Witaj! Zaloguj się lub Zarejestruj się jeśli nie masz konta.
Przypomnienie hasła Regulamin   FAQ   Sklep zoologiczny   Koszulki terrarystów  
trwają prace nad nową wersją....
Jaszczurki Węże Żółwie Krokodyle Pajęczaki Płazy Owady Skorupiaki Mięczaki Wije Ssaki Owadożery
« Elliptorhina chopardi..Ergaula capucina.. »  Opisy gatunków » Owady (Insecta) » Karaczany (Blattariae) »
Kliknij tutaj jeśli chcesz porozmawiać z hodowcami owadów (Chrząszcze, Karaczany, Motyle, Mrówki, Pluskwiaki, Prostoskrzydłe), po przeczytaniu poniższego opisu
Elliptorhina javanica (Hanitsch, 1930)













Wbrew powszechnemu mniemaniu karaczany madagaskarskie nie ograniczają się bynajmniej do gatunku Gromphadorhina portentosa. Madagaskar zamieszkuje kilkadziesiąt gatunków bezskrzydłych karaczanów o zbliżonej biologii - jednym z nich są niezwykle ciekawie ubarwione karaczany z gatunku Elliptorhina javanica - pod względem wielkości, dorastając do około 6-7 cm tylko nieznacznie ustępują „karaczanom madagaskarskim”, są jednak dużo ciekawiej ubarwione, a ich niezwykła płodność oraz dużo krótszy cykl życiowy czynią je potencjalnie bardzo obiecującym gatunkiem karmowym. Karaczny z gatunku E. javanica są smukłe, wykazują niewielki dymorfizm płciowy przejawiający się niewielkimi różnicami w ubarwieniu głowy oraz masywności ciała. Dorosłe są kremowożółte, z ciemniejszymi, czarnymi i czerwonawymi prążkami na tylnych krawędziach segmentów odwłoka i tułowia. Głowa samców jest jaśniejsza niż samic. Larwy ciemniejsze od dorosłych osobników, po wykluciu ciemnobrązowe, z czasem, na etapie 3-4 wylinki przybierają ubarwienie zbliżone do dorosłych. Zaniepokojone karaczany syczą, wypuszczając powietrze przez przetchlinki segmentów tułowia i odwłoka.

Pochodzenie
Madagaskar, południe wyspy.

Terrarium
Terrarium o wymiarach 30x30x40cm, lub większe (w zależności od liczby osobników). Na dnie kilkucentymetrowa (7-8 cm) warstwa podłoża - mieszaniny torfu/włókna kokosowego, próchna drzew liściastych oraz rozdrobnionych liści dębu lub buka. Uzupełnieniem wystroju mogą być kawałki kory lub rury z kory dębu korkowego. Podłoże powinno być sypkie, lekko wilgotne. W dzień temperatura powinna wynosić około 28-32°C, w nocy może spadać do 18-22°C. Terrarium może stać na macie grzejnej lub kablu, nie jest konieczne bezpośrednie oświetlanie zbiornika. Karaczany znakomicie znoszą nawet bardzo duże przegęszczenie. W mojej hodowli trzymam grupę kilkuset osobników w pojemniku 40x60x40cm z 2 otworami wentylacyjnymi (10x20cm) zabezpieczonymi drobną siatką. Zarówno dorosłe jak i młode znakomicie wspinają się po pionowych, gładkich płaszczyznach, toteż istotne jest dokładne zabezpieczenie pokrywy (sprawdza się posmarowanie brzegów pojemnika wazeliną lub smarem).

Pokarm
Larwy żerują w podłożu. Jako pokarm i źródło wody stosuję w hodowli jabłka oraz miękkie, przejrzałe owoce tropikalne (awokado, mango, ananas, kiwi itp.). Ze względu na szybki wzorst karaczanów i duże zapotrzebowanie larw na wysokobiałkowy pokarm ważne jest uzupełnianie karmy, np. granulowanym pokarmem dla psów. Owoce należy podawać w ilości, która zostanie zjedzona w ciągu 2-3 dni. Niezjedzone resztki usuwamy ze zbiornika.

Rozmnażanie
W opisanych warunkach larwy dorastają po około 3-4 miesiącach. Po kolejnych 2 tygodniach osiągają dojrzałość płciową. Karaczany z rodzaju Elliptorhina są jajozyworodne. Ciąża trwa około miesiąca. Młode po wykluciu mają około 5 mm długości i są ciemnobrazowe – mają skłonność do wspinania się po ściankach pojemnika ku światłu, co sugeruje, że w naturze larwy mogą żerować na pędach roślin lub korze drzew.

Uwagi
Karaczan niezwykle płodny i bardzo prosty w hodowli. Wielkością niewiele ustępuje karaczanom z rodzaju Gromphadorhina. Ze względu cieńszy oskórek chitynowy oraz bardziej jaskrawe i kontrastowe ubarwienie stanowi potencjalnie znakomity gatunek karmowy.

Osobniki dorosłe żyją nawet do kilkanastu miesięcy. Terrarium powinno być dobrze zabezpieczone przed ucieczką zarówno osobników dorosłych, jak i larw, które niezwykle sprawnie wspinają się po szybach i plastiku. W hodowlach spotykane są również blisko spokrewnione, nieco mniejsze, bardzo podobnie ubarwione E. chopardi i E. davidi o czerwonawym ubarwieniu.

Opracowanie
Opracował Jakub Urbański na podstawie własnych doświadczeń oraz:
http://blattodea.speciesfile.org
Cockroaches: Ecology, Behavior, and Natural History, by William J. Bell, Louis M. Roth, and Christine A. Nalepa,


Współpraca | Napisz do nas | Reklama | Koszulki | Nasze bannery
Serwisy współpracujące Agama brodata | Modliszki | Straszyki | Legwan zielony | Gekon lamparci
© 2001-2010 Copyright by terrarium.com.pl