Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [4]
Loading...
2261
Płazy – Artykuły

Wpływ hormonów na ubarwienie płazów i rodzaje pigmentów

Istotny wpływ na ubarwienie płazów mają czynniki wewnętrzne, np. hormony. Transport ziaren barwnika koordynowany jest przez swoiste sygnały chemiczne. Hormony poprzez łączenie się z receptorami błonowymi komórek barwnikowych aktywują śródkomórkową kaskadę reakcji. Przykładem jest MSH (intermedyna), która wpływa na rozpraszanie ziaren pigmentu. Związek ten jest przekaźnikiem pierwotnym (działa pomiędzy komórkami), który po związaniu się z receptorami na powierzchni komórki aktywuje tworzenie się tzw. cAMP (nukleotyd powstały z ATP – adenozynotrifosforanu). cAMP jest przekaźnikiem wtórnym (działa wewnątrz komórki). Wzrost poziomu cAMP wpływa na rozpraszanie się ziaren pigmentu.

Innym przykładem jest hormon szyszynki – melatonina, która wydzielana jest do krwi pod wpływem światła. Po związaniu z receptorami błonowymi chromatoforów powoduje spadek poziomu cAMP i skóra jaśnieje. MSH i melatonina to hormony działające przeciwstawnie (antagonistycznie). Hormony działają na zasadzie ujemnego sprzężenia zwrotnego (mechanizm samoregulacyjny – dążenie do utrzymania stabilnego stanu równowagi, który ulega odchyleniu pod wpływem działania różnych czynników) (Rys.1.).

A – hormon wydzielany przez określony narząd i wpływający na inny pobudzająco, np. liberyny są wydzielane przez tylny płat przysadki mózgowej i pobudzają środkowy płat przysadki mózgowej do zwiększenia ilości uwalnianego hormonu MSH do krwi.
B – hormon wydzielany przez określony narząd i wpływający na inny hamująco, np. statyny są wydzielane przez tylny płat przysadki mózgowej i hamują uwalnianie MSH do krwi przez środkowy płat przysadki.
C – wpływ hormonów na ziarna pigmentu w melanoforach.
(Schemat oparty na własnych wnioskach po zapoznaniu się z treścią książki Solomona i in.; 2000).

Przeczytaj też  Aspekty prawne hodowli drzewołazów

Funkcjonowanie iridioforów pobudzane jest przez MSH, zaś hamowane działaniem noradrenaliny (hormon rdzenia nadnerczy). Po podaniu tego związku Hyla arborea skóra staje się jaśniejsza.
Pigmenty chromatoforowe u Hyperolius viridiflavus zmieniają się wraz z pojawianiem się hormonów płciowych.
Hormony tarczycy (tyroksyna – T4 i trójjodotyronina – T3) przyspieszają metamorfozę oraz powstawanie zabarwienia typowego dla dorosłych osobników.

Różnorodne typy hormonów wpływają na zmianę zabarwienia. Określony kolor skóry warunkują także różne pigmenty obecne w komórkach barwnikowych. Do najczęściej spotykanych zaliczamy:

1. Pomarańczowy lub czerwony lipochrom karotenoid w ksantoforach – barwnik ten powstaje w wyniku utleniania karotenu. Dieta złożona z roślin lub skorupiaków bogata w karoten warunkuje barwę pomarańczową.
2. Żółta pterydyna w ksantoforach.
3. Czarna, brązowa lub czerwona melanina obecna w melanoforach powstaje na drodze złożonych syntez. Ważniejszym etapem tej syntezy jest przekształcenie enzymatyczne tyrozyny przez tyrozynazę w melaninę.
4. Jasne lub srebrzyste zabarwienie iridioforów warunkowane jest przez kryształki zasad azotowych purynowych (guaniny). Rozkład nukleoproteidów prowadzi do powstania guaniny.

W świecie płazów istnieje cała paleta kolorów, która pod wpływem najróżniejszych czynników może zmieniać swój skład.

 

Zobacz też: Ubarwienie płazow

 

Opracowanie i źródła informacji

Opracowała Kornelia Orczyk na podstawie literatury:
Moore J.; Physiology of the amphibian: Integumentary, sensory, and visceral systems, strony: 367 – 369, 374 – 378, 411 – 413, (New York 1964).
Ichikawa, Ohtani, Miura; The erythrophore in the larval and adult dorsal skin of the brown frog, Rana ornativentris: Its differentiation, migration, and pigmentary organelle formation; Pigment cell research, 11: (6) strony: 345-354, (DEC 1998).
Histologia pod redakcją K. Ostrowskiego, Komórki barwnikowe-melanofory skóry, strony: 641-642, (W-wa 1988).
Solomon, Berg, Martin, Villee; Biologia: Hormony zwierzęce i regulacja dokrewna, strony: 1010-1022, (W-wa 2000).
Stebbins R., Cohen N.; A natural history of amphibians: Skin, strony: 14-15, (New Jersey 1995).
Duellman W., Trueb L.; Biology of amphibians: Vitamins and pigments, strony: 17-18, Endocrinology of the amphibia, strony: 377-380, (Mc Graw-Hill 1930).
Moore J.; Physiology of the amphibia: Integumentary, sensory, and visceral systems, strony: 367-369, 374-378, 411-413, (New York 1964).
Sembrat K.; Histologia porównawcza zwierząt tom1: Komórki barwnikowe i niektóre inne wolne komórki, strony: 274-278, (W-wa 1981).
Hoffman, Blouin; A review of colour and pattern polymorphisms in anurans; Biological journal of the Linnean society, 70: (4) strony: 633-665, (AUG 2000).

Przeczytaj też  Partenogeneza u płazów i gadów


ZABRANIA SIĘ kopiowania zdjęć oraz utworów (artykułów) w całości lub w części BEZ ZGODY właściciela i administratora strony.
Zgodnie z Ustawą o Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 roku (Dz.U.94 Nr 24 poz. 83, sprost.: Dz.U.94 Nr 43 poz.170) wykorzystywanie autorskich pomysłów, rozwiązań, kopiowanie, rozpowszechnianie zdjęć, fragmentów grafiki, tekstów opisów w celach zarobkowych, bez zezwolenia autora jest zabronione i stanowi naruszenie praw autorskich oraz podlega karze. Znaki towarowe i graficzne są własnością odpowiednich firm i/lub instytucji.


Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu