|
|
|
|
|
| « Brachypelma epicureanum.. | Brachypelma klaasi.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Brachypelma spp. » |
|
Brachypelma fossorium (Valerio, 1980)
Gatunek sklasyfikowany w 1980 roku przez Valerio. Na wolności występuje na Kostaryce, w lasach deszczowych. Inna nazwa to Brachypelma fossoria. Angielska nazwa tego ptasznika to Costa Rican Rustbrown Tarantula. Dorasta do 4 cm ciała. Tarczka grzbietowa jest brązowo czarna, odwłok i kończyny czarne. Na odnóżach są słabo widoczne jaśniejsze kreseczki. Osobniki przed linieniem brązowieją. Nie ma różnic w ubarwieniu samic i samców. W terrarium powinna znaleźć się kilkucentymetrowa warstwa podłoża (torfu lub substratu kokosowego). Niektóre osobniki kopią w podłożu. Jako kryjówka nadaje się kawałek kory lub korzeń. Dno terrarium można wyłożyć mchem. Wymaga temperatury utrzymującej się na poziomie 28-33 stopnie (nocą może spadać do 18-20 stopni) i wilgotności 60-80%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jego najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Jad nie stanowi zagrożenia dla człowieka. Ptasznik objęty ochroną gatunkową (znajduje się w II załączniku CITES). Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: II Aneks UE: B Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data modyfikacji: 06.05.2011
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
