Synonimy
Ten mało poznany wąż dochował się wielu synonimów. Jego stanowisko systematyczne nie jest do końca określone. Najczęściej używana nazwa to Cyclophiops major, inne
Cyclophiops major
stosowane w opisach nazwy to:
Cyclophis major (Günther, 1858)
Cyclophis major (Günther, 1864)
Herpetodryas chloris (Hallowell, 1861)
Cyclophis major (Günther, 1888)
Ablabes major (Boettger, 1894)
Ablabes major (Boulenger, 1894)
Entechinus major (Cope, 1895)
Liopeltis major (Stejneger, 1907)
Liopeltis major bicarinata (Maki, 1931)
Eurypholis major (Pope, 1935)
Opheodrys major (Smith, 1943)
Entechinus major (Cundall, 1981)
Liopeltis major (Welch, 1988)
Entechinus major (Welch,1988)
Cyclophiops major (Ota, 1991)
Występowanie:
Wąż ten zamieszkuje tereny południowo-wschodniej Azji, przede wszystkim Laos, północny Wietnam, Tajwan, Chiny i Hong Kong.
Występowanie
Biotop:
Cyclophiops występuje w wilgotnych lasach Półwyspu Indochińskiego, tropikalne zarośla namorzynowe są zazwyczaj siedliskiem tych węży. Spotyka się je na wysokościach do
2000 m. n.p.m. Ich obecność często można zaobserwować na wilgotnych polach ryżowych.
Wygląd:
Niewątpliwie jest to jeden z najpiękniejszych gatunków zielonych węży. Część grzbietowa pokryta jest żywo zielonym kolorem kilowatych łusek. Pomiędzy łuskami występuje czarne zabarwienie skóry-bardzo widoczne gdy wąż jest najedzony. Brzuch węża jest koloru oliwkowo-żółtego. Z czasem może przybierać kolor kremowy. Żywo żółte ubarwienie występuje w okolicach szyi i utrzymuje się przez całe życie gada. Niektóre osobniki mają lekko brązowawy ogon. Zdarza się też, że niektóre węże posiadają czarne plamy na łuskach.
Ciało jest bardzo smukłe i nie przekracza grubością 1,5-2cm.
Pysk węża jest zaokrąglony i słabo oddzielony od szyi. Cyclophiops posiada duże oczy, dzięki którym jego ataki są wyjątkowo celne i pewne.
Cyclophiops major
Kolor tęczówki jest zielony,niebieski lub czarny, źrenice węża są okrągłe. Cechą szczególną jest chwytny ogon który stanowi około 1/5 długości ciała. Literatura podaje, że wąż ten nie przekracza długości 75-90cm lecz największy osobnik jaki odłowiono miał 120cm. Wąż już po pierwszym roku życia może osiągnąć 45cm, więc połowę swojej normalnej długości. W pierwszych miesiącach życia wąż zrzuca skórę bardzo często, lecz przyrosty pomiędzy wylinkami są niewielkie.
Terrarium:
Hodując tego węża jesteśmy zobowiązani przygotować mu dość specyficzne urządzone terrarium. Musi ono obfitować w wiele roślin takich jak epifity, bambusy, fikusy itp.
Rośliny te muszą być helofitami(rośliny bagienne o korzeniach zanurzonych w wodzie, ale liściach wyniesionych ponad wodę) i hygrofitami(rośliny preferujące siedliska wilgotne) gdyż inne nie „utrzymają” się w terrarium.
Cyclophiops zajmuje przede wszystkim górna część terra więc niezbędne będą liczne konary do wspinaczki. Można zrobić w jednym z kątów łoże dla węża w którym zapewne będzie spędzał większość czasu. Dobrym patentem jest obwijanie suchych pędów bambusa mchem chilijskim który doskonale trzyma wilgotność. Dno zbiornika można wysypać keramzytem lecz tylko do połowy gdyż druga część musi być zalana woda. Najlepiej jeśli przegroda będzie mało szczelna dla wody tak aby mogła się ona swobodnie przelewać z jednej części do drugiej. Warto zainwestować w grzałkę akwarystyczną o małej mocy np. 15 W-będzie ona służyła do podniesienia wilgotności w zbiorniku jak i podniesie temperaturę wody która powinna oscylować w granicach 26 stopni Celsjusza. Boki jak i tył terrarium warto wykleić korkiem gdyż wąż będzie czuł się bezpieczniej i nie będzie się aż tak denerwował.
Terrarium
Wielkość terrarium:
Dla dorosłego osobnika powinno się kupić zbiornik o wymiarach 40x50x90. Młodsze osobniki powinny mieć 30x40x60.
Oświetlenie:
Cykl 12 godzinny. Światło dzienne.
Temperatura:
W dzień powinna utrzymywać się w granicach 26-28 stopni, w nocy zaś może spaść o kilka stopni. Temperatura wody powinna mieć 26 stopni Celsjusza.
Wilgotność:
Powinna wynosić około 70-80 %. Możemy włożyć do keramzytu grzałkę akwarystyczna o małej mocy np. 5 W-będzie ona spełniała zadanie zwiększenia wilgotności.
Żywienie:
W naturze głównym pokarmem są dżdżownice, gąsienice i różnego rodzaju owady.
W terrarium starajmy się podawać bardziej odżywczy pokarm. Możemy podawać dżdżownice, małe rybki, oseski mysie, drobne płazy. Cyclophiops często odmawia przyjmowania pokarmu innego niż dżdżownice. Jest też i na to rozwiązanie.
Do dżdżownicy przyszywamy cienką bawełniana nitka oseska lub gupika. Wąż po pewnym czasie przyzwyczai się do pobierania pokarmu „normalnie”. Trzeba pamiętać że wąż nie dusi swoich ofiar, połyka ja żywcem dlatego trzeba dobierać go umiejętnie. Jeśli podajemy naszemu pupilowi myszy powinny być one ogłuszone lub martwe.
Trzeba pamiętać ,że wąż ma doskonały wzrok i świetnie reaguje na każdy ruch, dlatego trzeba dobierać „ruchliwy” pokarm bo na inny gad nie zwróci uwagi.
Wąż stosunkowo długo przygotowuje się do ataku więc trzeba wykazać się duża cierpliwością podczas karmienia.
Młode węże przy diecie obfitej w szybko strawny pokarm karmimy co 2 dni. Dieta oparta o mniej strawny posiłki powinna być stosowana w odstępach 5-6 dniowych. Ze względu na zagęszczenie roślinnością w terrarium warto nauczyć karmienia węża w jednym miejscu. Będziemy wtedy pewni, że wąż zjada posiłek. W przeciwnym wypadku wąż mógł by mieć kłopoty z odnalezieniem pokarmu.
Rozpoznawanie płci:
Samce mają dłuższe ogony od samic. Dla pewnego określenia płci niezbędne jest sondowanie, lub też wymasowywanie nasady ogona.
Rozmnażanie:
Samice składają 2-16 jaj z których po około 2 miesiącach wylęgają się młode węże. Osobiście nie słyszałem o rozmnożeniu tego węża w niewoli dlatego informacja o rozmnażaniu jest taka lakoniczna.
Zimowanie:
Nie jest potrzebne ze względu na teren występowania.
Aktywność:
Wąż jest aktywny głównie za dnia. Prowadzi wodno-nadrzewny tryb życia.
Ciekawostki:
Cyclophiopsy pochodzą przede wszystkim z odłowu dlatego zdarza się, że węże te padają na skutek posiadania bardzo wielu pasożytów w przewodzie pokarmowym. Należy kupować je tylko od sprawdzonych hodowców i w dobrej kondycji. Najlepiej kupować osobniki zaaklimatyzowane w terrarium. Kolejną ciekawostką jest charakterystyczne "mlaskanie" węża. Przypomina ono dźwięk spadających kropli wody. Specyficzny dźwięk wydawany przez gada możemy zazwyczaj usłyszeć gdy zgasimy światło w terrarium.
Cechy szczególne:
Wąż ten posiada uzębienie typu Aglypha, jednak gdy wąż czuje sie zagrożony potrafi spłaszczyć głowę i uwydatnić tylną część szczęki dzięki czemu przybiera kształt głowy charakterystycznej dla węży posiadających uzębienie typu Solenoglypha.
Wąż nie wykazuje agresji w stosunku do ludzi. Gdy wąż jest zaniepokojony przybiera postawę obronną, czyli wygina ciało w kształt litery S. Nie można brać tego węża na „siłę” gdyż rzuca się wtedy i wije jak oszalały. Cyclophiops posiada długi chwytny ogon, który pomaga mu w poruszaniu się po górnych częściach terrarium.
Uwagi:
Generalnie wąż ten jest powolny w ruchach lecz gdy wyczuje zagrożenie potrafi być bardzo szybki i zwinny. Polecany raczej zaawansowanym terrarystom ze względu na wymagania bytowe i częste problemy z przyjmowaniem pokarmu.
Nie zaleca się wyjmowania gada z terrarium gdyż istnieje opinia (według mnie błędna) iż węże te są bardzo podatne na stres.
Opracował MACIEK_G na podstawie własnych doświadczeń
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 19.09.2007
Data modyfikacji: 27.04.2012