Gatunek ten jest stosunkowo łatwy do utrzymania i polecany początkującym. Zachwyca wyglądem i intensywnie zielonym ubarwieniem. Głowa tych modliszek jest trójkątna z dużymi dobrze rozwiniętymi i szeroko rozstawionymi oczami. Charakterystyczne niebiesko-fioletowe plamy na wewnętrznej stronie chwytaków dodają im uroku jak również pozwalają na odróżnienie od innych gatunków modliszek np. Miomantis caffra. Większość modliszek w stanie zagrożenia unosi odnóża chwytne odsłaniając w ten sposób plamy. Jest to tzw. pozycja obronna, którą jednak niechętnie gatunek ten prezentuje.
Występowanie:
Nowa Zelandia
Wielkość:
Samiec: 3,5cm
Samica: 3,5 - 4cm
Długość życia/liczba wylinek:
Samiec: ok. 6-7 miesięcy / 6 wylinek
Samica: 7-8 miesięcy / 7 wylinek
Uwagi:
Są to modliszki bardzo żarłoczne. Potrafią zapolować na osobnika swojego gatunku. Dorosłe samice są mało płochliwe i w przeciwieństwie do samców także mało ruchliwe.
Trudność hodowli:
O ile utrzymanie tych modliszek od postaci larwalnej do imago jest proste o tyle kopulacja może przysporzyć niewielkich problemów. Choć w naturze to podobno rzadkość w hodowli samiec może zostać potraktowany przez samicę jako posiłek.
Hodowla
Temperatura:
Dzień: 25-30°C
Noc: min. 20°C
Wilgotność:
Dzień: 50-60%
Noc: 50-60%
Wskazówki: Wilgotność nie może być zbyt wysoka. Wystarczy dwa razy w tygodniu delikatnie prysnąć spryskiwaczem. Pojemnik powinien być dobrze wentylowany.
Terrarium:
Wielkość: Terrarium dla jednego dorosłego osobnika to min. 15x15x15cm. Młodych, ze względu na ich dużą ruchliwość, nie polecam trzymania w pojemnikach po kliszy.
Wystrój: W naturze zamieszkują nasłonecznione tereny krzewiaste, gdzie niezauważalnie przesiadują na liściach, czyhając na swoją ofiarę. Dlatego też terrarium należy wyposażyć w gałęzie i zielone rośliny.
Podłoże: włókno kokosowe, torf
Pokarm:
Młode najlepiej karmić muszkami D. melanogaster oraz wylęgiem świerszcza. Starsze D. hydei, molami woskowymi mniejszymi, młodymi świerszczami, karaczanami. Dorosłe muchami, ćmami, motylami, świerszczami, karaczanami i innymi owadami.
Hodowla grupowa:
Raczej nie. Nie jest to gatunek bezwzględnie na siebie polujący (w naturze kanibalizmu nie zaobserwowano) aczkolwiek radziłabym trzymać modliszki osobno. Przy pierwszej próbie hodowli grupowej nie zaobserwowałam kanibalizmu wśród młodych i podrostków. W stadium imago samce zostały przez samice zjedzone, gdy osiągnęły dojrzałość i zaczęły zaloty. W późniejszym czasie ofiarami samic zaczęły padać także inne samice. Na 9 samic imago jakie posiadałam zostały zjedzone 2, natomiast z 3 samców nie ocalał żaden. Przy kolejnej próbie trzymania młodych grupowo (karmieniu co drugi dzień) kanibalizm ujawnił się już u modliszek w stadium ok L5.
Rozmnażanie
Dymorfizm płciowy:
Samiec: 8 segmentów licząc na spodzie odwłoka. Imago smukły. Czułki grubsze i dłuższe.
Samica: 6 segmentów licząc na spodzie odwłoka. Imago masywniejsze od samca. Czułki krótsze i cieńsze.
Wskazówki: Zapewnić sporą powierzchnię do biegania umieszczając w pojemniku np. wolinę. Młode są bardzo aktywne i szybkie dlatego należy zachować ostrożność przy otwieraniu pojemnika.
Uwagi: W warunkach naturalnych samice składają ooteki jesienią a same umierają na początku zimy. Klucie młodych z ootek następuje wiosną.
)
)
)
)
)
)
)
)
Nazwa polska: -
Nazwa angielska: New Zealand Mantis
Nazwa niemiecka: - (IGM No. 105)
