Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [35]
Loading...

Amblyrhynchus cristatus – legwan morski



Amblyrhynchus cristatus – legwan morski

Amblyrhynchus cristatus (Bell, 1825)  – legwan morski. Wyspy Galapagos to prawdziwy raj dla przyrodników, wpisany na światową listę dziedzictwa UNESCO – rozsławione przede wszystkim przez Karola Darwina; to Jego badania nad endemicznie występującymi tu gatunkami fauny doprowadziły do powstania teorii ewolucji i wydania wiekopomnego dzieła „O powstawaniu gatunków (On the Origin of Species)”. Wyspy te są również przykładem tworzenia się nowych powierzchni ziemi w wyniku procesów wulkanicznych – wszystkie powstały na skutek erupcji podwodnych wulkanów i spiętrzenia się lawy wulkanicznej.

Jednym z wielu żywych klejnotów tych wysp jest Amblyrhynchus cristatus – legwan morski. To niezwykły gatunek jaszczurek i jedyny na świecie tak ściśle związany ze środowiskiem morskim. Endemiczny, występujący jedynie tu na Galapagos. Ich siedliskiem są skaliste brzegi, gdzie skupiają się w duże kolonie. Ci niezrównani mistrzowie w pływaniu i nurkowaniu są doskonale przystosowani do spędzania części swego życia w morskiej toni – ich organizm jest w stanie spowolnić pracę serca, co ogranicza krążenie i zmniejsza straty ciepła, posiadają gruczoły solne połączone z nozdrzami, umożliwiające usuwanie nadmiaru soli z organizmu oraz spłaszczony ogon ułatwiający pływanie. Krótki, tępo zakończony pysk ze spłaszczonymi zębami to doskonałe narzędzie do zeskrobywania wodorostów, które stanowią główne ich pożywienie, a rosną na podmorskich skałach. Zazwyczaj nurkują płytko na głębokość 1.5-5 m, ale dorosłe, silne osobniki potrafią „zejść” znacznie głębiej na 15 i więcej metrów. Czas przebywania pod wodą to od kilku minut do pół godziny – w trakcie którego jaszczurka może wychłodzić swój organizm nawet o kilkanaście stopni. Dlatego tak ważne dla tych jaszczurek, które jak i inne gady są zwierzętami ektotermicznymi jest wygrzanie się w promieniach słońca, zarówno przed, jak i po żerowaniu w zimnych wodach Prądu Peruwiańskiego (zwanym też Prądem Humboldta). Absorbują również ciepło promieniujące z ciemnych, nagrzanych skał – z zastygłej i spiętrzonej lawy, podlegającym nieustannym procesom egzogenicznym. Zazwyczaj czarne lub ciemnoszare. Populacja o najmniejszych rozmiarach tułowia zamieszkuje wyspę Genovesa, największe żyją na wyspach Fernandina i Isabela, za to najbardziej zróżnicowaną pod względem kolorystyki ubarwienia jest populacja z wyspy Espanola. Pomimo różnic morfologicznych (wielkość i ubarwienie) między populacjami z różnych wysp – wszystkie są zaliczane do jednego gatunku.

 

Podgatunki

Część badaczy nie uznaje podziału na podgatunki:

  1. Amblyrhynchus cristatus cristatus
    Występowanie – wyspa Fernandina (Narborough)
  2. Amblyrhynchus cristatus albemarlensis
    Występowanie – wyspa Isabela (Albemarle)
  3. Amblyrhynchus cristatus hassi
    Występowanie – wyspa Santa Cruz (Indefatigable)
  4. Amblyrhynchus cristatus mertensi
    Występowanie – wyspy San Cristobal (Chatham) i Santiago (James)
  5. Amblyrhynchus cristatus nanus
    Występowanie – wyspa Genovesa (Tower)
  6. Amblyrhynchus cristatus sielmanni
    Występowanie – wyspa Pinta (Abington)
  7. Amblyrhynchus cristatus venustissimus
    Występowanie – wyspy Espanola (Hood) i Gardner

Długość życia

Niektórzy badacze sugerują, że legwany morskie w warunkach naturalnych mogą dożywać nawet 30 lat.

Występowanie

Ekwador

Aktywność

Dzienna

Wygląd

Wygląd samca

Średnia długość samców to 1.3 m. W okresie godów przyjmują bardziej jaskrawe ubarwienie z dodatkiem czerwonawego i zielonkawego koloru.

Wygląd samicy

Znacznie mniejsze od samców.

Biotop

Skalisty, nadmorski brzeg.

Żywienie

Choć to typowe fitofagi to zdarza się im skonsumować jakiegoś owada, skorupiaka, a nawet łożysko lwa morskiego.

Rozmnażanie

Dojrzałość płciową osiągają w wieku 3-5 lat samice, a samce w 6-8 roku życia Sezon rozrodczy trwa od grudnia do marca. Natomiast jaja (do 6 szt.) samice składają w okresie od stycznia do kwietnia, w wykopanych (na terenach piaszczystych) przez siebie norach o gł. 30-80 cm., w odległości od 30 m do 2 km od brzegu. Okres inkubacji w środowisku naturalnym trwa 89-120 dni. Młode większość czasu spędzają ukryte wśród szczelin i rozpadlin, a pożywiają się jedynie w trakcie odpływu.

 

Opracowanie

Opracował Piotr Prokulewicz  (c)

 

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu