|
|
|
|
|
| « Dendrobates spp. - drzewo.. | Excidobates mysteriosus.. » Opisy gatunków » Płazy (Amphibia) » Płazy bezogonowe (Anura) » |
|
Dendrobates tinctorius - drzewołaz malarski (G. Cuvier, 1797)
)
Dendrobates tinctorius "Matecho" - osobnik 2 letni (c) pendens proditor )
Dendrobates tinctorius "Matecho" - osobnik 2 letni (c) pendens proditor )
Dendrobates tinctorius "Regina" (c) Erick Gargantiel )
Dendrobates tinctorius "Regina" (c) Erick Gargantiel )
Dendrobates tinctorius "Azureus" Foto dzięki uprzejmości Amandy Pippin (c) )
Dendrobates tinctorius "Azureus" Foto dzięki uprzejmości Amandy Pippin (c) Systematyka Dendrobates tinctorius to przedstawiciel rodziny Dendrobatidae. Przeprowadzone ostatnio badania genetyczne, morfologiczne i etiologiczne (Grant et al. 2006) przegrupowały całą rodzinę Dendrobatidae. Pozostały w niej żaby z grupy tinctorius oraz auratus. Dendrobates galactonotus, w nowej systematyce, został przeniesiony do nowo utworzonej rodziny Adelphobates (Grant et al. 2006). Dzięki badaniom genetycznym Grant et al. (2006) i Noonan & Gaucher (2006) Dendrobates azureus (dotychczas jako samodzielny gatunek), został uznany za odmianę barwną Dendrobates tinctorius. Już Silverstone w 1975 dochodził do podobnego wniosku, na podstawie udanych prób skrzyżowania D. azureus z D. tinctorius, a także na podstawie podobieństw parametrów śpiewu samców. W ten sposób D. azureus stał się jednym z ładniejszych wariantów D. tinctorius, a poprawna i pełna współczesna nazwa to Dendrobates tinctorius „azureus”. Systematyka Gromada: Płazy Amphibia Rząd: Płazy bezogonowe Anura Rodzina: Drzewołazowate Dendrobatidae Rodzaj: Drzewołazy Dendrobates Gatunek: Drzewołaz lazurowy Dendrobates tinctorius Nazewnictwo  Nazwa polska: Drzewołaz malarski
 Nazwa angielska: Tinging Frog, Dyeing Poison Frog
 Nazwa niemiecka: Färberfrosch
Odmiany barwne Dendrobates tinctorius jest jednym z gatunków, w obrębie którego występuje znaczna zmienność ubarwienia i plamistości, w zależności od miejsca występowania. Poniżej znajduje się lista odmian tego gatunku.
Wielkość Jest to jeden z większych gatunków drzewołazów jego wymiary sięgają od 35 - 55 mm długości ciała. Zdarzają się osobniki osiągające 60 mm. Waga ciała od 4 - 8 g. Długość życia Zwierzęta żyją stosunkowo długo, dożywają nawet do 15 lat. Dojrzałość płciową osiągają w wieku około 12 - 15 miesięcy. Wygląd W wyniku dużego rozmieszczenia w obrębie tego gatunku rozwinęło się kilkanaście odrębnych form morfologicznych. Formy te charakteryzują się relatywnie stałym fenotypem wewnątrz populacji. Poszczególne odmiany mogą się różnic dość znacznie, zarówno rozmiarem, jaki osiągają, jak i wzorem czy ubarwieniem. U osobników pochodzących z Gujany Francuskiej przeważa kolor niebieski, dominuje głównie na wewnętrznej stronie wraz z kończynami mającymi czarny nakrapiany wzór na ciemnym niebieskim kolorze. Na grzbiecie mają czarno żółty lub czarno biały wzór. Żaby z innych obszarów mogą mieć jednolity żółty grzbiet, wiele populacji ma wyraźnie indywidualny wzór z dominującym odpowiednio, białym, szarym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym lub czarnym kolorem. Występowanie Występuje w Gujanie, Surinamie, Gujanie Francuskiej i północno-wschodniej Brazylii. Zachowanie Zawzięcie bronią swojego terytorium wydając przy tym głośne dźwięki, siedząc zazwyczaj na skale lub pniu drzewa. Prowadzą między sobą rytualne walki polegające na popychaniu, gryzieniu, skokach. Cechy szczególne Pomiędzy palcami nie występuje błona pławna. Brak ampleksusu. Samce mają dwie szczeliny głosowe i nieparzysty worek rezonatorowy na szyi. Dźwięk jakie wydają przypominają ciche cykanie. Aktywność Aktywny w ciągu dnia. Biotop Żaby te zamieszkują dolne, przyziemne partie lasów deszczowych wśród krzewów i zarośli jeden do dwóch metrów nad ziemią, w sąsiedztwie ściętych drzew, korzeni, między opadłymi liśćmi. Spotykane są głównie blisko płynącej wody. Dendrobates tinctorius preferuje wilgotne i mokre środowiska. Terrarium W wystarczająco dużych terrariach jest możliwe trzymanie większej grupy, jednak jest to dość ryzykowne, ponieważ samice są bardzo agresywne wobec siebie. Gnębiona samiczka, często w wyniku stresu i wygłodzenia najczęściej zdycha. Młode zwierzęta nie przejawiają zachowań agresywnych, trzymane w grupie żyją zgodnie i bez problemów się tolerują, jednak wraz ze wzrostem i osiąganiem dojrzałości płciowej, pojawia się agresja. Moment ten jest trudny do zaobserwowania i łatwo go przeoczyć. Często hodowca orientuje się, że „coś jest nie tak” w chwili, gdy jest już za późno na oddzielenie słabszego i odrzuconego osobnika. Dlatego jeśli nie dysponujemy wystarczająco dużym zbiornikiem lepiej jest trzymać tylko parę tych żab. Można je łączyć z innymi drzewołazami. Należy jednak unikać łączenia ich z D. auratus i D. leucomelas, gdyż może dochodzić między nimi do krzyżowania się. D. tinctorius nie powinien być także łączony z gatunkami z rodziny Ranitomeya, na które terrytorializm tinctoriusów może mieć negatywny wpływ. Mogą za to być trzymane razem z większymi gatunkami takimi jak Phylobates terribilis, Ameeraga trivitatus. W terrarium najlepiej umieścić basen z wodospadem i strumieniem. Bardzo pomocny bywa generator mgły, który pomaga w utrzymaniu wysokiej wilgotności (zwłaszcza wieczorem i nocą). Można w nim umieścić kamienie, korzenie do wspinania się oraz rośliny na różnej wysokości. Należy zapewnić im również wystarczającą ilość kryjówek. Na dno możemy wyłożyć warstwę żwirku lub keramzytu i przysypać to torfem, najlepiej kwaśnym. Wtedy przy dużej wilgotności nie będą pojawiały się grzyby. Całość można przykryć dębowymi liśćmi i mchem. Liście należy wcześniej wyparzyć we wrzątku aby zabić drobnoustroje i inne pasożyty. Wielkość terrarium Pomimo swoich dość dużych rozmiarów, terrarium dla tych żab nie musi być specjalnie duże. Parę można spokojnie trzymać w zbiorniku o wymiarach 50x50x50 cm. Jeśli w terrarium znajduje się spora ilość kryjówek, nie potrzeba zbyt gęstej roślinności. Oświetlenie Terrarium oświetlamy przez 12h na dobę. Najlepiej nadają się do tego świetlówki, ponieważ dają jasne światło, oświetlają całe terrarium, a nie tak jak żarówka – punktowo i nie podgrzewają powietrza w terrarium powodując wahania temperatury, co niekorzystnie odbija się na jego mieszkańcach. Najlepiej zastosować dwie świetlówki, jedną o barwie białej, drugą o barwie żółtej oraz jedną świetlówkę UV umieszczoną nad siatką wentylacyjną. Temperatura W ciągu dnia 24-27°C, nocą około 3-4°C niższa. Do ogrzania najlepiej jest zastosować promienniki porcelanowe umieszczone nad terrarium. Wilgotność Wilgotności musi być wysoka, od 80 do 100% (70 - 80 % popołudniu, rano i wieczorem 100%). Całe wnętrze terrarium należy dwukrotnie w ciągu dnia spryskać wodą, najlepiej wczesnym rankiem i ponownie popołudniem/wieczorem. Wskazane jest zamontowanie automatycznego systemu zraszającego lub zamgławiającego. Żywienie Karmimy je tak jak wszystkie duże drzewołazy. Na karmówkę nadają się małe i średniej wielkości owady takie jak muszki owocowe, mniejsze świerszcze, plankton polny muchy, mole woskowe, prosionki, małe mączniki. Bardzo chętnie polują na wszystkie owady. Oczywiście należy pamiętać o tym, aby podawać pokarm odpowiedniej wielkości dostosowany do rozmiarów żabek. Owady najlepiej posypywać wapnem i witaminami. Rozpoznawanie płci Płeć najlepiej można rozpoznać u dorosłych osobników. Samiczki są większe i mają znacznie pełniejsze kształty szczególnie w okolicy brzusznej, samce są mniejsze i znacznie smuklejsze, ponadto istotną cechą umożliwiającą rozpoznanie płci jest kształt końcówek 2,3,4 palca przedniej kończyny, które u samców są wyraźne większe, sercowatego kształtu. Rozmnażanie Dobrana para dosyć szybko po osiągnięciu dojrzałości płciowej przystępuje do rozrodu. Jeśli jednak po 2 latach nie doczekamy się skrzeku można spróbować rozdzielić taką parę na 2-3 miesiące, po czym znów je ze sobą połączyć. Jeśli dalej nie dojdzie do złożenia skrzeku, prawdopodobnie trzeba będzie utworzyć nową parę z innymi osobnikami. Zdarza się, że nawet dobrana para przestaje składać skrzek, a okres kiedy nie składają skrzeku może trwać nawet rok. Najlepiej jest wtedy wprowadzić porę suchą w terrarium. W miesiącach letnich od lipca do października należy podnieść temperaturę do około 27-29°C, zmniejszyć wilgotność oraz ilość podawanego pokarmu. W tym okresie żaby przeważnie przerywają składanie skrzeku, po jego zakończeniu mogą ponownie przystąpić do godów. Zazwyczaj skrzek składany jest w osłoniętych miejscach takich jak przykryte skorupą orzecha kokosowego szalki petriego, leżące na boku małe doniczki, większe liście bromeli, kliszówki. Skrzek można zabezpieczać przeciw pleśnieniu za pomocą wyciągu z liści dębowych, szyszek olchy czarnej, liści migdałecznika, lub używanej w akwarystyce trypoflainy. Środki te nie pomogą jeśli skrzek po prostu jest niezapłodniony. Kijanki wylęgają się po około 2 tygodniach zależnie od panującej temperatury, która nie powinna przekraczać 26°C, ani nie powinna spadać poniżej 17°C. Korzystnie jest też obniżyć na noc temperaturę o 2-3°C. Kijanki należy trzymać w osobnych pojemnikach ponieważ u tego gatunku zachodzi zjawisko kanibalizmu. Młodsze i słabsze kijanki są zjadane przez większe. Wodę kijankom należy wymieniać codziennie na czystą. Wychów młodych żabek nie sprawia problemów. Uwagi CITES Appendix II. Janusz Płocidem na podstawie własnych obserwacji i doświadczeń, a także poniższej literatury. Literatura 1. Obst, F. 1988. The completely illustrated atlas of reptiles and amphibians for the terrarium . Neptune City, NJ: TFH. 2. Walls, J. 1994. Jewels of the rainforest . 1994.NJ: THF. 3. Wollenberg, K.C., Veith, M., Noonan, B.P. and Lötters, S. (2006) Polymorphism versus species richness - systematics of large Dendrobates from the eastern Guiana Shield (Amphibia: Dendrobatidae). Copeia, 4: 623-629. 4. http://animaldiversity.ummz.umich.edu 5. www.tropical-experience.nl |
Stan prawny §
Wymaga rejestracji
Załącznik CITES: II Aneks UE: B Informacje o artykule
Data utworzenia: 09.01.2012
Data modyfikacji: 22.02.2012
Narzędzia użytkownika
REKLAMA 
|
