Linothele fallax :: Opisy gatunków


Witaj! Zaloguj się lub Zarejestruj się jeśli nie masz konta.	Forum Ogłoszenia Galeria Spis

Przypomnienie hasła

Regulamin

FAQ Sklep zoologiczny Koszulki terrarystów

trwają prace nad nową wersją....

Opisy gatunków » Pajęczaki (Arachnida) » Pająki (Araneae) » Mygalomorphae (Orthognatha) » Dipluridae » Linothele spp. »

Linothele fallax (Mello-Leitao, 1926)

Linothele fallax

Systematyka:

Domena:

Królestwo:

Typ:

Podtyp:

Gromada:

Rząd:

Podrząd:

Infrarząd:

Rodzina:

Rodzaj:

Linothele

Gatunek:

fallax

Gatunek sklasyfikowany w 1926 roku przez Mello-Leitao.

Występowanie:
Na wolności występuje w Peru i Bolivii.

Wygląd:
Samica dorasta do 3-4 cm ciała, z rozpostartymi odnóżami osiąga 10-12 cm.
Jest to jeden z najciekawiej ubarwionych Linothele. Karapax jest cały złoty nogi, ciemno granatowe, a odwłok czarny w złotą choinkę podobnie jak irminie. Pająk podobnie jak wszystkie Dipluridae pokryty jest aksamitnym krótkim owłosieniem, tylko na odnóżach występują szczeciniaste sztywne i długie włoski. Charakterystyczną cechą całej rodziny są bardzo długie kądziołki przędne oraz długie i stosunkowo cienkie odnóża, a także wydłużony owalny odwłok.

Długość życia:
Jeżeli chodzi o wiek to żyje podobnie długo jak avicularie do około 10 lat. Przy intensywnym karmieniu rosną bardzo szybko, nawet jedna wylinka co dwa tygodnie(od 1-5 wylinki) lub co dwa miesiące (powyżej 7 wylinki).Nie polecam oczywiście takiego sposobu karmienia bo jest to związane szybszym rozwojem i krótszym życiem.

Terrarium
Terrarium dla dorosłego osobnika powinno mieć wymiary 20/20/25 cm. Może być też większe, jeżeli mamy na tyle miejsce. Pająk jest na tyle atrakcyjny, że swoimi długimi kądziołkami plecie ogromne ilości pajęczyny i obojętnie jak duże damy terrarium to i tak całe będzie zapajęczynowane. W terrarium przydały by się jakieś gałęzie żeby pająk miał na czym rozwiesić pajęczynę. Warstwa torfu powinna wynosić przynajmniej 5 cm, ponieważ pajęczyna ma na celu tylko chwytanie ofiary a sam pająk siedzi w wykopanej w torfie dziurce.

Karmienie:
Dorosłym osobnikom podajemy świerszcze, karaczany, mączniki. Owada wrzucamy na górę pajęczyny. Pająk wyczuwa drgania i wyskakuje ze swojego ukrycia do ofiary, łapie ją i zaciąga do norki. Młodym podajemy muszki owocówki i wylęg świerszcza.

Rozmnażanie:
Dojrzały samiec posiada na nogogłaszczkach narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy). Jest mniejszy od samicy. W niewoli bardzo dobrze się rozmnaża. Kopulacja przebiega trochę inaczej niż u ptaszników. Samiec kilkakrotnie podchodzi do samicy i odchodzi, plecie dużo pajęczyny, tak jakby nie chciał pozwolić innym samcom zbliżyć się do samicy i w ten sposób dawał znać, że samica jest już zajęta. Samo zbliżenie trwa ponad minute. Kokon wytwarzany jest o wiele szybciej niż u ptaszników, bo po około 3 tygodniach. Larwy wykluwają się także po około 3 tygodniach. W kokonie znajduje się od 50 do nawet 300 maleńkich pajączków.

Uwagi:
W Europie jest rzadkim pająkiem, ale coraz intensywniej rozpowszechnianym. W Polsce jest zaledwie kilka osobników. W naszym kraju rozmnożenie udało się jak na razie jednemu hodowcy - Ebuke. Pająk nie jest agresywny, nie posiada włosków parzących i jest bardzo łatwy w hodowli. Wytrzymuje długi czas bez jedzenia, nie jest wrażliwy na wahania temperatur i na dłuższe przesuszenie. Aczkolwiek temperatura poniżej 10 stopni C moze być dla niego zabójcza, o czym ostatnio dość boleśnie się przekonałem.

Stan prawny §

Nie wymaga rejestracji
Załącznik CITES: Nie
Aneks UE: Nie

Skale

Siła jadu