Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [2]
Loading...

Lonchodes brevipes



Lonchodes brevipes

Synonimy

Prisomera gestroi, Lonchodes pterodactylus, Phasma (Bacteria) sumatranus, Phasma (Lonchodes) uniformis, Dixippus validior

Długość życia

W dobrych warunkach powinny żyć 5-7 miesięcy, a nawet dłużej.

Wygląd

Samica Lonchodes brevipes – PSG 19 (Gray, 1835) jest zielona, brązowa, zielono-brązowa w różnych odcieniach tych barw w białe, czarne i żółte plamki. Tułów jest chropowaty. Trzecia para nóg jest bardzo cienka, pierwsza trochę grubsza z „liściowatymi” wypustkami, natomiast druga para sprawia wrażenie masywnych, posiada kolce przy goleniach i szerokie wypustki. Segmenty odwłoka rozszerzają się ku końcowi i zwężają w dwóch ostatnich częściach. Na końcu odwłoka trójkątna wypustka, a na jego spodzie mały kolec. Pazurki i końce nóg pomarańczowe, przyssawki czerwone. Oczy żółte w czarne kropki. Czułki długie i cienkie. Samiec brązowo-czerwono-zielony z zielonymi nogami. Jest smukłym i delikatnym owadem. Jego drugi segment tułowia jest łukowato wygięty,coś na kształt łuku. Druga para nóg jest gruba i wyposażona w kolce podobne jak u samicy. Pierwsza i trzecia para nóg bardzo cienka. Jest to charakterystyczna cecha dla obu płci tego gatunku. Końce nóg czerwono-żółte. Czułki bardzo długie i cienkie. Oczy żółte z czarnym poprzecznym paskiem i czarna kropka.

Samica osiąga do 12 cm, samiec 9 cm długości.

Cechy szczególne

Podczas dnia przylega do liści i gałązek w ciekawy sposób, otóż składa przednie nogi do przodu, tylne do tyłu wzdłuż ciała, a środkowa para nóg wystaje po bokach pod kątem 90°. Środkowa para odnóży jest grubsza i masywniejsza w porównaniu do reszty nóg.

Ciekawostki

Odkryty przez pana Gray’a w 1835 roku, trafił do kolekcji hodowców z Kamerunu dzięki panu A. Harman’owi – zachodnia Malezja w 1974 roku. Kilka okazów tego owada zostało wtedy importowanych z Malezji. Należy do rodziny Lonchodinae. Jest jednym z wielu gatunków lonchodes żyjących na wolności. Nie jest szeroko rozpowszechniony.

Występowanie

Ojczyzną jest Malezja i Sumatra. Jest bardzo popularny w Malezji włącznie z Penang. Niektóre obszary jego występowania są ciepłe i wilgotne przez cały dzień, inne takie jak wysoko położone tereny są chłodne nocą. W wysokich terenach Kamerunu temperatura nocą spada do 10°C.

Aktywność

Patyczak ten to raczej nocny owad. Po zapadnięciu zmroku ożywia się i szuka pożywienia wędrując po terrarium, chociaż wykazuje aktywność również w dzień.

Biotop

Wilgotne i wysoko położone tereny Kamerunu, wilgotne lasy Malezji i Sumatry.

Terrarium

Wymagają średniej wielkości wilgotnego terrarium z kilkucentymetrową warstwą torfu na dnie.

Wielkość terrarium

Wymiary 30/20/30 cm to minimum jeżeli chcemy trzymać nie więcej niż 2 owady, dla większej liczby osobników powinno być oczywiście większe.

Oświetlenie

Nie wymagają oświetlania, lecz okresowe oświetlenie nie powinno im zaszkodzić.

Temperatura

Na poziomie 18-25°C.

Wilgotność

Powinna się utrzymywać na poziomie około 60%, terrarium powinno być spryskiwane ciepłą wodą przynajmniej raz dziennie.

Żywienie

W niewoli żywi się jeżyną, maliną, dębem, rododendronem. Na wolności wiele egzotycznych roślin Malezji, jednak najchętniej jedzą maliny i jeżyny, które są dostępne również w zimie, co nie sprawia większych problemów z żywieniem. Rośliny przeznaczone na pożywienie w terrarium należy regularnie spryskiwać.

Dymorfizm płciowy

Płeć można odróżnić nawet u świeżo wyklutych maluchów, samce są smuklejsze, mniejsze i ruchliwsze. Dorosły samiec jest ciemnobrązowy a samica zielonkawa, samiec ma widocznie wygięty tułów, jest bardzo delikatny i cienki w porównaniu do samicy, jego odwłok jest całkiem inny niż u samicy, która na jego końcu ma trójkątną wypustkę. Różnice między osobnikami męskimi i żeńskimi są bardzo dobrze widoczne, nawet początkujący terrarysta zauważy odmienność budowy obu płci.

Rozmnażanie

Płciowe. Czasami wylęg może być bardzo nieliczny i nimfy mogą umierać we wczesnych stadiach z niewiadomych przyczyn,ale nie jest to regułą, hoduje ten gatunek od dłuższego czasu i nie zdarzył mi się jeszcze taki „incydent”. Rozmnażają się bardzo dobrze przez wiele pokoleń. Samica składa kilkaset jajeczek, które są jasno brązowe z czarnym marmurkowaniem i żółtym paskiem po jednej stronie, są dość duże. Ciekawostka są dwa wieczka – po obu stronach jajka. Jedno jest jasno brązowe, a drugie szerokie i pomarańczowe – to właśnie jest to prawdziwe wieczko, z którego wychodzą maluchy! Wylęg następuje po 3-5 miesiącach zależnie od temperatury i wilgotności. Młode są ciemne. Już we wczesnych stadiach można rozróżnić płeć- samiec jest wyraźnie mniejszy, smuklejszy i ruchliwszy. Cały cykl życiowy jest szybki – przeważnie rok mija od złożenia jajeczka do śmierci jego dorosłego „mieszkańca”. Nie jest trudnym gatunkiem.

Uwagi

W terrarium powinien być zawsze świeży pokarm. Terrarium należy spryskiwać regularnie, co najmniej raz dziennie. Lubią cieple i wilgotne warunki. W Polsce patyczak ten nie jest trudno dostępny.

 

Opracowanie i źródła informacji
Opracował psg2500 na podstawie własnych doświadczeń.

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu