|
|
|
|
|
| « Sraszyk z Lord Howe (Dryo.. | Telemetria w badaniach ow.. » Wiadomości » Ciekawostki » |
|
Stonka ziemniaczana – owad niezwykły...
Stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata) (Rys.1) to charakterystycznie ubarwiony owad, który potrafi zniszczyć wielkie pola uprawne ziemniaków. Mimo, że jest ona intensywnie zwalczana przez człowieka potrafi przetrwać niekorzystne dla siebie warunki życia. Pierwotną ojczyzną stonki ziemniaczanej były stoki Gór Skalistych w USA. Owad żerował tam na roślinach z rodziny psiankowatych (Solanaceae) np. Solanum rostratum. Do tej rodziny należy również ziemniak – Solanum tuberozum. Wraz z pojawieniem się dużych upraw ziemniaków stonka zaczęła siać spustoszenie, zjadając całkowicie rośliny. Mimo, iż tępiona przez człowieka przetrwała. W walce o przetrwanie wykorzystuje szereg różnorodnych mechanizmów:
Dorosłe owady pojawiają się jeszcze przed wyrośnięciem ich podstawowego pokarmu, ziemniaków. Ale i to nie przeszkadza stonce, żywi się wówczas dziko rosnącymi psiankowatymi, np. psianką czarną (Solanum nigrum), psianką słodkogórz (Solanum dulcamara), a potem przenosi się na młode pomidory (Solanum lycopersicum). Gdu pojawiają się ziemniaki stonka natychmiast „atakuje” i składa jaja na spodniej stronie liści. Wraz z nadejściem jesieni ziemniaki zostają zebrane z pól. Większość chrząszczy gotowa jest już do zimowania. Niektóre jednak osobniki muszą się jeszcze dożywić. Większości psiankowatych nie ma już w środowisku, a inne usychają. Wtedy owad zaczyna odżywiać się roślinami niespokrewnionymi z Solanaceae, np. łopianem pajęczynowatym (Arctium tomentosum). Takie przystosowania umożliwiają Leptinotarsa decemlineata przetrwać do następnej wiosny i poszerzyć zasięg występowania. 
Rys.1. Stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata). Opracowała Kornelia Orczyk na podstawie literatury: Włodzimierz Wojtaś. 2006. Stonka ziemniaczana – owad piekny i niezwykły, Kraków, s. 51-52. |
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
