Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [9]
Loading...

Skorpiony – podstawy hodowli

Skorpiony  – wybór gatunku

Na początku przygody z tymi niezwykle ciekawymi zwierzętami zastanów się czy nie jest to chwilowy kaprys. Zastanów się czy na pewno jesteś zdecydowany, że chcesz zająć się hodowlą skorpiona. Należy pamiętać o ryzyku hodowli zwierząt jadowitych, mniej czy bardziej jednak jadowitych. Trzeba pamiętać, że nawet słaby jad w połączeniu z alergią może być groźny dla zdrowia, a nawet życia. „Czy jestem uczulony na jad skorpiona?” nikt Ci tego nie powie. Uczulenie na jad owadów błonkoskrzydłych (osy, pszczoły, szerszenie) nie jest równoznaczne z uczuleniem na jad skorpionów. W Polsce nie ma żadnych możliwości zrobienia testów, które potwierdzą/wykluczą takowe uczulenie. Na 100% będziesz wiedział dopiero jak dojdzie do ukłucia, czego osobiście nie życzę. Jeśli dalej jesteś zdecydowany, zapraszam do przeanalizowania propozycji na pierwszego skorpiona.

Foto Nazwa gatunkowa Opis

Samica - Euscorpius flavicaudis
Samica – Euscorpius flavicaudis
Euscorpius spp. Jest to niewielki skorpion do 5cm. Idealnie nadaje się do hodowli grupowej, taką głównie polecam ponieważ przy jednym osobniku możemy się zniechęcić (zanudzić). Do zalet niewątpliwie należą:

  • słaby jad
  • możliwość hodowli grupowej
  • małe wymagania metrażowe (12 x 12 dla pary).

Osobiście polecałbym na początek kupno dorosłych osobników, maluchy są bardziej wrażliwe na błędy hodowców. Z maluchami mogą wystąpić problemy z ich karmieniem, ze względu na ich niewielkie rozmiary – tutaj może sprawdzić się karmienie martwym pokarmem. W handlu dostępne są najbardziej Euscorpius italicus i Euscorpius carpathicus.

Hadogenes troglodytes
Hadogenes troglodytes
Hadogenes spp. Bardzo duży skorpion, dorastający nawet do 21cm długości! Jest to niestety rzadki skorpion w handlu. Dorosłe osobniki czy podrostki najczęściej pochodzą z odłowu, niekiedy zdarza się spotkać młode urodzone w hodowli. Skorpion ten przez wielu niedoceniany, a niewątpliwie zasługuje na uznanie. Jego zalety to:

  • słaby jad
  • łagodne usposobienie, rzadko używa kolca jadowego
  • odporny na błędy hodowcy takie jak przesuszenie czy przegrzanie
  • ciekawy i nietypowy wygląd (spłaszczony, jakby ktoś nadepnął go butem)
  • duży(długi) pokaźny skorpion, co cieszy oko
  • nadaje się do hodowli grupowej.
  • jest bardzo aktywny (polecam wysoką temperaturę)
  • długowieczny (nawet do 20 lat).

Zalet niezliczona ilość, wadą może być długi czas dorastania.

Heterometrus cyaneus
Heterometrus cyaneus
Heterometrus spp. Duży (około 10-15cm) i atrakcyjny skorpion. Jest to jeden z bardziej popularnych skorpionów. Na pewno mają na to wpływ jego liczne zalety:

  • słaby jad
  • ładny wygląd (ot tak sobie duży czarny skorpion z wielkimi szczypcami)
  • łatwość w hodowli (ma być ciepło i wilgotno)
  • ciekawy w obserwacji (swoimi ogromnymi szczypcami potrafi rozerwać ofiarę na części, również wykorzystuję je barykadując się w swojej kryjówce)
  • dorosłe można trzymać w grupach.

Jest to chyba najczęstszy wybór na pierwszego skorpiona.

Hadrurus arizonensis
Hadrurus arizonensis
Hadrurus arizonensis Piękny i duży skorpion (do 14 cm), jest on znacznie szybszy i agresywniejszy od reszty zestawienia. Jednak szereg czynników wpływa na wybór go jako pierwszego skorpiona:

  • słaby jad („Ukąszenie bywa bardzo bolesne, lecz nie powoduje żadnych poważnych skutków” źródło scorpiones.pl)
  • piękny wygląd, typowo pustynnego skorpiona
  • szybki, ruchliwy i aktywny skorpion.

Należy pamiętać, że nie bardzo nadaje się do hodowli grupowych, ale można próbować przy zapewnieniu odpowiedniej ilości pokarmu i kryjówek.

Liocheles australasiae Niezwykle ciekawy (ze względu na swój sposób rozmnażania) jednak mały (do 4 cm) gatunek. Na plus możemy zaliczyć:

  • słaby jad i niechęć do używania kolca jadowego
  • gatunek rozmnażający się poprzez partenogenezę (samo zapładniające się samice, brak samców)
  • nie wielkie wymagania powierzchniowe 10×10 cm dla jednego osobnika jak i dla grupki
  • możliwość hodowli grupowej (nawet niedorosłych osobników)

Należy pamiętać, że takie maluszki będą delikatne, wrażliwe i wręcz mikroskopijne. Polecam cierpliwym i odpowiedzialnym osobom.

Pandinus imperator - skorpion cesarski
Pandinus imperator – skorpion cesarski
Pandinus spp. Duży (zazwyczaj do 14cm) i ładny skorpion. Bardzo popularny skorpion. Dostępne w handlu:

  • Pandinus imperator (Dość defensywny skorpion, dużo czasu spędza pod ziemią, a więc uczy cierpliwości. Jednak warto czekać, żeby zobaczyć jak majestatycznie przechadza się po terrarium. Wymaga potwierdzenie legalnego pochodzenia CITES).
  • Pandinus ugandaensis (Niedawno odkryty i opisany gatunek, bardziej defensywny niż Pandinus imperator, podobnie jak on spędza dużo czasu pod ziemią. Nie wymaga CITES.)
  • Pandinus cavimanus (Gatunek o wiele agresywniejszy od Pandinus imperator i w przeciwieństwie do niego nie wymaga CITES).
    Jeśli ktoś decyduję się na hodowle grupową, to polecam dorosłe osobniki, ponieważ młode mogą być agresywne w stosunku do siebie.

Scorpio maurus
Scorpio maurus
Scorpio maurus Średniej wielkości skorpion (5-10cm). Ceniony za swój ciekawy wygląd, szczególnie  morph „palmatus”. Odnośnie jadu – LD50 na poziomie 9.37 mg/kg – a więc ukąszenie może sprawić pokaźny ból. Osobiście nie polecam, padliwy dość, większość pochodzi z odłowu.

 

Jeżeli posiadasz już doświadczenie ze skorpionami czy ptasznikami (to nie to samo co skorpiony, ale chodzi o respekt i właściwe podejście do jadowitego zwierzęcia) lub uważasz, że masz głowę na karku i chciałbyś spróbować czegoś troszkę bardziej ambitnego, może ciekawszego(?). Przedstawiam poniżej kilka konkretnych typów na „drugiego skorpiona” lub „pierwszego poważnego skorpiona”. Przy obchodzeniu się z tym (jak i każdymi) gatunkami, należy zaopatrzyć się w odpowiednio długie pęsety (najlepiej zestaw 20 cm + 30 cm), odpowiedni pojemnik hodowlany, inne pojemniki plastikowe (do transportu/przekładania) i lekki przeciwalergiczne. Przede wszystkim trzeba mieć rozsądek, głowę na karku i nie wolno poddawać się rutynie. To głównie rutyna nas gubi.

Teraz wracamy już do prezentacji konkretnych gatunków. Oto i one:

 

Foto Nazwa gatunkowa Opis

Babycurus gigas
Babycurus gigas
Babycurus gigas Średniej wielkości skorpion, dorasta do 9-11cm. Jest to skorpion nadrzewny, co oznacza że do poprawnego przechodzenia wylinek potrzebuje pochyłych powierzchni. Jest on szybszy od poprzedników, a także dysponuje mocniejszym jadem. Konkretna dawka LD nie jest znana. Jest on również agresywniejszy, co zapewni nam miły widok podczas karmienie. Do zalet możemy zaliczyć:

  • wielkość i wygląd
  • jest to aktywy skorpion, wobec czego jest bardzo ciekawy w obserwacji
  • dobrze spisuję się w grupach, nawet niedorosłe osobniki dobrze sobie radzą
  • szybko osiąga dorosłość

Jednak kupując tego skorpiona również musimy się liczyć z:

  • średniej siły jad – w razie ukąszenie możemy się troszkę nacierpieć

Babycurus jacksoni
Babycurus jacksoni
Babycurus jacksoni Dość podobny do swojego poprzednika, różni się wielkością (ten osiąga 6-9cm) oraz nieznacznie ubarwieniem (występują dwie różniące się od siebie formy barwne jasna nominalna i ciemna zwana „czekoladową”). Uznawany jest za mniej agresywniejsza wersję, swojego poprzednika. W przypadku tego skorpiona trzeba również zapewnić pochyłość do poprawnych wylinek.

Luchas mucronatus
Luchas mucronatus
Lychas mucronatus Dość niewielki (4-6,5 cm) lecz piękny skorpion. Tak jak i jego poprzednicy jest to skorpion nadrzewny, co oznacza że w wystroju terrarium nie może zabraknąć pochyłych powierzchni. Skorpion ten posiada jad średniej siły, cytat ze scorpiones.pl: „Nie jest uważany za stanowiący zagrożenie dla człowieka. Nieznana jest wartość LD50, lecz z raportów ukąszeń wywnioskować można, że spowodować potrafi silny, wielogodzinny ból. „Dobrze spisuję się w grupach i jest aktywny. Będzie na pewno doskonałym obiektem do obserwacji. Jego dostępność w handlu jest średnia – trzeba poszukać i popytać żeby dostać. Moim zdaniem warto, choćby ze względu na jego ubarwienie.

Orthochirus scrobiculosus negebensis
Orthochirus scrobiculosus negebensis
Orthochirus spp. Skorpion miniaturka. Te słowa dobrze go opisują, ponieważ dorosłe osobniki mierzą około 3-3,5 cm. Jest to na pewno jeden z czynników negatywnie wpływający na jego popularność.

Niewątpliwie zasługuje on na uznanie – przede wszystkim za swój socjalny charakter. Ich socjalny charakter to coś więcej niż możliwość hodowli grupowej, to ich skłonność do wspólnych polowań na jedną ofiarę (którą później razem konsumują), wspólnego kopania norek i przesiadywania w skupiskach. Również ich nietypowy wygląd jest niezwykle ciekawy. Jeśli idzie o jad tego skorpiona aplikuje on niewielką jego ilość ze względu na swój rozmiar.

Rhopalurus junceus
Rhopalurus junceus
Rhopalurus junceus Wielkość tego skorpiona jest dość zróżnicowana, zależnie od populacji jest to 9-12 cm. Również jest to skorpion nadrzewny i wymagający pionowych powierzchni, chociaż moim skorpionom zdarzało się przechodzić wylinki bez nich. Skorpion ten posiada piękne ubarwienie – szczególnie młode osobniki. Posiada średniej siły jad LD wynosi 8.0mg/kg. Skorpion jest bardzo socjalny, można trzymać ze sobą nawet młode osobniki. Młodziaki przy dobrych warunkach dorosłość osiągają nawet pół roku po narodzinach. U tego gatunku zaobserwowano zjawisko strydulacji – zaniepokojone wydają dźwięk przypominający grzechotanie.
Rhopalurus garridoi Skorpion dorastający do 7 cm, o dość ciekawym jasnym ubarwieniu. Posiada łagodny jad, ból i inne dolegliwości znikają po kilku godzinach. Skorpion ten dobrze sprawdza się w pustynnych terrariach, trzeba jednak pamiętać o właściwej wilgotności, żeby go nie przesuszyć. Również u tego gatunku zachodzi zjawisko strydulacji. Jest to gatunek socjalny i dobrze sprawdza się w grupach.

Żywienie skorpionów

Podstawą diety młodych osobników są muszki owocowe (Drosophila spp.), wylęg świerszczy, karaczanów oraz wszelki inne małe owady.
Dorosłe osobniki chętnie zjadają świerszcze, karaczany, mączniki, szarańczę, itp. Ważne aby podawane owady nie były zbyt duże, należy przyjąć, że owad przeznaczony do karmienia nie powinien być większy niż 1/3 wielkości skorpiona. Głodówki wśród skorpionów są zjawiskiem częstym, dlatego też nie należy się niepotrzebnie niepokoić jeśli nasz podopieczny odmawia przyjmowania pokarmu. Głodówki mogą trwać naprawdę długo, zdarza się, że sięgają kilku miesięcy. Nie należy zostawiać pokarmu, który wprowadziliśmy do terrarium, na dłużej niż parę dni, gdyż brak apetytu może oznaczać nadchodzącą wylinkę. Skorpiony pod względem pożywienia uchodzą za mało wybredne. Karmimy je rzadko, co sprawia, że nie potrzebują szczególnie dużo uwagi. Młode osobniki karmimy 2 razy w tygodniu, podrośnięte bądź dorosłe osobniki jeszcze rzadziej. Jeden posiłek na 2 tygodnie w zupełności wystarczy. Pamiętajmy, że jeśli zdecydujemy się na intensywniejsze karmienie to możemy w znacznym stopniu skrócić życie naszego skorpiona.

Ogrzewanie skorpionów

Aby utrzymać odpowiedią temperaturę w dzień, można stosować 15W żarówkę, która powinna świecić 12 godzin na dobę. Żarówki większej mocy mogą znacznie przesuszać podłoże. Dobrym rozwiązaniem jest również zastosowanie kabla grzewczego, który w wysokim stopniu jest w stanie podnieść wilgotność powietrza. Należy pamiętać o odpowiednim zabezpieczeniu kabla, tak aby nie narazić naszego podopiecznego. Sposobów zabezpieczenia jest wiele, niektóre z nich posiadają już standardowo grubą warstwę osłonową.

Bezpieczeństwo

Ogólne zasady bezpieczeństwa dotyczą przede wszystkim rzeczy oczywistych dla każdego hodowcy jadowitych pajęczaków. Przy każdej manipulacji w terrarium musimy być bardzo ostrożni i wykazywać się zdrowym rozsądkiem. Nigdy nie otwieramy terrarium, jeśli nie jest to konieczne. Nie należy również pod żadnym pozorem manipulować w terrarium gołymi rękami. Do manipulacji używamy specjalnych narzędzi – w tym wypadku będzie konieczna długa pinceta minimum 30 cm. Końcówki pincety powinniśmy zabezpieczyć np. poprzez nałożenie gumy, umożliwi to bezpieczne łapanie skorpiona za metasomę podczas jego przenoszenia. Terrarium powinno być tak zamykane, aby skorpion nie miał możliwości ucieczki. Przy hodowli niebezpiecznych zwierząt dobrym rozwiązaniem jest terrarium zamykane na kłódkę lub zamek. Dzięki temu, nikt oprócz nas nie będzie miał dostępu do terrarium podczas naszej ewentualnej nieobecności. W znacznym stopniu zminimalizuje to ryzyko ucieczki naszego podopiecznego, a z racji takiej, że skorpiony nie potrafią wspinać się po gładkich powierzchniach, preferuje się dodatkowo używanie terrarium otwieranego od góry. Warto również odpowiednio oznakować terrarium np. hasłem: ” UWAGA! Silnie jadowite zwierzę ” oraz nazwą łacińską skorpiona. Każdy domownik powinien być uprzedzony o niebezpieczeństwie.
Pamiętajmy, że w razie ucieczki zagrożony staję się każdy mieszkaniec naszego domu!

Aspekty prawne u skorpionów

Zgodnie z rozporządzeniem
Dnia 26.11.2010 wydany został projekt rozporządzenia Ministra Środowiska.
Gatunki skorpionów uznane za potencjalnie niebezpieczne zostały podzielone na dwie kategorie:Kategoria I – „Najbardziej niebezpieczne gatunki, które z przyczyn naturalnej agresywności lub właściwości biologicznych mogą stanowić poważne zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi.” Skorpiony należące do tej kategorii będą mogły być przetrzymywany jedynie w ogrodach zoologicznych, cyrkach i placówkach naukowych.
W skład kategorii wchodzą:

  • Buthidae:
    • Androctonus spp.
    • Hottentotta spp.
    • Leiurus spp.
    • Tityus spp.
  • Hemiscorpidae:
    • Hemiscorpius lepturus.

Kategoria II – „Pozostałe gatunki zwierząt niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi.” Skorpiony z tej kategorii będzie mogła trzymać osoba prywatna, w przypadku uzyskania zezwolenia regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Uzyskanie zezwolenia na gatunki z kategorii II polega na spełnieniu wymagań założonych przez Ministra Środowiska.

Wymagania te dostępne są w projekcie ustawy oraz można je znaleźć na forum naszego serwisu klikając Tutaj. W skład Kategorii drugiej wchodzą:

  • Buthidae: cała rodzina za wyjątkiem tych z kategorii I.
  • Hemiscorpidae: cały rodzaj Hemiscorpius spp. za wyjątkiem H. lepturus(kat. I)
  • Scorpionidae: Nebo spp.
  • Vaejovidae: Vaejovis spp.
  • Bothriuridae: Bothriurus spp.

W chwili obecnej jest to nadal projekt, a nie zatwierdzona ustawa!!!

Budowa skorpionów

Przeczytaj artykuł Budowa skorpionów

Najczęściej zadawane pytania

Przeczytaj Skorpiony – pytania

 

Opracowanie

Skorpiony  – wybór gatunku – Adrian Jarosz ‚adjaro’

Pozostałe – Adam Indrycha

Powiązane tematy

2 przemyślenia na temat Skorpiony – podstawy hodowli

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu