Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [3]
Loading...

Tillandsia – oplątwa



Nazwa botaniczna: Tillandsia, ok. 500 gatunków

Rodzina: Ananasowate (Bromeliaceae)

Wielkość: W zależności od gatunku (od 10-40 cm).

Wygląd: Zimą oraz wczesną wiosną pojawia się różowo-fioletowy kwiatostan, składający się z różowych liści. Po przekwitnięciu roślina macierzysta zaczyna stopniowo obumierać, a jej miejsce zajmują odrosty. Najczęściej wąskie zielone lub szare liście, kwiatostan składa się z ułożonych dachówkowato jeden nad drugim liści przykwiatowych w kolorze od zielonkawego do czerwonego, miedzy którymi ukazują się nietrwałe, niebieskie kwiaty. Im więcej światła i słońca tym bardziej liście będą wybarwione na czerwono.

Gatunki najbardziej znane:

  • Tillandsia usneoides (wygląda jak powietrzne korzenie drzewa lub jakiejś innej dużej rośliny, może się nadać do terrarium z jakimiś dużymi, mięsożernymi jaszczurkami)
  • Tillandsia argentea (cienkie, podłużne liście i długi kwiatostan to najbardziej charakterystyczne cechy)
  • Tillandsia funckiana (wygląd gałązki sosny, liście zachodzą na siebie. Kwiaty najczęściej czerwone)
  • Tillandsia ionantha (najczęściej spotykana w handlu – dostępna w każdym lepszym sklepie z roślinami, liście podłużne, kwiatostan niebiesko-czerwony. Na słońcu wybarwia się na czerwono)
  • Tillandsia lorentziana (wyglądem prawie nie różni się od Tillandsia argentea)
  • Tillandsia cyanea (zwisające liście, posiada zdolność zmiany barwy liści tak jak w przypadku np. Tillandsia lonantha)
  • Tillandsia lindenii (charakterystyczne są niebieskie i fioletowe kwiaty, cienkie liście i długi kwiatostan)

Występowanie: Kraje strefy zwrotnikowej i podzwrotnikowej Ameryki. Bardzo często (a nawet najczęściej) spotyka się ją na drzewach, gdzie panuje umiarkowana temperatura i względnie wysoka wilgotność, pozwalająca roślinie czerpać wodę z powietrza.

Informacje dodatkowe: Oplątwy pochodzą z różnych regionów klimatycznych: wilgotnego lasy tropikalnego, suchej sawanny i górskich regionów tropikalnych, aż po granicę wiecznych śniegów. Wyróżniamy oplątwy szare i zielone. Szare rosną na drzewach, kaktusach lub nagich skałach, do których przyczepiają się korzeniami czepnymi. Do pobierania wody i pokarmu służą im łuski magazynujące, które nadają liściom ich białawoszare zabarwienie. Oplątwy zielone mają swe korzenie w ziemi i są raczej trudno dostępne i rzadko uprawiane. W naszym kraju dostępna jest oplątwa Niebieskawa (Tillandsia cyanea), której zielone, wąskie liście tworzą rozetkę szerokości 40 cm.

Zastosowanie: Niemal do każdego terrarium (dobieramy w zależności od tego z jakiej strefy klimatycznej pochodzi roślina)

Hodowla: Szare oplątwy mocujemy na kawałkach korka lub gałęzi (lub po prostu sadzimy w ziemi) i zraszamy delikatną mgiełką od wiosny do późnego lata raz lub dwa razy w tygodniu, miękką wodą. Dwa razy w miesiącu do wody do zraszania dodajemy słabą dawkę nawozu (stosujemy nawóz do kwiatów w stężeniu zmniejszonym do połowy). Podłoże zielonych oplątw utrzymujemy stale w stanie lekkiej wilgotności i nawilżamy powietrze w otoczeniu rośliny. W razie potrzeby przesadzamy do podłoża do storczyków.

Stanowisko: Szare oplątwy – od w pełni słonecznego do jasnego, w lecie także na wolnym powietrzu, w zimie 10-15°C. Zielone oplątwy – przez cały rok jasne, ciepłe i o wilgotnym powietrzu, nie mniej niż 15-18°C.

Rozmnażanie: Z odrostów korzeniowych, wystarczy rozdzielić młode pędy wyrastające ze środka rośliny, wsadzić do ziemi (lub do wody), aby się ukorzeniły i czekać.

 

Opracowanie i źródła informacji

Fabian

Literatura:

John Brookes „Wielka Księga Kwiatów – sztuka kompozycji i pielęgnowania”

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu