Oceń 1 gwiazdka2 gwiazdki3 gwiazdki4 gwiazdki5 gwiazdek [6]
Loading...

Ciekawostki ze świata roślin owadożernych



Ciekawostki ze świata roślin owadożernych

Rośliny owadożerne kryją w sobie wiele tajemnic. Oto niektóre z nich:

→ Pierwszy okaz muchołówki (Dionea) przywieziono do Anglii w połowie XVIII wieku. Wzbudziła spore zainteresowanie, gdyż wcześniej nie znano takiej rośliny.

→ Największy dzbanecznik ma dzbanki długości ponad 35 centymetrów mieszczące około 2 litrów cieczy trawiennej. Potrafią one upolować szczura lub małego ptaka.

→ Niektóre sarracenie mają rurki wysokości ponad metra.

Liście portugalskiego Drosophyllum lusitanicum są tak lepkie, że zawiesza się je w pomieszczeniach jako muchołapki.

→ Nie dla wszystkich owadów rośliny owadożerneniebezpieczne. Larwy widliszka Wyeomyia smithi rozwijają się w rurkach kapturnicy purpurowej, a osobniki dorosłe nie mają problemu z wlatywaniem i wylatywaniem z dzbanuszka.

Budowa odnóży pewnego gatunku mrówki umożliwia tym owadom chodzenie po wewnętrznej stronie heliamfor. W dzbankach dzbanecznika często żyje pająk Misumentops nepenthicola, a ponadto w cieczy produkowanej przez dzbaneczniki (która często zawiera kwas mrówkowy!) żyją pewne gatunki okrzemek i glonów. Pewne gatunki motyli składają jajeczka na wewnętrzne ściany pułapek sarraceni, a gąsienice żywią się nimi. Może się zdarzyć, iż w rurkach naszych sarraceni niewielkie pająki zbudują sobie pajęczynę i będą uniemożliwiały wpadanie do ich wnętrza owadów.

→ Niektóre rośliny owadożerne mogą wręcz wchodzić z owadami w symbiozę. Przykładem jest, żyjąca w lasach Borneo, mrówka z rodzaju Colobopsis. Żyje ona wewnątrz ogonka liściowego dzbanecznika Nepenthes bicalcarata. Roślina zapewnia mrówkom schronienie, a te „udrażniają” układ trawienny gospodarza zjadając większe owady.

→ Enzym, dzięki któremu dzbaneczniki rozkładają białka owadów na aminokwasy, został nazwany nepentazą (od łacińskiej nazwy tego gatunku: Nepenthes).

→ Szkielet owadów jest zbudowany z chityny. Jest to wielocukier nierozkładalny przez większość roślin owadożernych. Potrafią tego jednak dokonać dzbaneczniki. Produkują one enzym chitynazę, który rozkłada chitynę.

Rośliny owadożerne, które posiadają ruchome pułapki, używają do ich uruchamiania impulsu elektrycznego.

Rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia) jest ziołem. Stosowana jest do produkcji leków przeciwkaszlowych, głównie w homeopatii. Można ją kupić w postaci syropu Drosetux (firmy DOLISOS), granulek DROSERA 5CH, DROSERA 9CH, DROSERA 15CH i DROSERA 30CH (firmy BOIRON) oaz granulek DAGOMED 2 – DROSERA (firmy DAGOMED). Zalecenia do stosowania tych preparatów to napadowy kaszel, towarzyszące temu bóle żeber i brzucha oraz „łaskotanie” w krtani; ogólne osłabienie, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych i tchawicowo-oskrzelowych wywołujących kaszel. Nie musimy się obawiać, że używając powyższych leków przyczyniamy się do wyginięcia tych roślin – rozcieńczenia w homeopatii są tak duże, że do ich produkcji używa się niewielkich ilości surowca (dla porównani roczny zapas leku Oscillococcinum dla całego świata firma produkuje z jednej kaczej wątroby).

Rosiczka zawiera następujące substancje aktywne: pochodne 1,4-naftochinolonu – około 0,5%, głównie plumbagon (izolowany z korzeni jako żółty barwnik; w rosiczce często występuje jako glikozyd rossolizyd), a także droseron (też żółty), ramenton, ramentaceon i jego dimer oraz flawonoidy.

Rośliny owadożerne istnieją również wśród pokemonów! Są to Bellsprout, Weepinbell i Victreebel:

Nazwa: BELLSPROUT;

Numer: #69;

Jest: kwiatem;

Typ: roślinny/ trujący;

Charakterystyka: owadożerny pokemon, który łapie i zjada owady. Wilgoć pobiera korzeniami. Posiada ataki, które zatruwają lub usypiają przeciwnika. Na 21 poziomie ewoluuje w Weepenbella.

Nazwa: WEEPINBELL;

Numer: #70;

Jest: muchołapem;

Typ: roślinny/ trujący;

Charakterystyka: druga forma Bellsprouta. Posiada atak kwasu oraz bardzo silny atak tnącego liścia. Po podziałaniu na niego kamiennym liściem ewoluuje w Victreebela.

Nazwa: VICTREEBEL;

Numer: #71;

Jest: muchołapem;

Typ: roślinny/ trujący;

Charakterystyka: druga forma Weepenbella. W grze nie występuje na wolności, można go uzyskać tylko na drodze ewolucji. Nie uczy się żadnych nowych ciosów.

Pokemony te są najskuteczniejsze przeciwko pokemonom wodnym, ziemnym i skalnym. Je zaś najłatwiej jest pokonać pokemonami ognistymi, trującymi, latającymi, lodowymi i owadami. Nie występują w czerwonej, rubinowej i amarantowej edycji gry.

→ Również gra The Sims została wyposażona w rośliny owadożerne (a przynajmniej tak mi się wydaje). Wśród dodatków do pierwszej części tej gry można znaleźć roślinę o nazwie Cytherea Asilus Cesses.
Według informacji w grze „ta rzadka roślina należy do zagrożonego, lecz wciąż modnego gatunku. Początkowo Cytherea Asilus Cesses przyczaja się spokojnie na blacie lub kryje się w zakamarku na końcu stołu – to znaczy dopóki nie pozna się na Tobie… Należy podlewać tak samo jak inne rośliny, ale może dobrym pomysłem będzie zlecenie tej czynności kamerdynerowi”. Roślinka kosztuje 99 simoleanów i podnosi wystrój pomieszczenia w którym się znajduje o jeden punkt. Co jakiś czas należy ją nakarmić.

W zwiastunie do The Sims Bustin’ Out (wersja Simsów na Playstation2, GameCube i Xbox) widziałem dziwną „roślinę” usiłującą zjeść jakąś panią, ale nie jestem w stanie powiedzieć o niej nic więcej (o tej roślinie a nie o tej pani ;).

→ Na pierwszy rzut oka dzbanecznik sprawia wrażenie, iż koniec jego liścia przekształcił się w pułapkę. Tymczasem to cały właściwy liść jest dzbankiem, a jego asymilacyjną funkcję przejął ogonek liściowy, który uległ spłaszczeniu, by zwiększyć swoją powierzchnię. Taka sama sytuacja występuje u muchołówki.

→ Aby wywołać reakcję u rosiczki wystarczy położyć na niej kawałek ludzkiego włosa o wadze 0,000822 grama. Rosiczka reaguje zaginaniem się włosków (a nawet całego liścia) również na surowe i gotowane mięso, białko jajka i na pieczywo.

→ Najszybciej działającą pułapkę w świecie roślin owadożernych i jednocześnie jeden z najszybszych ruchów w całym królestwie roślin posiada pływacz. Klapka w jego pułapce otwiera się z prędkością 1/160 sekundy.

→ Gdy w 1875 roku Karol Darwin opublikował swoje dzieło „Rośliny owadożerne” wywołał tym wielką burzę w środowisku przyrodników i spotkał się z ostrą krytyką niektórych botaników.

→ Niektóre gatunki tłustoszy, między innymi występujący w Polsce tłustosz zwyczajny, wydzielają enzym podpuszczkę. Dawniej, w niektórych krajach, używano jego liści (oraz liści niektórych gatunków rosiczek) by przyspieszyć fermentację mleka.

 

Rafał Pitera

Powiązane tematy

Dodaj swoje przemyślenie na temat artykułu