|
|
|
|
|
| « Haplopelma longipes.. | Haplopelma schmidti.. » Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Ptasznikowate (Theraphosidae) » Haplopelma spp. » | ||||||
Haplopelma minax (Thorell, 1897)
 Dorosła samica Gatunek sklasyfikowany w 1897 roku przez Thorell’a. Na wolności występuje w Mianmarze i Tajlandii. Inne nazwy to Melopoeus minax i Ornithoctonus minax. Angielskie nazwy tego ptasznika to Thailand Black Tarantula i Lesser Thailand black bird eating spider. Dorasta do 6-7 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami do 15 cm. Podstawowym ubarwieniem tego ptasznika jest czerń. Odwłok i tarczka grzbietowa są jaśniejsze niż reszta ciała, niekiedy z zaznaczonymi pręgami, kończyny są czarne – od tylnej strony brązowe. Dorosły samiec ma inne ubarwienie, niż samica i młode – przeważnie jest brązowy, z lekkim wzorkiem na odwłoku i prawie czarnymi udami. Osobniki z odłowu bardzo często są zarażone różnymi odmianami grzybów i pleśni, dlatego przy kupnie należy bardzo dokładnie obejrzeć całego ptasznika. Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć optymalne wymiary 25/25/25 cm, z dużą warstwą podłoża (torfu lub substratu kokosowego). Można jako kryjówkę zastosować kawałek kory. Pająk oplecie ją warstwą sieci. Wymaga temperatury w granicach 23-25 stopni bez nocnych spadków. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie 75%. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Jest poza tym sporo mniejszy niż samica. Kokon wytwarzany jest najczęściej 4-5 miesięcy po kopulacji. Jest w nim przeważnie mało jajeczek – 35-70 szt. Starsze, kilkuletnie samice mogą wytworzyć większe kokony – do 300 zapłodnionych jajeczek. Są one duże – ich średnica nierzadko wynosi 0,5 cm. Przy temperaturze 25 stopni młode lęgną się po 6-8 tygodniach. Nimfy mierzą około 1 cm wielkości. Samice dojrzewają zazwyczaj po 3 latach, samce nieco wcześniej. Młodym pajączkom podajemy odpowiedniej wielkości świerszcze i larwy mącznika młynarka, starsze osobniki chętnie polują na większe owady – duże świerszcze, karaczany i szarańczę. Dość agresywny i szybki ptasznik, ale niektóre osobniki są spokojne i łagodne. Posiada silny jad, który może być potencjalnie niebezpieczny dla zdrowia człowieka. Jego kły jadowe mają długość 1,3 cm. Nie nadaje się dla początkujących. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001; E. Bruins, Encyklopedia terrarystyki, 2003; L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998; H. J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 2, 2000; P. Klaas, Vogelspinnen im Terrarium, 1993; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; Rick C. West, www.birdspiders.com; www.poecilotheria.com; www.cyriocosmus.com; własne doświadczenia
|
||||||
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
