Artykuł w kategoriach: Rośliny owadożerne – Opisy

Drosera ssp. – rosiczki lasu równikowego


Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [3]
Loading...

Drosera ssp. – rosiczki lasu równikowego

Rosiczka tworzy rozetkę kilkunastu owadożernych liści. Są one zielone, pokryte różowo – czerwonymi czułkami. Na końcu każdego czułka znajduje się kropelka lepkiej, błyszczącej cieczy. Owad, który usiądzie na takim liściu przykleja się. Jego ruchy powodują zginanie się czułków w jego kierunku. Jeśli ofiara jest duża, liść zagina się i rozpoczyna się trawienie ofiary.


Gatunki te pochodzą z Australii, z miejsc niezbyt nasłonecznionych ale bardzo wilgotnych.

Wygląd

  • Wysokość 15 cm.
  • Szerokość 15 cm.

Nasłonecznienie

Rosiczki te nie wymagają dużej ilości światła, niemniej tylko Drosera adelae nie może być wystawiona na pełne słońce (chociaż przy dużym nasłonecznieniu jej liście wybarwiają się na czerwono). Dwa pozostałe gatunki mogą być stawiane na nasłonecznionych parapetach, ale powinniśmy uważać latem na silne, południowe słońce.

Podlewanie

Drosera adelae musi stać w 2-3 centymetrowej warstwie wody pozbawionej wapnia (destylowana, z filtra RO lub chociaż przegotowana). Drosera schizandra i Drosera prolifera nie stawiamy w wodzie tylko podlewamy przez podsiąkanie (dolewamy wodę gdy poprzednia zostanie przez roślinę wchłonięta z podstawki).

Wilgotność otoczenia

Potrzebna jest im bardzo wysoka wilgotność – nawet do 100% stężenia pary wodnej w powietrzu (u Drosera prolifera wskazane jest trochę niższe). Dobrym sposobem jest hodowla w terrarium lub chociaż postawienie doniczki z podstawką na tacy z kulkami absorbującymi wodę. Nie zraszajmy rosiczki, gdyż może jej to zaszkodzić.

Temperatura

Temperatura latem

Latem hodujemy ją w temperaturze 18-25°C.

Temperatura zimą

Rosiczki te wymagają cały rok równej temperatury. Są wrażliwe na jej nagłe spadki.

Nawożenie

Nigdy nie nawozimy rosiczki.


Przesadzanie

Rosiczkę przesadzamy co 2 – 3 lata do torfu pozbawionego substancji odżywczych.

Okres spoczynku

Rosiczki te nie przechodzą okresu spoczynku – przez cały rok hodujemy je w takich samych warunkach.

Rozmnażanie

  • Z nasion – nie jest możliwe;
  • Sadzonki liściowe – odrywamy u nasady zdrowego liścia i umieszczamy w podłożu lub kładziemy bezpośrednio na nim. Możemy też umieścić liście w połowie w pojemniku z destylowaną wodą;
  • Sadzonki korzeniowe – z podłoża delikatnie wyciągamy korzeń rośliny i odcinamy jego fragment. Umieszczamy go na powierzchni wilgotnego podłoża, w wysokiej temperaturze i jasnym miejscu. Na całej jego szerokości powinny zacząć pojawiać się młode roślinki;
  • Młode roślinki na pędzie kwiatowym – na końcach pędów kwiatowych Drosera prolifera wyrastają często młode roślinki. Także pęd kwiatowy pocięty na 2 – 3 centymetrowe fragmenty i umieszczony je w jasnym, ciepłym i wilgotnym miejscu na powierzchni podłoża lub wstawiony w całości do pojemnika z wodą powinien dać nam nowe roślinki;
  • Sadzonki wierzchołkowe – roślinki które tworzą łodygi możemy przeciąć w połowie i ukorzenić górną część. Dolna wypuści nowe liście;
  • Podział łodygrosiczki o wzniesionym pokroju (Drosera adelae, Drosera affinis, Drosera pilosa), gdy nadmiernie wyrosną, możemy pociąć ich łodygi na kilkucentymetrowe kawałki i ukorzenić.

Kwitnienie

Kwitnie od wiosny do końca lata. Na jednym kwiatostanie jest kilka do kilkunastu pojedynczych kwiatów. Kwiaty nie zawiązują nasion.

Problemy

Rosiczka nie sprawia większych problemów. Brak kropelek cieczy trawiennej może być spowodowany za niską wilgotnością przy dużym nasłonecznieniu lub zbyt małym nasłonecznieniem.

Stopień trudności uprawy

Hoduje się ją dosyć łatwo.

Uwagi

Nie karmimy rosiczek zbyt dużymi owadami – komar jest dla niej w sam raz. Rosiczki rosną szybko.


 

Rafał Pitera

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu