|
|
|
|
|
| « Gonyosoma oxycephala - Go.. | Lampropeltis getula - Wąż.. » Opisy gatunków » Gady (Reptilia) » Węże (Serpentes) » Węże właściwe (Colubridae) » |
Heterodon zachodni (Heterodon nasicus Baird et Girard, 1852) 
Synonimy W polskim nazewnictwie spotykany jako Heterodon zachodni, w USA często określany jako Hognose. Zakwalifikowany do węży właściwych (Colubridae) z podrodziny Xenodontidae. Wielkość Należy do małych węży przeciętne rozmiary samca 60-65 cm, zaś samice osiągają zazwyczaj większe rozmiary 75-80 cm, maksymalna wielkość dla tego gatunku to 90 cm. Długość życia Około 10 lat w naturze, prawidłowo hodowany w terrarium potrafi dożyć 15 lat, krótsze życie na wolności jest spowodowane trudnymi naturalnymi warunkami, które z wiekiem osobnika są dla niego coraz cięższe. Wygląd Charakterystyczną cechą węży z tego rodzaju jest wyrostek w kształcie trójkąta w przedniej części pyska, który jest zadarty do góry i ostro zakończony (prawdopodobnie "szpadlowaty" kształt przedniej części pyska używany przez węża do wygrzebywania z kryjówek ropuch, które są jego głównym pokarmem), posiada grubą szyję dzięki czemu jego mała głowa jest słabo wyodrębniona, ogon bardzo krótki, jego ciało jest krępe o barwie jasnobrązowej poprzez szarą do żółtoszarej, na grzbiecie z ciemnymi brązowymi plamami, spód ciała jest pokryty ciekawym wzorem z czarnymi plamkami. Źrenice oczu są okrągłe. Podgatunki Sklasyfikowane zostały trzy podgatunki dwa są słabo poznane:
Występowanie podgatunków H. nasicus USA (Montana, Północna Dakota, Południowa Dakota, Nebraska, E Wyoming, Illinois, E Colorado, Nowy Meksyk, Kansas, Oklahoma, Texas, W Minnesota), Meksyk (Chihuahua, Durango, Coahuila, Nuevo Leon, Tamaulipas, N Zacatecas, San Luis Potosi, Arguascalientes) Istnieją jeszcze dwa odrębne gatunki:
Odmiany barwne W Stanach Zjednoczonych i zachodniej europie Heterodon nasicus zyskuje coraz większą popularność, dzięki temu z biegiem czasu pojawia się coraz więcej odmian barwnych tego gatunku. Aktualnie potwierdzone genetycznie odmiany to:
Występowanie Szeroki zasięg występowania jak wspomniano w ''podgatunkach'', ogólnikowo-spotykany jest od południowo wschodniej Kanady, poprzez środkowo-zachodnie USA aż do Meksyku. Bytuje na piaszczysto-żwirowych preriach i nadrzecznych równinach. Cechy szczególne Do cech szczególnych z pewnością można zaliczyć ''wyrostek nosowy'' oraz występowanie u Heterodonów zębów jadowych z rodzaju Ophisthoglypha dzięki którym węże te są zaliczane do warunkowo jadowitych, umiejscowione są z tyłu pyska za oczami, niektóre źródła podają że oprócz ich wykorzystania do wstrzykiwania jadu i ułatwiania przesuwania pokarmu w głąb przełyku, znajdują zastosowanie do przekłuwania ciał wszelkich żab i ropuch, które reagują na zagrożenie nadymając się, dzięki zębom są przebijane i ich powierzchnia powraca do poprzednich rozmiarów. Ciekawym zjawiskiem jest umiejętność udawania martwego w obliczu zagrożenia, na początku przestraszony osobnik nadyma się i posykując stara się odstraszyć intruza równocześnie uderzając głową w nieproszonego gościa, jednak nie otwiera pyska i nie kąsa, jeżeli wszystkie te czynności odstraszające nie dają efektu w akcie ''desperacji'' przekręca się na grzbiet niekiedy z otwartym pyskiem udając martwego. Zdarza się także iż brany na ręce wypuszcza z kloaki cuchnące płyny, które mają za zadanie odstraszyć napastnika. Udało mi się zaobserwować przy próbie karmienia przymusowego której potem zaniechałem, z pyska wypuszcza krew z lakrymalnego gruczołu oraz emitują piżmo z kloaki, podobne zachowanie obronne można zaobserwować u naszego krajowego węża Natrix natrix czyli Zaskrońca zwyczajnego) Posiada dobrze dającą się zaobserwować umiejętność poruszania się do przodu bez wykonywania ruchy wijącego, ruch odbywa się na zasadzie ''dżdżownicy'' Jest wężem agresywnym głównie w sytuacjach zagrożenia i pobudzenia, syczy, spłaszcza szyję podobnie jak to robią kobry, będąc w pobliżu szyby bije w nią pyskiem, jednak ukąszenia zdarzają się bardzo rzadko-nie należy do kąśliwych węży. Aktywność W naturze unika wysokich temperatur przez co jest głównie aktywny rano oraz późnym popołudniem, w terrarium raczej jest aktywny przez cały czas jednak polega ona przede wszystkim na ryciu w ziemi. Sporą część czasu spędza zakopany w podłożu, czasami wspina się na półki skalne, na których się wyleguje. Potrafi spędzać krótkie chwile cały zanurzony w zbiorniku wodnym. Terrarium Ze względu na skłonności kanibalistyczne oraz dużą różnicę wielkości zalecane jest trzymanie samca i samicy w oddzielnych terrariach, gdyż istnieje możliwość pokaleczenia lub pożarcia współmieszkańca szczególnie przy karmieniu. Można je wyposażyć w półki skalne na które węże chętnie się wspinają, są to zwierzęta lubiące ryć w ziemi, więc wręcz doskonale sprawdzają się takie podłoża jak, trociny, włókno kokosowe itp. Należy wyposażyć terrarium w zbiornik wodny w którym niekiedy przebywa zanurzony. Do ogrzewania można zastosować zwykłą żarówkę w kształcie ''grzybka'', nie polecam tzw. Kamieni grzewczych ponieważ brak wrażliwych zakończeń nerwów po stronie brzusznej będzie powodował nieumiejętność dostrzeżenia wysokiej temperatury przez węża, przez co będzie poraniony. Wielkość terrarium Powinna być uzależniona od wielkości konkretnego osobnika, dla młodych mających około 30 cm węży starczy w zupełności 30x30x25 (dł. x szer. x wys. ) cm , dla dorosłych około 80 cm 90x50x40 cm nie są to jedyne wymiary mogą być oczywiście zbliżone do podanych, jak wiadomo im większe terrarium tym wąż będzie się w nim czuł lepiej ale to już zależy od możliwości posiadacza gada. Oświetlenie Nie wymagają dodatkowego oświetlenia, jeżeli mamy w pokoju/pomieszczeniu hodowlanym odpowiednią temperaturę to jako oświetlenie w zupełności starczy światło dzienne. Zarówno u tego gatunku jak i u wszystkich węży można profilaktycznie stosować naświetlenie promieniami UV, jednak naświetlanie takie nie jest bezwzględnie konieczne. Temperatura Za optymalną należy obrać 25-30°C, nocą można robić kilkustopniowe spadki. Tymczasowe obniżenie temperatury w terrarium nawet do około 20°C nie będzie miało negatywnego wpływu na zdrowie węża, wszystkie procesy fizjologiczne w takiej temp. Przebiegają prawidłowo. Wilgotność Na poziomie około 40% czyli mniej więcej pokojowa, nie jest wymagane dodatkowe zraszanie terrarium. Podłoże powinno być lekko wilgotne. Żywienie W środowisku naturalnym żywi się głównie żabami, ropuchami, jaszczurkami, wężami. W terrarium udaje się przestawić na myszy jednak wyraźnie widać, że przepada bardziej za żabami, młodym wężom podajemy noworodki mysie wcześniej wysmarowane śluzem żaby, zdarza się, iż odmawiają przyjmowania żywych noworodków wtedy należy je zamrozić i podać wilgotne rozmrożone, węże te połykają ofiary żywcem więc dorosłym także jest lepiej podawać martwy pokarm choćby ze względu na to, że gryzoń może uszkodzić gada. Można próbować podawać także noworodki szczurze, dorosłym zabite myszy i szczury, pisklęta a nawet ryby (liny). Należy pamiętać przy karmieniu ropuchami, iż są to zwierzęta prawnie chronione i można się przez to komuś narazić. Rozpoznawanie płci U młodych osobników trudno jest odróżnić płeć na pierwszy rzut oka podobnie jak u dorosłych więc najskuteczniejszym sposobem jest jak u wszystkich węży tzw. sondowanie. Rozmnażanie Podobnie jak wszystkie Heterodony jest jajorodny, samica składa od 4 do 26 jaj, z których lęgną się około 17cm wężyki. Osiągają dojrzałość płciową po upływie dwóch lat, należy do trudniejszych węży w rozmnażaniu, chcą dopuszczać węże najlepiej jest wpuścić samicę do terrarium samca ponieważ ułatwi to jemu lokalizację samicy dzięki wydzielanym przez nią feromonów. Nie jest to regułą ponieważ często węże trzymane w jednym terrarium przez całe życie rozmnażały się z powodzeniem. Na kilka dni przed złożeniem jaj samica intensywnie ryje w substracie, zalecane jest przeniesienie samca do innego terrarium ponieważ istnieje ryzyko zjedzenia jaj przez niego. Literatura zaleca inkubację jaj na 2-3 miesiące w temperaturze 25-27°C umieszczonych w wilgotnym wermikulicie. Zimowanie W celu uzyskania potomstwa od tych węży przeprowadzamy około 2 miesięczny spoczynek zimowy w temperaturze 8-12°C, stymulujący układ rozrodczy, jednak należy pamiętać o tym, że nie zimujemy słabych osobników jak i wtedy gdy nie zamierzamy rozmnażać węży. Uwagi Gatunek ten jest zaliczany do węży warunkowo jadowitych (co prawda nie stwierdzono silnych powikłań w wypadku ukąszenia jednak mimo tego należy zachować ostrożność, możliwość dostania się jadu do organizmu jest stanowczo większa podczas karmienia przymusowego niż w momencie ukąszenia-kąsają sporadycznie) polecam osobom które koniecznie chcą mieć jadowitego węża w domu właśnie ten gatunek, jest rzadko spotykany w handlu "na bieżąco" jednak z kupnem na zasadzie zamówienia nie ma większych kłopotów. Opracowanie Opracował Grzesiek na podstawie: John Coborn "Wielka księga weży" Podziękowania dla Marka Brachaczka, oraz Piotra Frąszczaka za uzupełnienie opisu. Dział odmiany barwne przygotował Rafał "Rafter" Tobiasz. |
 Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|
