Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [5]
Loading...
Kategorie: Pajęczaki, Ptaszniki

Dwa nowe gatunki ptaszników z rodzaju Cyriocosmus

Dwa nowe gatunki ptaszników z rodzaju Cyriocosmus

Jeszcze pod koniec zeszłego roku pojawiła się publikacja o dwóch nowych gatunkach z rodzaju Cyriocosmus. Publikacja stworzona przez czeskiego naukowca Radan Kaderka z Uniwersytetu w Brnie. Tym samym rodzaj ten powiększył się z 22 do 24 gatunków. Nowe gatunki pochodzą z lasów tropikalnych w Peru. Oprócz nowych gatunków w publikacji znajdziemy także klucz do oznaczania gatunków z tego rodzaju, a także zaktualizowany opis C. giganteus i C. sellatus. W mediach społecznościowych pojawił się także film z wyprawy: LINK na którym można zobaczyć jak wygląda jego środowisko naturalne.

Cyriocosmus paredesi sp. nov.

 

Pochodzi z Quebrada Putuiman (okolice rzeki Marañon), w Lorento Departament w Peru i jest to jak dotąd jedyna znana lokalizacja tego gatunku. Opisany na podstawie jednego samca, który mierzył około 1,4 cm długości ciała. Z wyglądu ptaszniki te wyróżniają się jednolicie, ciemno ubarwionym karapaksem z białą, cienką obwódką wokół. Odwłok czarny bez wzorów posiada jasną, połyskującą plamę. Zbudowana jest ona z włosków parzących typu III. Odnóża w okolicach rzepki pokryte są zaś białymi szczecinkami.

Budowa bulbusa samca wyróżnia się dodatkowym hakiem w literaturze anglojęzycznej zwany paraembolic apophysis. A także wewnętrznym kilem, który nie łączy się i nie zlewa się z hakiem.

Nazwa gatunkowa tego ptasznika pochodzi od jego odkrywcy i osoby, która przekazała go do badań Williama Paderes.

Cyriocosmus foliatus sp. nov.

Podobnie jak powyższy gatunek znany jest tylko z jednej lokalizacji z Umaral (okolice Iquitos), miejscowość ta także znajduje się w Lorento Departament w Peru. Gatunek ten również został opisany na podstawie jednego osobnika. Znaleziony samiec mierzył 1,7 cm całkowitej długości ciała. Posiadał jasny, jednokolorowy karapaks. Zaś jego odwłok był czarny z jasną plamą układającą się w kształt, który przypominał naukowcom liść dębu. Składała się ona oczywiście z włosków parzących typu III.

Bulbusy samca posiadały dodatkowy hak (ang. paraembolic apophysis) jednak był on mocno zredukowany. Nie łączył się z wewnętrznym kilem. C. foliatus wyróżniał się także dodatkowym kilem szczytowym.

Nazwa gatunkowa foliatus oznacza liść i jest nawiązaniem do plamki na odwłoku w kształcie liścia dębu.

Literatura:

Powiązane wpisy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu