Jest to jeden z najbardziej pożądanych gatunków modliszek. Swoim wyglądem zachwyca nawet osoby, które nie interesują się ich hodowlą. Z uwagi na upodobnienie się do kwiatów orchidei, nazwana została modliszką storczykową.
Występowanie:
Borneo, Chiny, Indie, Malezja, Tajlandia
Wielkość:
Samiec: 3cm
Samica: 6cm
Długość życia/liczba wylinek:
Samiec: 5-6 miesięcy (2,5-3 miesiące jako imago) / 5 wylinek
Samica: 9-10 miesięcy (5-6 miesięcy jako imago) / 7 wylinek
Uwagi:
Duża dysproporcja w rozmiarach ciała obu płci, rzadko spotykana wśród modliszek. Charakterystyczny wygląd oraz piękne biało-różowe ubarwienie (począwszy od stadium L2) czynią H. coronatus niemożliwym do pomylenia z żadnym innym gatunkiem wśród dostępnych w handlu.
Trudność hodowli:
H. coronatus przez dłuższy czas uważany był za bardzo trudny w hodowli, głównie ze względu na zdecydowanie szybszy rozwój samców. Jeśli hodować obie płcie w takich samych warunkach, to prawdopodobnie zanim samice osiągną dojrzałość płciową, ich niedoszli partnerzy padną ze starości. Obecnie jednak liczne przychówki doświadczonych hodowców dostarczyły wskazówek wystarczających, aby nawet pasjonaci dysponujący nieco mniejszym zasobem wiedzy, byli w stanie rozmnożyć ten gatunek.
Hodowla
Temperatura:
Dzień: 26-30°C, samce od L3 ok. 22°C
Noc: 20-24°C, samce od L3 w dolnej granicy zakresu temperatury
Wilgotność:
Dzień: 75-90%
Noc: 75-90%
Wskazówka: pojemniki/terraria hodowlane należy spryskiwać co najmniej 2 razy dziennie, podłoże powinno być stale wilgotne. Ponadto wentylacja w pojemnikach musi zajmować odpowiednią powierzchnię, taką, aby woda swobodnie parowała i nie zbierała się na ściankach w postaci dużych kropli.
Terrarium:
Wielkość: dla samicy imago co najmniej 15x15x15cm (szerokość x głębokość x wysokość). Dla samca 10x10x10cm. Dla postaci larwalnych dowolne mniejsze pojemniki, których wysokość będzie stanowiła co najmniej dwukrotność długości modliszki.
Wystrój: tropikalny - efektownie wyglądają umieszczone w terrarium sztuczne bądź żywe storczyki
Podłoże: ręczniki papierowe, torf, mech i każde inne dobrze trzymające wilgoć
Pokarm:
Polecane są wszelkie owady latające, takie jak: Drosophila melanogaster, Drosophila hydei, młode imago barciaka mniejszego i większego, dorosłe muchy, ćmy, motyle, pszczoły (pozbawione żądła). Warto nadmienić, iż w naturze H. coronatus prawdopodobnie zjadają również pewne ilości pyłku kwiatowego, który przenoszony jest przez owady, którymi się żywią. Z tego względu także w hodowli sugeruje się dodatek pyłku pszczelego w menu.
Samica imago Fot. Joanna Winkler
Samica pre-subimago Fot. Joanna Winkler
Samica imago zjadająca samca Fot. Joanna Winkler
Kokon - widok z góry Fot. Joanna Winkler
Kokon - widok z boku Fot. Joanna Winkler
Larwy L1 Fot. Joanna Winkler
Hodowla grupowa:
Nie. Obserwowałam kanibalizm już u larw w stadium L1. Nie polecana również ze względu na konieczność zapewnienia odmiennych warunków hodowli obu płciom.
Rozmnażanie
Dymorfizm płciowy:
Samiec: imago zdecydowanie mniejsze, 8 segmentów na spodzie odwłoka, brzeg przedplecza brązowy.
Samica: imago zdecydowanie większe, 6 segmentów na spodzie odwłoka, do stadium sub-imago brzeg przedplecza zielony. Począwszy od stadium L2/L3 ostatnie segmenty na spodzie odwłoka zaczynają się zlewać tworząc V-kształtne wgłębienie.
Dojrzałość płciowa:
Samiec: 2-3 tygodnie po linieniu na imago
Samica: 3-4 tygodnie po linieniu na imago
Czas kopulacji:
Kilka - kilkanaście godzin
Ooteka:
Pierwsza: po 6-8 tygodniach od wylinki imaginalnej
Kolejne: co 4-5 tygodni
Liczba: maksymalnie 4
Wygląd: podłużne, długości 3-6 cm, o kremowym ubarwieniu. Tuż po złożeniu pokryte delikatną pianką, która po spryskaniu wodą powoli zanika