli temperatura jest wyższa, nie przeszkadza to pająkowi – byle nie przekraczała 33 stopni. Jest to gatunek żarłoczny. Młode pajączki bez problemu przyjmują pokarm – atakują zdobycz sporo większą od siebie. Podajemy im larwy much, mącznika młynarka, małe świerszcze. Podrostki i dorosłe nie gardzą karaczanami, dużymi świerszczami, owadami łąkowymi. Wyrośniętym samicom można podać od czasu do czasu średniej wielkości mysz. Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Przed dopuszczeniem należy parę dobrze nakarmić. Samica może być agresywna w stosunku do samca. W przypadku mojej pary dopuszczanie było bezproblemowe. Samica wytworzyła kokon po kilku miesiącach, niestety wszystkie jajeczka spleśniały. W kokonie jest od 600 do 700 jaj. Lasiodora difficilis bywa agresywny, ale jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Autor: Awikularia Literatura: L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; www.cyriocosmus.com; Własne doświadczenia.
|
||||||||
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|