|
|
|
|
|
| « Grammostola chalcotrix.. | Grammostola iheringi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Grammostola spp. » |
Grammostola grossa (Ausserer, 1871)
)
)
)
Na wolności występuje w Argentynie, Brazylii, Urugwaju i Paragwaju. Jako gatunek sklasyfikowany w 1871 roku przez Ausserer'a. Inne, nieużywane już nazwy tego gatunku to Lasiocnemus grossus, Lasiocnemus grossum, Eurypelma pulchripes, Grammostola pulchripes, Grammostola fasciata, Grammostola ferruginea oraz Grammostola grandicola.  Nazwa angielska: Pampas Tawnyred Tarantula
Samice nierzadko żyją około 20 lat, samce po ostatniej wylince około 2-2,5 roku (jeden z moich samców żył 1,8 roku od ostatniej wylinki, wykazując dużą aktywność oraz niezły apetyt; został zabity przez samicę przy próbie kopulacji). Dorasta do 9-10 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 20 cm. Potrzebuje terrarium o wymiarach 50/30/40 cm (dł./wys./szer.). Podłożem może być torf kwaśny lub substrat kokosowy, o warstwie ok. 5 cm. Jako kryjówki można użyć korzenia lub połówki orzecha kokosowego; dla tak dużego pająka powinna być ona przestronna. Konieczna jest miseczka z wodą. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 23-28°C (w nocy 20-22°C), a wilgotność powinna mieć wartość około 65%. Terrarium spryskujemy dwa - trzy razy w tygodniu. Krótkotrwałe przesuszenie działa na ptasznika o wiele mniej niekorzystnie, niż zbytnia wilgotność. Jest to ptasznik zaliczany do największych na świecie. Ubarwiony dość ciekawie; całe ciało ma ciemnobrązowe ze złotym "lusterkiem" na odwłoku i złotawo połyskującą tarczką grzbietową. Złote zabarwienie odwłoka dość często znika, ponieważ ptasznik ten intensywnie wyczesuje włoski parzące. Kończyny są gęsto owłosione. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy. Młode mają ubarwienie podobne do dorosłych. Jest to gatunek dość żarłoczny, jada wszelkie owady (karaczany, świerszcze, szarańczę, pasikoniki, itp.); od czasu do czasu nie pogardzi myszą. Grammostola grossa, w odróżnieniu od innych przedstawicieli rodzaju Grammostola, bardzo szybko rośnie. Dojrzałe samce są mniejsze od samic, na przedniej parze odnóży krocznych mają haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Samce dojrzewają po 2-3 latach, samice po 3-4 latach. W niewoli udaje się ten gatunek rozmnożyć, chociaż zdarza się to rzadko. Przed łączeniem należy parę dobrze nakarmić. Samica w stosunku do samca nie przejawia agresji, chociaż znam przypadki atakowania samca i zjedzenia go. Grammostola grossa rzadko stara się zaatakować zębami jadowymi, jej główną obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Doskonale nadaje się dla początkujących hodowców. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; www.cyriocosmus.com www.poecilotheria.com www.giantspiders.com www.arachnoworld.de www.tarantulas.ru własne doświadczenia  Dorosła samica  Dorosła samica  Dojrzały samiec |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 21.12.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
