Partenogeneza, inaczej dzieworództwo → Sposób rozmnażania bezpłciowego, polegający na rozwoju zarodka, a następnie osobnika dorosłego z niezapłodnionej komórki jajowej. Dziedziczenie jest klonalne. Potomstwo składa się z samych samic genetycznie prawie identycznych z matkami. Do tej pory partenogenezę stwierdzono u ok. 30 jaszczurek i jednego węża. Pospolicie występuje u pszczół, os i niektórych innych stawonogów.
Wyróżnia się partenogenezę automiktyczną, gdzie jaja powstają na drodze mejozy a następnie ulegają zapłodnieniu ciałkiem kierunkowym, lub następuje podwojenie liczby chromosomów na drodze endomitozy (skutki są takie jak u samozapładniającego się obojnaka a nie jak w rozmnażaniu bezpłciowym).
Partenogeneza apomiktyczna – apomiksja, czyli bezpłciowe rozmnażanie roślin, nie ma aktu zapłodnienia; powstawanie nasion z zarodkami nie jest związane z procesem płciowym.
|
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
