|
|
|
|
|
| « Grammostola chalcotrix.. | Grammostola iheringi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Grammostola spp. » | ||||||
Grammostola grossa (Ausserer,1871 )
 Dorosła samica  Dorosła samica  Dojrzały samiec Na wolności występuje w Argentynie, Brazylii, Urugwaju i Paragwaju. Jako gatunek sklasyfikowany w 1871 roku przez Ausserer'a. Inne, nieużywane już nazwy tego gatunku to Lasiocnemus grossus, Lasiocnemus grossum, Eurypelma pulchripes, Grammostola pulchripes, Grammostola fasciata, Grammostola ferruginea oraz Grammostola grandicola. Angielska nazwa tego pająka to Pampas Tawnyred Tarantula. Samice nierzadko żyją około 20 lat, samce po ostatniej wylince około 2-2,5 roku (jeden z moich samców żył 1,8 roku od ostatniej wylinki, wykazując dużą aktywność oraz niezły apetyt; został zabity przez samicę przy próbie kopulacji). Dorasta do 9-10 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 20 cm. Potrzebuje terrarium o wymiarach 50/30/40 cm (dł./wys./szer.). Podłożem może być torf kwaśny lub substrat kokosowy, o warstwie ok. 5 cm. Jako kryjówki można użyć korzenia lub połówki orzecha kokosowego; dla tak dużego pająka powinna być ona przestronna. Konieczna jest miseczka z wodą. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 23-28°C (w nocy 20-22°C), a wilgotność powinna mieć wartość około 65%. Terrarium spryskujemy dwa - trzy razy w tygodniu. Krótkotrwałe przesuszenie działa na ptasznika o wiele mniej niekorzystnie, niż zbytnia wilgotność. Jest to ptasznik zaliczany do największych na świecie. Ubarwiony dość ciekawie; całe ciało ma ciemnobrązowe ze złotym "lusterkiem" na odwłoku i złotawo połyskującą tarczką grzbietową. Złote zabarwienie odwłoka dość często znika, ponieważ ptasznik ten intensywnie wyczesuje włoski parzące. Kończyny są gęsto owłosione. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy. Młode mają ubarwienie podobne do dorosłych. Jest to gatunek dość żarłoczny, jada wszelkie owady (karaczany, świerszcze, szarańczę, pasikoniki, itp.); od czasu do czasu nie pogardzi myszą. Grammostola grossa, w odróżnieniu od innych przedstawicieli rodzaju Grammostola, bardzo szybko rośnie. Dojrzałe samce są mniejsze od samic, na przedniej parze odnóży krocznych mają haczyki, a na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Samce dojrzewają po 2-3 latach, samice po 3-4 latach. W niewoli udaje się ten gatunek rozmnożyć, chociaż zdarza się to rzadko. Przed łączeniem należy parę dobrze nakarmić. Samica w stosunku do samca nie przejawia agresji, chociaż znam przypadki atakowania samca i zjedzenia go. Grammostola grossa rzadko stara się zaatakować zębami jadowymi, jej główną obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Doskonale nadaje się dla początkujących hodowców. Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5; www.cyriocosmus.com www.poecilotheria.com www.giantspiders.com www.arachnoworld.de www.tarantulas.ru własne doświadczenia
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
