Uwaga ten artykuł wymaga sprawdzenia i poprawek. Jeśli uważasz że jestes w stanie sprawdzić ten tekst, napisz do nas.
Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [1]
Loading...

Chilobrachys spp.



Przeczytaj również Ptaszniki – najczęściej zadawane pytania oraz zobacz powiązane artykuły

Chilobrachys spp.

Chilobrachys

Nazwa: Chilobrachys. Synonimem niektórych gatunków jest Selenocosmia, Phlogius lub Mustagetes.

 

Ptaszniki z rodzaju Chilobrachys zamieszkują południowo wschodnią Azję. Są to ptaszniki po części nadrzewne żyjące w dziuplach, szczelinach skalnych na stokach itp. Budują pajęczynowe gniazda i tunele. Występują w wilgotnych lasach. Osiągają od 4-5 cm ciała do nawet ponad 8 cm ciała. Optymalna temperatura to około 26-28°C w dzień do około 22°C w nocy przy wilgotności do 70-80%. Dorastają po średnio 2-3 latach. Samiec umiera po kilku miesiącach od ostatniej wylinki, samica żyje znacznie dłużej – do 10 lat. Odżywiają się wszelkimi bezkręgowcami jak i mniejszymi kręgowcami.

Wybrane gatunki

W hodowli występują następujące:

  1. Chilobrachys andersoni (Pocock, 1895). Szeroko rozprzestrzeniony. Występuje w Birmie, Malezji i Indiach. Jest to czerwonawo brązowy pająk. Można by rzec, że nawet rudy. Wiele osób uważa go za odmianę barwną Ch. huahini.
  2. Chilobrachys fimbriatus (Pocock, 1899). Występuje w Indiach w prowincji Goa. Najbardziej różni się od reszty Chilobrachysów. Ma ciut inną budowę, spermateka troszkę inny kształt i często się zakopuje. Przepiękny ptasznik. Karapaks beżowy, odwłok szaro-fioletowy we wzór z czarnych pasów a nogi czarne z metalicznym połyskiem.
  3. Chilobrachys huahini (Schmidt & Huber, 1996). Stosunkowo niedawno opisany ptasznik. Jeden z większych przedstawicieli rodzaju. Dorosła samica może mieć ponad 8cm ciała. Ptasznik koloru beżowego lub jasno brązowego. Jest to chyba najpopularniejszy ptasznik z tego rodzaju występujący w hodowlach.
  4. Chilobrachys sp. ‚burmensis’. Do końca nie wiadomo czy jest to odrębny gatunek. Jedni twierdzą, że to andersoni, inni, że huahini a jeszcze inni twierdzą, że to nowy gatunek. Mój okaz jest bardzo podobny do Ch. andersoni aczkolwiek widziałem wiele z nich identycznych z huahini.

Jadowitość

Chilobrachys mają dość silny jad jak na ptaszniki. Po ukąszeniu zwykle występuje bardzo silny ból ukąszonej kończyny, opuchlizna, może dojść do nudności i gorączki. W razie bardziej niepokojących objawów wizyta w szpitalu może być konieczna. Przy obsłudze terrarium najlepiej operować długą pęsetą i mieć pod ręką dodatkowe pudełko – są to pająki skoczne i po swojej pajęczynie biegają błyskawicznie więc o ucieczkę nie trudno.

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Zachowanie ptaszników.

Z racji tego, że ptaszniki te występują w Starym Świecie nie wyczesują parzących włosków z odwłoka co jest istotną sprawą dla alergików. Są jednak bardzo szybkie i agresywne. Zaniepokojone unoszą przednie pary nóg i przyjmują postawę odstraszającą. Tupią przy tym nogami i głośno syczą co zazwyczaj wystarcza. W przypadku, gdy napastnik dalej niepokoi pająka następuje błyskawiczny atak.

Dymorfizm płciowy

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Dymorfizm płciowy u ptaszników.

Dorosłe ptaszniki są zazwyczaj do siebie podobne. Dorosły samiec posiada tylko bulbusy i jest znacznie mniejszy od samicy.

Rozmnażanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Rozmnażanie ptaszników.

Pająki te są nie mnożą się wzorowo. Samica może być agresywna w stosunku do samca i często samiec zostaje pożarty. Po udanej kopulacji samica zazwyczaj dostaje ogromnego apetytu. Kokon wytwarza średnio po 2-3 miesiącach. Młodych jest około 250 w kokonie. Młode z rodzaju Chilobrachys są dość spore w porównaniu np. z Brachypelma. Przejawiają dużą żarłoczność i szybko rosną.

Uwagi

Rodzaj Chilobrachys nie jest objęty CITES. Z racji jego zachowania i siły jadu nadaje się raczej dla doświadczonych i rozważnych (przede wszystkim) hodowców.

Rodzaj Chilobrachys liczy 23 gatunki (stan na 2006 rok).

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu