Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [2]
Loading...

Phormictopus platus



Przeczytaj również Ptaszniki – najczęściej zadawane pytania oraz zobacz powiązane artykuły

Phormictopus platus – ptasznik

Nazewnictwo

Angielskie nazwa tego gatunku to Caribbean Grey Birdeater, Golden-grey birdeater i Cuban Goldish Grey Birdeater.

Czasami jest sprzedawany pod nazwą Eurypelma spinicrus.

Systematyka

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Systematyka ptaszników.
Domena:eukarionty (Eucaryota)
Królestwo:zwierzęta (Animalia)
Typ:stawonogi (Arthropoda)
Podtyp:szczękoczułkowce (Chelicerata)
Gromada:pajęczaki (Arachnida)
Rząd:Pająki (Araneae)
Podrząd:Opisthothelae
Infrarząd:Mygalomorphae
Rodzina:Theraphosidae

Opisany został w 1917 roku przez Chamberlina.

Wygląd

Z rozpostartymi odnóżami mierzy około 15-18 cm.

Phormictopus platus jest gatunkiem atrakcyjnym kolorystycznie. Ma brązowe odnóża i odwłok, porośnięte czerwonawymi włoskami, natomiast tarczka grzbietowa ma złotawy odcień. Także górna część odnóży, a szczególnie uda, połyskuje tym kolorem. Młode są ciemne, mają na odwłoku czerwone włoski. Złotego koloru nabierają z wiekiem. Nie ma różnic w ubarwieniu samca i samicy.

Występowanie

Phormictopus platus (Chamberlin, 1917) na wolności występuje w USA (na Florydzie) oraz na Kubie.

Biotop

Samice żyją około 15 lat.

Długość życia

Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Aktywność

Ten nagłowek wymaga uzupełnienia pomóż nam go zaaktualizować, z góry dziękujemy!

Zachowanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Zachowanie ptaszników.

Może być agresywny i bronić się ukąszeniem. Jest to dość bolesne, ale nie ma większych skutków ubocznych – oczywiście, dla zdrowej osoby. Także wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Trzeba więc uważać przy manipulowaniu w terrarium.

Jadowitość

Jest to ptasznik, który nie ma jadu niebezpiecznego dla człowieka.

Cechy szczególne

 

Terrarium

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Terrarium dla ptaszników.

Terrarium jak dla ptaszników naziemnych, konieczna jest miseczka z wodą, ponieważ ptasznik ten często pije. Dobre będzie takie o wymiarach 30/30/30 cm. Podłożem do pojemnika pająka może być torf kwaśny lub substrat kokosowy. Osobniki tego gatunku lubią przebudowywać sobie terrarium. Jeżeli włożymy mu kawałek kory lub połówkę skorupy orzecha kokosowego do jego terytorium, to powstrzymamy go przed kopaniem nor. W naturze przebywa ukryty pod kamieniami lub w norkach opuszczonych przez inne zwierzęta.

Temperatura

 

Wilgotność

 

Oświetlenie

 

Żywienie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Żywienie ptaszników.

Młode pajączki żywimy muszkami owocówkami, małymi świerszczami, larwami mącznika młynarka. Dorosłym podajemy większe owady, a od czasu do czasu mysiego noworodka. Pająki te dość szybko rosną i są bardzo żarłoczne.

Dymorfizm płciowy

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Dymorfizm płciowy u ptaszników.

Dojrzały samiec jest smuklejszy od samicy, na nogogłaszczkach ma narządy kopulacyjne (tzw. bulbusy), a na przedniej parze odnóży krocznych haczyki.

Rozmnażanie

Przeczytaj najpierw artykuł ogólny Rozmnażanie ptaszników.

Jeżeli chcemy zapewnić naszemu ptasznikowi dobre warunki do wzrostu, należy nocą obniżać mu temperaturę do około 18°C. Jest to ważne, jeżeli chcemy pokusić się o przychówek. Spotkałam się też z przypadkiem, kiedy samica wytwarzała kokon bez zimowania, trzymana w bardzo wysokiej temperaturze. Z tego kokonu, o ile dobrze pamiętam, nic się nie wykluło.

Rozmnażanie nie sprawia większych kłopotów. Przy łączeniu ptaszników należy jednak pamiętać, że samice są agresywne w stosunku do samców. Często taki atak kończy się śmiercią partnera. Czas wytworzenia kokonu po kopulacji wynosi zwykle około 3 miesięcy, ale znane są wypadki, kiedy samica składała jaja miesiąc po tym wydarzeniu. Zdarza się też, że kokon wytwarzany jest po pół roku. Znam wypadek, kiedy samica wytworzyła kokon po ponad roku od kopulacji. Także różny jest czas przekształcania się larw w młode pajączki – od 1 do 4 miesięcy. W kokonie bywa od 80 do 400 młodych.

 

 

Opracowanie i źródła informacji

Literatura:
L. Klatil, Sklipkani krasavci s chlupatyma nohama, 1998;
F. Kovarik, Sklipkani, 1998;
F. Kovarik, Chov sklipkanu, 2001;
N. I. Platnick, The World Spider Catalog, Version 5.5;
www.exotic-animals.org;
www.spidy.goliathus.com;
własne doświadczenia;

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu