|
|
|
|
|
|
Acanthoscurria ferina (Simon, 1892)
Gatunek sklasyfikowany w 1892 roku przez Simon’a. Na wolności występuje w Peru, Boliwii i Brazylii. Inne nazwy to Trasyphoberus parvitarsis, Trasyphoberus ferina i Cyrthopolis lycosoides. Angielska nazwa tego ptasznika to Amazon Rusty-brown Bird-eater. Samica dorasta do 6 cm ciała. Podstawowym ubarwieniem podrostków i dorosłej samicy jest brąz. Tarczka grzbietowa o ton ciemniejsza od reszty ciała. Odwłok brązowy, porośnięty długimi, jaśniejszymi włoskami. Na drugim członie odnóży występują słabo widoczne, jaśniejsze kreseczki. Wymaga terrarium o wymiarach 30/30/30 cm. Wsypujemy do niego podłoże o warstwie 5-10 cm (substrat kokosowy lub torf). Jako kryjówka doskonale nadaje się kora lub kawałek korzenia. Wilgotność powinna utrzymywać się na poziomie ok. 80%. Optymalna temperatura dla tego gatunku to 25-26 stopni, z nocnymi spadkami do 18-20 stopni. Dojrzały samiec ma na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej, najdłuższej parze kończyn krocznych haczyki. Dorosłym ptasznikom podajemy różne owady. Karmimy je 2-3 razy w tygodniu świerszczami, pasikonikami, karaczanami i szarańczą. Młodym podajemy larwy mącznika młynarka i larwy much. Gatunek bardzo rzadki w hodowli. Acanthoscurria ferina rzadko bywa agresywna – jej najczęstszą obroną jest wyczesywanie włosków parzących z odwłoka. Autor: Awikularia Literatura: F. Kovarik, Sklipkani, 1998; H.J. Peters, Tarantulas of the world, Kleiner Atlas der Vogelspinnen, cz. 1, 2000; N. I. Platnick, The World Spider Catalog, 2000-2005; http://geagallerie.free.fr/; www.cyriocosmus.com; |
Stan prawny §
Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie Skale
Siła jadu
Dostępność
Trudność hodowli
Informacje o artykule
Data utworzenia: 30.05.2006
Data modyfikacji: 15.08.2006
Narzędzia użytkownika
REKLAMA
REKLAMA |
||||||||||||||||||
