| « Alphitobius diaperinus - .. | Dżdżownice.. »  Artykuły » Zwierzęta » Pokarm » |
|
Chomiki
Chomiki należą pod względem popularności, po myszach i szczurach, do kolejnego gatunku gryzoni nadającego się jako karma dla zwierząt terraryjnych, głównie węży. Są jednak w przeciwieństwie do innych nieco bardziej pracochłonne i wymagają więcej uwagi, w przypadku w dużej hodowli. Trzeba także zaopatrzyć się w dodatkowe pomieszczenia, ponieważ chomiki nie mogą tak jak, np. myszy, żyć w dużych grupach rodzinnych (aczkolwiek nie wszystkie gatunki). Istnieje kilka gatunków chomików, różniących się wyglądem, wielkością oraz zachowaniem. Należą do nich:
Wszystkie gatunki chomików żyją przeciętnie ok. 2-3 lat. Terrarium Do hodowli chomików, szczególnie gatunków dużych (chomik syryjski, europejski), można użyć dostępnych w sklepach zoologicznych klatek dla chomików, wykonanych z metalowych prętów, mogą być jedno- lub wielopiętrowe, posiadają różnego rodzaju drabinki do wspinaczki, rury oraz kołowrotki. Dla gatunków mniejszych dobre są zarówno klatki, jak i szklane akwaria, których można użyć i w przypadku dużych chomików, muszą być wówczas stosunkowo większe. Akwaria, w których znajdują się duże gatunki, musi być wysokie i od góry przykryte metalową siatką, w przypadku, np. chomików dżungarskich, o ile akwarium jest wysokie (>30 cm) siatka nie jest konieczna, z tego względy, że nie potrafią wysoko skakać. Pomieszczenia dla chomików powinno być wyposażone w kryjówki, poidełko oraz miskę na pokarm. Kryjówki konieczna jest szczególnie dla samic w okresie macierzyństwa, gdyż wtedy będą czuły się bezpiecznie, w innym razie mogą zjadać młode. Aczkolwiek ogólnie chomiki powinny mieć bujniej wyposażone pomieszczenia, a niżeli myszy, ponieważ nudząc się będą próbowały się z niego wydostać, a chomik wśród gryzoni nazywany jest "specjalistą od ucieczek". Poidełko na wodę standardowe, dla gryzoni, dostępne w skalpach zoologicznych. Miseczki na pokarm najlepiej zawieszane (do klatek) lub ceramiczne, porcelanowe (do akwariów). Pojemniki zawieszane są o tyle lepsze, że przekopujące ściółkę gryzonie nie powodują tak dużego jak w przypadku zwykłych, zanieczyszczenia pokarmu ściółką. A jako ściółki najlepiej użyć oczywiście trocin, podobnie jak w przy hodowli innych gryzoni. Można dodać niewielko ilość torfu, w celu zminimalizowania nieprzyjemnego zapachu, a także siana do budowy gniazda. Jeśli ktoś ma klatki laboratoryjne, to również one nadają się do hodowli chomików. Żywienie Chomiki (wszystkie gatunki) żywi się podobnie jak inne gryzonie karmowe, z niewielką różnicą, ponieważ powinny dostawać nieco więcej białka zwierzęcego. Do podstawowych pokarmów należą: - mieszanki ziaren (ogólnie dostępne w sklepach zoologicznych, w ich skład wchodzą w różnych proporcjach: pszenica, żyto, owies, kukurydza, jęczmień, proso, pestki słonecznika, susz warzywny, groch i wiele innych. - warzywa (marchew, cukinia, ogórki, sałata - jej małe ilości, pomidor, dynia) - owoce (jabłka, banany, gruszki) - płatki owsiane - pestki dyni - orzechy (nieduże ilości, powodują otyłość) - pokarmy białkowe (ser żółty - małe ilości, twaróg, larwy mącznika - 2/tyg.) - trawa i mniszek lekarski - suchy chleb i bułka - gałązki wierzby Nie należy podawać: kapusty, ziemniaków, cebuli, słodyczy, owoców cytrusowych (cytryna, pomarańcza, itp.). Pokarm dozuje się w małych, ale wystarczających dla chomika ilościach, ponieważ duże, jednorazowe porcje będą zakopywane w spiżarni, gdzie będą gnić i pleśnieć. Alternatywa jest hodowla w klatkach laboratoryjnych lub stosowanie granulatów, które wyjadane są przez kratki - uniemoxliwia to robienie zapasów i marnowanie karmy. Wodę zaleca się przegotowaną, o temperaturze pokojowej. Rozmnażanie Rozmnażanie chomików nie jest dużo trudniejsze niż innych gryzoni, lecz nieco bardziej kłopotliwe. Szczególnie u takich gatunków jak chomik syryjski i europejski, ponieważ każdego osobnika koniecznie trzeba trzymać oddzielnie, pary łączyć tylko na okres rozrody, po którym zwierzęta rozdziela się do osobnych pomieszczeń. Nie tylko każdego samca trzymać należy oddzielnie, ale i każdą samicę, nie da się hodować kilku (rodzących) samic w tej samej klatce. Ponadto jeżeli niepokoi się matki w okresie kiedy mają młode (np. podczas sprzątania lub wybierania noworodków na pokarm dla gadów), to bardzo często je porzucają lub nawet zagryzają i zjadają. Tak dużych problemów nie ma natomiast z innymi chomikami, jak np. chomiki dżungarskie, które są najbardziej polecane do hodowli karmowych. Można je trzymać po kilka sztuk (oczywiście nie kilka samców). W jednym pomieszczeniu hodowlanym na jednego samca przypadać mogą 2-3 samice, których nie trzeba rozdzielać po kopulacji, ani w okresie wychowu młodych. Czasami jednak zdarzają się przypadki związane z porzucaniem i zjadaniem młodych, ale dużo rzadziej niż u innych gatunków. Chomiki osiągają dojrzałość płciową średnio w trzecim miesiącu życia, a ciąża trwa ok. 20 dni. Ilość młodych w miocie rzadko tak liczna jak u myszy i szczurów dlatego z tego względu są mniej wartościowe jako zwierzę karmowe. Skarmianie Dorosłe chomiki syryjski i europejskie podaje się głownie dużym dusicielom, boa i pytonom, mniejszymi natomiast można karmić takie węże jak: węże zbożowe, amurskie, tajwańskie, smugowe, królewskie i wiele innych średnich gatunków. Noworodki chomików można podawać wszystkim wężom, przede wszystkim młodym. Oprócz tego gryzonie te nadają się jako karma dla waranów. Chomiki są z natury zwierzętami agresywnymi, dlatego nie zaleca się ich stosowania jako karma podstawowa, a ewentualnie od czasu do czasu lub w razie stwierdzenia konkretnych preferencji pokarmowych gada (jeśli z nieznanych przyczyn nie będzie chciał przyjmować innych gryzoni). Hodowlę chomików może też, z konieczności, założyć osoba, która nie ma dostępu do myszy lub szczurów, a może postarać się o chomiki. Trzymanie chomików na karmę dla zwierząt terraryjnych należy traktować jako "wyjście awaryjne", zdecydowanie lepsze są do tego celu np. myszy. |
Zgłoś błąd lub sugestię dotyczącą artykułu
|