Artykuł w kategoriach: Avicularia, Ptaszniki – Opisy

Avicularia laeta


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [3]
Loading...

Avicularia laeta – ptasznik

 

Warunki hodowli
Wilgotność 75-85%
Temperatura w dzień 25-28°C
Temperatura w nocy 23-25°C
Terrarium min. 15/15/20 cm
(dł./szer./wys.)

 

Nazewnictwo

Nazwa angielska: Rufous-white Woolly Bird Eater

Systematyka

Domena: eukarionty (Eucaryota)
Królestwo: zwierzęta (Animalia)
Typ: stawonogi (Arthropoda)
Podtyp: szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada: pajęczaki (Arachnida)
Rząd: Pająki (Araneae)
Podrząd: Opisthothelae
Infrarząd: Mygalomorphae
Rodzina: Theraphosidae
Podrodzina: Aviculariinae
Rodzaj: Avicularia
Gatunek: Avicularia laeta (Koch, 1842)

 

Występowanie

W naturze zamieszkuje lasy deszczowe w Brazylii i w Puerto Rico.

Wygląd

Jeden z mniejszych przedstawicieli rodzaju. Dorosłe samice osiągają do 6 cm długości ciała (ale zwykle nie przekraczają 5 cm), dorosłe samce stosunkowo duże rozpiętością odnóży w porównaniu do samicy, jednak rzadko przekraczają 3,5 cm długości ciała.

Bardzo charakterystycznie ubarwiony ptasznik, młode podobne do A. versicolor, niebieskie na całym ciele, z jaśniejszym wzorkiem na odwłoku, około 8 milimetrów długości ciała. Od 4 wylinki stopniowo nabierają koloru brązowego, na początku bardzo słabo widocznego, ale z każdą kolejną wylinką znika coraz więcej koloru niebieskiego, a w jego miejsce wchodzi kolor brązowy. Około 8 wylinki nie ma już śladu po młodzieńczym , niebieskim kolorze, wzorek na odwłoku stopniowo przechodzi w plamę ciemniejszych włosków o charakterystycznym kształcie. Dorosłe osobniki ubarwione jednolicie brązowo , dorosłe samce bardzo podobnego koloru, ze złotymi przebłyskami. Długie włoski na całym ciele podobnego koloru co krótkie.

Zachowania

Avicularia laeta to najagresywniejszy gatunek ze znanych nam w hodowli przedstawicieli swojego rodzaju. Dorosłe samice zwykle bardzo chętnie i bez wahania atakują, zdarza się że także dorosłe samce przejawiają agresję wobec samic. Z tego powodu nie jest to pająk polecany na pierwszego ptasznika. Jad dość słaby.

Długość życia

Samice dożywają 5-7 lat, samce zachowują pełną sprawność zwykle do minimum pół roku po ostatniej wylince, ale zdarza się że w dobrych warunkach dożywają nawet 8-10 miesięcy.

Rozmnażanie

Rozmnażanie dość proste, samice są zdolne do złożenia kilku dużych kokonów w ciągu swojego życia.

Dojrzałość płciową samice osiągają przy około 3 cm długości ciała, ale najlepiej poczekać aż samica dojdzie do 3,5 cm, co zwykle zajmuje jej nie więcej niż 1,5 roku. Samce dojrzewają najczęściej przy 9-10 wylince, co przy dobrym karmieniu i odpowiednim dogrzewaniu nie zajmuje więcej niż rok. Jest to jeden z najszybciej dojrzewających przedstawicieli rodzaju. Dojrzałe samce posiadają haki na przedniej parze odnóży

Napełnionego samca wkładamy ostrożnie do terrarium samicy, uważnie obserwując jej reakcję. Samice często są agresywne w stosunku do samca i po kopulacji próbują go zjeść, dlatego cały czas asekurujemy samca i po zakończonej kopulacji wyjmujemy go do osobnego pojemnika. Kopulacje powtarzamy 2-3 razy, po napełnianiu się samca. Samica buduje kokon zwykle po 1-3 miesiącach, po kolejnym miesiącu możemy kokon odebrać, najprawdopodobniej młode będą już w stadium NII. W kokonie jest zwykle od 70 do 150 młodych, ale zdarzają się znacznie większe kokony z ponad 200 młodymi.

Żywienie

Młode Avicularia laeta karmimy niewielkim, aktywnie poruszającym się pokarmem np. karaczanami szarymi, tureckimi wylęgiem świerszcza. Starsze chętnie jedzą wszelkiego typu karaczany, można urozmaicić dietę drewnojadami, lub dużymi mącznikami.

Hodowla grupowa

Gatunek ten zupełnie nie nadaje się do hodowli grupowej. Młode trzymane razem bardzo szybko zdychają, zwykle jeszcze w trakcie pierwszej wylinki co najmniej połowa młodych pada.

Terrarium

Dorosłe osobniki trzymamy w terrarium o minimalnych wymiarach 15x15x20 cm (zalecane wyższe). Ważne aby zapewnić ptasznikowi sztuczne, lub naturalne, ale niepleśniejące elementy wystroju takie jak korzenie, liście itp. Wilgotność powinna wynosić 75-85%, temperatura 25-28°C (ważne aby pająk miał możliwość wyboru optymalnej dla niego temperatury), z delikatnymi spadkami nocnymi (2-3°C), raz na kilka dni skraplamy ścianki terrariumpająki tego gatunku chętnie spijają z nich wodę. Regularnie usuwamy resztki pokarmu.

Uwagi

Gatunek znany i hodowany w Polsce od kilku lat, rozmnożony już wielokrotnie, z powodu bardzo charakterystycznego wyglądu łatwo rozpoznawalny i nie krzyżowany z innymi gatunkami.
Opracowanie i źródła informacji
KATARZYNA PAŚ “PASIA”
opracowano na podstawie własnych doświadczeń

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu