|
|
|
|
|
| Brachypelma albopilosum.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Brachypelma spp. » | ||||
Brachypelma albiceps (G. Schmidt, 1997)
 Samica Synonimy: Wcześniej przypisywano mu przynależność do Brachypelma sp., Rechosticta sp., a także nazywano Chromatopelma californicum, Delopelma californicum oraz Brachypelmides ruhnaui, Brachypelma ruhnaui oraz Aphonopelma albiceps. Jego angielska nazwa to Amulan redrump tarantula – czyli: meksykański złoty ptasznik czerwonoodwłokowy. Systematyka:
Podkrólestwo - Eumetazoa Typ - Arthropoda Podtyp - Chelicerata Gromada - Arachnida Rząd - Araneae Podrząd - Mygalomorphae Rodzina - Theraphosidae Podrodzina - Theraphosinae Rodzaj - Aphonopelma Gatunek - albiceps Jest to bardzo łagodny gatunek. Mocno podenerwowany wyczesuje jedynie włoski parzące z odwłoka. Jest odporny na błędy hodowcy, dla tego też doskonale nadaje się dla początkujących hodowców. Wygląd: Bardzo ładnie ubarwiony ptasznik. Karapaks tego pająka ma piękny złoty kolor. Jego odwłok jest czarny i pokryty czerwonymi włoskami (podobnie jak u Brachypelma vagans). Nogi również są czarne. Jest to gatunek niezwykle pożądany przez wielu pasjonatów terrarystyki, jednak w naszym kraju wciąż bardzo ciężko go zdobyć.Samice tego gatunku osiągają 7 cm, samce – do 6cm. Samice żyją do około 15 lat, samce znacznie krócej – do 12 miesięcy po ostatniej wylince. Zamieszkuje tereny środkowego Meksyku, głównie okolice Oaxaca. Spotykany również w stanie Arizona w USA. W naturalnym środowisku pająki te kopią długie podziemne nory, lub lokują się w opuszczonych gniazdach innych zwierząt, np. gryzoni. Są to zwierzęta aktywne przede wszystkim o zmierzchu i w nocy. Młode osobniki hodujemy w odpowiednich dla nich pojemniczkach, np. po kliszy lub na mocz. Nieco podrośnięte osobniki mogą być trzymane w niedużych faunabox’ach. W docelowym terrarium o wymiarach 30x20x25cm możemy ulokować pająka po 10 wylince, który będzie mógł spędzić w nim już resztę swego życia. Warstwa podłoża powinna wynosić około 6 cm, i może być stanowiona przez torf, włókno kokosowe, lub mieszankę torfu z piaskiem. W terrarium powinno się umieścić kryjówkę dla pająka, np. połowę skorupy po orzechu kokosowym, doniczkę, kawałek kory. Możemy również umieścić w nim niedużą miseczkę z wodą. Wystrój terrarium zależy wyłącznie od inwencji hodowcy. Temperatura w terrarium powinna wynosić 22-26ºC, dlatego też bez najmniejszych obaw możemy hodować je w temperaturze pokojowej. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 60-70%. Oświetlenie w terrarium jest zbędne, gdyż pająki wolą życie w „ciemni”. Możemy jednak zamontować czerwoną żarówkę o mocy 15W, która pomoże utrzymać odpowiednią temperaturę, a także pozwoli na nocne obserwacje tego zwierzęcia – bowiem pająki nie widza czerwonego światła. Młode osobniki karmimy larwami much i mącznika młynarka oraz małymi świerszczami. Dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, drewnojady, karaczany, szarańcze. Bardzo rzadko zdarzają się osobniki które chcą jeść oseski mysie. Dorosłe samce są drobniejsze i nieco mniejsze od samic. Mają za to dłuższe odnóża. Po ostatniej wylince u samców pojawiają się bulbusy (narządy płciowe) na nogogłaszczkach, oraz haczyki na przednich odnóżach. Haczykami samiec przytrzymuje samice podczas kopulacji. Rozmnażanie tych pająków z reguły nie dostarcza większych problemów. Dla pewności, lepiej przed łączeniem oba osobniki jak najobficiej nakarmić. W dwa miesiące od kopulacji samica składa kokon, w którym umieszcza do 900 jajeczek, jednak przeważnie jest ich około 500. Najlepiej jest odebrać samicy kokon i poddać go sztucznej inkubacji. Po 8-10 tygodniach lęgną się nimfy. Uwagi: Jest to gatunek objęty konwencją waszyngtońską. Opracował: Akadiusz Guzanek – newneo Literatura: www.sea.unep-wcmc.org www.spidy.goliathus.com www.exoticfauna.com www.pbonline.at www.arachnophilia.de oraz własne doświadczenia.
|
||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
